Zij is getrouwd met Gerhardus Top.
Zij zijn getrouwd op 2 mei 1928, zij was toen 22 jaar oud.
Kind(eren):
stamboomtak 7-2-1-1
Verhalen van de familie Bart en Gradus Top-van den Pol in Woudenberg,
opgetekend door dochter Jannie Lagerweij-Top
Ons gezin woonde op de Boerderij Klein Landaas in Woudenberg vlak bij station Woudenberg-Scherpenzeel aan de spoorlijn Kesteren-Amersfoort.
Mijn Vader fokte hengsten maar had ook een dekstation voor paarden. Op een dag stond hij met een van de hengsten buiten aan de lijn, toen de goederentrein naderde. Doordat de locomotief moest fluiten voor de onbewaakte overweg vlak naast de boerderij, schrok de hengst zodanig dat het zich losrukte en de spoorbaan oprende, vlak voor de trein uit, richting station. Bij de gesloten overwegbomen in de Stationsweg zagen de wachtenden tot hun stomme verbazing eerst de vurige hengst voorbij stormen, en op enige afstand Pa Top die zijn eigendom terug wilde hebben. De laatste pufte even hard als de locomotief. Gelukkig ging het om het goederentreintje wat met een kalm gangetje voorbij sukkelde, anders had Pa Top zijn kostbare hengst wel af kunnen schrijven.
Schaatsen op zondag.
Het had een paar nachten stevig gevroren, en het ijs op de spoorgracht was stevig genoeg om op te schaatsen. Pa Top had het riet weg gemaaid, zodat er een mooie ijsbaan ontstond.
Zondagmorgen zoals gebruikelijk naar de kerk de ds. preekte over de Christelijke vrijheid en benadrukte dat wat je ook deed, als je God er maar voor kan danken dat er dan heel veel mocht. En ik begreep die woorden heel goed en paste dat in mijn leventje { ik was 13 jaar} ook wel toe.
Zondagmiddag, Pa en Moe deden hun zondagse middagslaapje. Jannie nam haar kans waar; de schaatsen meegenomen en ondergebonden en heerlijk schaatsen, dat baantje lag er zo mooi bij. O wat had ik heerlijk gereden. Thuisgekomen mijn schaatsen wat weggemoffeld, maar Moe zag het wel, want de veters waren nog nat. Jannie ben je wezen schaatsen? Je weet toch dat dat Zondags niet mag. Ja Moe maar de dominee heeft gezegd: als je God er voor danken kunt het wel mag. Ja maar zei Moe: je moet ook je ouders gehoorzamen. Ja Moe dat was ik even vergeten.
Verhalen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Een kort maar wel een leuk gegeven.
In mei 1940 hebben wij als gezin een paar weken op de “Smidspol” gelogeerd. Scherpenzeel en Woudenberg werd ontruimd vanwege het begin van de oorlog. Gerrie, Ali en Bep gingen ook in Nijkerk naar school. Heimen was een baby van een paar weken oud die in een eiermand vervoerd werd. Na een paar weken op de Smidspol is hij daar zondags in de Goede Herderkerk ook gedoopt. Jaren later kreeg Heimen verkering met Hetty Boom uit Nijkerk, en ontdekten zij dat ze op dezelfde dag gedoopt zijn in Nijkerk.
Pa Top kwam in de problemen in de winter 1942 omdat hij bij telling 1 varken te veel in het hok had dan opgegeven was. Daar stond een zware straf op: 1 maand gevangenisstraf in Scheveningen in het Oranjehotel.
Tussen Pa en Moe Top ontstond een briefwisseling die ik nog altijd in bewaring heb. Deze briefwisseling is gekopieerd zodat broer en zussen die nu ook in hun bezit hebben.
De zorgen over hun gezin en boerderij waren groot bij Pa en Moe. Moe is ook 1 keer op bezoek geweest in de gevangenis, wat een hele reis voor haar was met het openbaar vervoer via Maarsbergen en met de trein via Utrecht naar Den Haag. Toen Pa zijn straf erop zat kwam hij vermagerd thuis en vroeg Ma of ze lekker wilde koken o.a. stoofpeertjes en een lekker stukje vlees.
In de winter 1944-45 was er een gedeelte van Zeeland onder water gezet, en moesten mensen vluchten. Bij ons op de boerderij was een hele fam. Kloet en de Ruijter ondergebracht. De oude mevr. de Ruijter van 84 jaar met haar zoon en dochter die getrouwd was met Bart Kloet en hun kindje van 1 jaar.
Dat was een hele prettige tijd samen met deze fam. Na de oorlog zijn Pa en Moe daar in Zierikzee wel op bezoek geweest zij hadden daar een boerderij op het 1e wegje wat later een camping is geworden.
Wat ik me nog herinner was, dat als de nieuwe aardappels uit de grond gingen de Zeeuwen ze ook op Zondag gingen rooien en met een emmer vol water en een klomp ze gingen ze schrapen waar Moe helemaal beduusd van was en een beetje boos om werd, dat deed je toch niet op Zondag.
Ze kon het moeilijk begrijpen, want ze waren van de Geref. Gemeenten en die deden dat toch niet.
Maar zo zie maar weer, Lands wijs Lands eer.
Vlak voor de bevrijding april 1945.
Het gonsde al enige tijd dat de oorlog ten einde liep en we spoedig bevrijd zouden worden. De Engelsen, Amerikanen en Canadezen trokken verder, Limburg was bevrijd maar hier in De Gelderse Vallei moesten we nog geduld hebben. De Duitsers verloren steeds meer terrein, maar werden steeds fanatieker en gevaarlijker. Er gingen geruchten dat ze de overweg van het spoor Woudenberg – Scherpenzeel zouden opblazen. De gezinnen die daar vlak bij woonden zochten een goed heenkomen.
Ook wat mensen en kinderen vonden dat op “Landaas”. Pa had de gierkelder van de varkensstal schoongemaakt en er stro ingelegd. De buitenkant met een meter zand bedekt, zodat het redelijk veilig was. In die nacht waarvan men dacht dat de overweg opgeblazen zou worden sliep de familie Cozijnsen er met 2 kinderen. Wij als gezin verbleven in de kelder van ons huis, waar Jan, die op 4 febr. 1945 geboren was, in een veilingkistje lag waar Moe een bedje in gemaakt had.
We waren allen erg gespannen en wachtten op de grote knal, maar die kwam pas de volgende dag. Ruiten sprongen en de glazen uit de kast van het buffet in de kamer lagen op de grond kapot.
Maar gelukkig vielen er geen slachtoffers.
Scherpenzeel, 6 oktober 2023
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Bartha van den Pol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1928 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Gerhardus Top | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.