STALPAERT - STALPERS XVII Generaties » Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart (± 1220-> 1274)

Persoonlijke gegevens Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart 

• Hij is geboren rond 1220 in Heverlee (Leuven), VlmBrab, Be.

  http://www.heraldry-wiki.com/arms/literature/journals/Navorscher/65_1916.PDF
  +++
  De tekst: Winghe , dictus Stalpart doet vermoeden dat de familienaam Stalpart is, met Winghe als heerlijkheid.

• Vermelding: Ywanus van Winghe.

  In 1220 schonk Gilles de Winghe het klooster van Gempe vier bonniers land gelegen in Pellenberg. In 1222 schonk de diaken René de Winghe aan de nonnen van Ter-Back zijn aandeel in de tienden van het dorp waarvan hij de naam droeg.
  In de maand augustus 1241 gaf de ridder Geldolphe d'Oppendorp, die elders (in 1252 en in 1254) Geldolphe, ridder van Winghe, wordt genoemd, in overleg met de diaken René en het huis van de melaatsen van Ter-Back, en met toestemming van Florent, abt van Inde, in het klooster van Ile-Duc (later Gempe), zijn rechten op de parochiekerk van Winghe, dat wil zeggen de bescherming of verzameling van de genezing en het innen van een deel van de tienden. Deze overdracht werd in april 1252 bekrachtigd door de gekozen vertegenwoordiger van Luik, Henri de Gelre, en op 8 februari 1254 door paus Innocentius IV.
  Rond dezelfde tijd leefde Iwain de Winghe, ridder, die was overleden op de datum van 16 maart (1249-1250), twee zonen achterlatend, Iwain en Gilles, en, naar het schijnt, een derde zoon, Iwain, bijgenaamd (dictus) STALPAERT. De eerste, die ridder werd (vanaf 1262), verkocht aan de provoost van Sainte-Gertrude, van Leuven, een boerderij, 5 bonniers land en 5 weideblokken gelegen nabij de parochiekerk en de Heilige Eik (in het Latijn Sacra quercus ) en die in het bezit waren van het klooster van Vlierbeek voor 7 denarii, 1 kapoen en 3 halsters haver per jaar. De kanunniken van Sainte-Gertrude, van hun kant, verhuurden dit goed aan Stalpaert, onderworpen aan een jaarlijkse belasting van 50 sous 6 deniers de Louvain (akte van de maandag voor het feest van Saint-Pierre ès Liens, 30 juli 1274).

• Vermelding vanaf maart 1263.Bron 1

  Siegelwappen der van der lynden,heren van Wynde und Beke in Brabant. (Adhemar van Lynde). 16. Winghe (Ywanus, miles de), scelle comme arbitre entre le prevót du couvent de Insula Ducis, «i Gempe (sous Winghe- Saint-Georges), et Henricus de Langhenpule, 1268, le 29 septembre; scelle comme témoin, a des donations faites au même couvent, 1268. le 28 octobre, et 1270, le 22 decembre: un sautoir, chargé de cinq coquilles. L. : + S Iwanï militis de Wengis (Arch. de V Abbaye du Parc, prés de Louvain, Chartrier du prieuré de Gempe). (Raadt, J.Th. de, Sceaux Armoriés des Pays-Bas IV, P- 257-) 1263 Marz.
  bron: De Navorscher 65.jrg; Ao1916 ; p273 ev

• Vermelding vanaf 1 maart 1263: Elisabeth (Overloe) uxoris mee.

  De Navorscher 1916 (65ejrg). p275 ev. Geslacht Lynde ;deel VIII.
  - 1263 Maerz. Ego YWANUS, miles DE WINGHA notum facio, etc, quod Godefridus de Overloe (Overloo), filius quondam Lamberti, militis, vemlitit . . . conventui de Parcho quodam nemusculum, . . . quod hereditarie de me tenebat,... et investivit eosdem (les religieux), de consensu meo ac Elisabeth uxorïs mee, dicti Godefridi sororis, astantibus filiis meis,... scilicet YWANO dicto STALPART, EGIDIOo ac LAMBERTO, nee non et fratribus dicti Godefridi, scilicet Symone, investito de Ginghelghem (Gingelom), et Johanne, etc, 1263, mense martio (Arch. de l'abbaye de Pare.) Ibid., IV, pp. 257, 258).

• Vermelding vanaf 7 maart 1263.Bron 2

  Abdij van HeverleeCartularium der XIIIde eeuw, Archief VII, fol 23 fol 52, fol53
  Ywan van Winghe
  Ywanus dictus Stalpart, Egidius et Lambertus
  ... dicti filii mei Iwanus, Egidius et Lambertus . . .
  ***
  Ywanus de Winghe miles et duo filii ejus Ywanus dictus Stalpart et Egidius . . .
  Ridder Iwein van Winghe, zijn echtgenote Elisabeth van Overloo en hun drie zonen, Iwein, genoemd Stalpart, Egidius en Lambertus, geven toestemming aan Godefridus van Overloo tot verkoop aan de abdij van Park van een perceel bos, Bevershage genaamd, dat Godefrius erfelijk hield van Iwein van Winghe. Bovendien geven de genoemde zonen, alsook de broeders van Godefridus, Symon en Johannes, waarborg aangaande de verwantschap van bovengenoemde personen.

• Vermelding vanaf 1264: Arthurus Rex.

  Arturstof in de Nederlanden ; pag117
  Arturus Rex, Volume 1 - Door Verbeke, Maurits Smeyers.
  I64; 1264 Ywanus Stalpart, zoon van Iwein van Winge (=Sint Joris –Winge
  een Iwein van Winge, cit. 1255, 1263, 1264, en diens zoon, Iwein Stalpart(6);
  Bron: http://resources.huygens.knaw.nl/retrofiles/obnb/Oorkonden%20II_Stuk%202.pdf
  Universis Christi fidelibus ad quos presentes littere pervenerint Theodericus dictus Stercke, Snellardus et Gerardus dictus Naldea, scabini de Breda, salutem cum notitia veritatis.
  Vestre universitati notum facimus ac tenore
  b
  presentium testamur
  b
  quod propter hoc in nostra, iudicis viri nobilis domini de Breda ac aliorum qui de iure debuerunt interesse presentia personaliter constitutus Bernerus dictus Baye, coopidanus noster de Breda, recognovit se coram nobis legitime vendidisse viris religiosis abbati et conventui Loci sancti Bernardi Cysterciensis ordinis, Cameracensis diocesis, pro quadam pecunie summa sibi ex integro persoluta viginti solidos Lovaniensium legalis monete annui et perpetui census sive redditus, quorum novem solidi et quattuor denarii Lovanienses in hereditate Egidii dicti Stalpart et Walteri de Ponte cum fundo et edificiis ac attinentiis

• Vermelding vanaf 4 juli 1389: Abdij van Heverlee.

  Abdij van Heverlee ; dd. 4 juli 1389
  ... quod Henricus dictus Stalpart supportavit ... inter bona Katherinae dictae Stalparts ... Henricus Stalparts ... Henricus Stalpaert

• (Akte) tot 16 maart 1250.

  uit "Géographie et histoire des communes belges - Arrondissement de Louvain - Canton de Glabbeek", 1882, Alphonse Wauters.
  -Rond dezelfde tijd leefde ridder lwain de Winghe, ridder, die overleden was op 16 maart 1249-1250, en liet twee zonen na, lwain en Gilles, en, naar het schijnt, een derde zoon, lwain, bijgenaamd Stalpaert. De eerste, die ridder werd (vanaf 1262), verkocht aan de proost van Sint-Geertrude, van Leuven, een hoeve, 5 percelen land en 3 acre* weiland gelegen bij de parochiekerk en de Heilige Eik (in het Latijn: Sacra quercus) en die in het bezit waren van het klooster van Vlierbeek in ruil voor 7 denarii, 1 kapoen en 5 halsters haver per jaar. De kanunniken van Sint-Geertrude van hun kant verpachtten dit goed aan Stalpaert, in ruil voor een jaarlijkse pacht van 50 sous 6 deniers van Leuven (akte van de maandag voor het feest van Sint-Pierre ès Liens, 30 juli 1274).
  
  * journal = Een oude landmaat die ruwweg overeenkomt met een acre en met de oppervlakte die een man in één dag kan ploegen.

• (Wapenschild) van 1220 tot 1236.

  De Navorscher 1911. jrg.60 pag.104-105 Adhemar van Lijnden (p.77 ev.).
  Das Andreaskreuz.
  Es ist noch nicht moglich zu positiven Schluessen zu kommen in betreff der Entstehung des Andreaskreuzes im Wappen der Van Lynden, da die Siegelwappen der Van Linden bei Löwen (Leuven), von denen dasselbe wahrscheinlich kommt, noch mangeln, aber inden folgenden Urkunden sind wohl Spuren vorhanden, die das Auftreten des Andreaskreuzes im Wappen der Van Lynden erklaren könnten.
  1236 September 11. - Simon van Linden, riddere, verkauft den sechsten Theil des Zehnt von Capellen, bei Glabbeek, an das Kapitel von Tongeren, welchen er von Ywan van Winghe zu Lehen hielt 1).
  1220. - Henrik, Sohn des Henrik van Linden und lessen Brueder stiften fur eine Seelenmesse einen ihnen gehörigen im Kirchsprengel von Winghe (Winghe St. George) gelegenen Zehnt 2).
  Ywan van Winghe ist somit, in 1236, Lehnsherr des Simon van Linden, der in Capellen, bei Glabbeek, einen Zehnt von ihm zu Lehen hielt, und es ist daher wohl moglich, dass auch Henrik van Linden, 1220, zu demselben in einem Lehensverhaltnisse stand, da sein Zehnt, bei Winghe gelegen, das ern Besitz des Geslechtes gleichen Namens war. Da nun im Mittelalter der Lehensmann das Wappen seines Lehensherrn zu fiihren berechtigt war, und da Ywan van Winghe das Andreaskreuz als Concurrenzbild seines Wappenthieres fiihrte, wie aus einer Urkunde von 1268.7o. hervorgeht 3), so könnte man schliessen, dass das Andreaskreuz durch das gedachte Lehensverhaltniss in gewisse Linien der Van Lynden gekommen sei.
  Die in den Urkunden von 1230 und 1236 bekundete Linie Von Linden ist schon vor 1151 in der Gegend um Winghe ansassig
  -----------
  1) Anhang, Urkundliche Belege B.
  2) Original : Brussel, Arch. Gen. du Roy., Etablissement religieux, Carton 4724, piece 14; Gedruckt : Navorscher 1908, pp. 358 und 369.
  3) Winghe (Ywanus, miles de), scelle comme arbitre entre le prevot du couvent de Insula Ducis, a Gempe (sous Winghe St. Georges), et Henricus de Langhenpuie, 1268 le 29 septembre ; scelle, comme temoin, a des donations faites au rneme couvent, 1268, le 28 octobre, et 1270, le 22 decenthre : un sautoir, charge de cinq coquilles, L. : f S' Iwani militis de Wengis (De Raadt, IV, p. 257). Ein anderer Ywanus de Winghe, der in der Schlacht von Bastweiler (1374) gefallen ist, siegelt : Ein Audreaskreuz, belegt mit vier Muscheln (Archiv der Abtei von Parc),
  -----------------
  das Concurrenzbild zu ihrem Wappenthier (Lowe und Adler) das Andreaskreuz (Schragen) war. Diese Annahme wird bekraftigt von Petrus Divaeus, der, bereits in 1110, einen Gerhard van Rode erwahnt, der in diesem Jahre eine Pilgerreise in 's h. Land unternimmt, und lessen Wappenbild ein gedorntes Andreaskreuz gewesen sei (Petri Divaei, Rerum Lovaniensium, p. 47).
  Die Van Linden bei Löwen werden, wie oben ersichtlich, urkundlich zum erstenmale in 1146 erwahnt, und, in 1151, sagt Ruther van Linden, den Zehnt von Rode und Hauwaert von seinen Vorfahren auf ewige Zeiten ererbt zu haben, und dieser Zehnt von Rodeist, in 1222, im Besitze des Arnold van Rode, nahestem Verwandten des Ruther. Die Van Rode scheinen demnach zuerst in der Geschichte erschienen zu sein, und nachher die Entstehung des Namens Linden stattgefunden zu haben, in Folge einer Besitzveränderung.
  Wie schon weiter oben bei den Van der Lynden und der Van Rode von Aachen, so tritt uns hier abermals die Identitat der beiden Familien entgegen, indem die obigen Ausfuhrungen dieselbe bei den Van Linden und den Van Rode, welche bei Löwen niedergelassen waren, zum Ausdruck bringt.
  Die Van Rhodes sind identisch mit den Van Rhode oder Rode. Beide haben denselben Namen, sind im selben Lande (Brabant) ansassig, und beide fiihren den Löwen als Wappenthier in ihren Schilden.
  Die Van Rhodes scheinen mit den Herzogen von Brabant verwandt gewesen zu sein 1), und in England Landbesitz gehabt zu haben 2). Die Familie bliiht heute noch daselbst, und war Cecil Rhodes einer der hervorragendsten Representanten derselben.
  In 1146, ist ein Wiggerus de Linden Zeuge in einer Urkunde Henrik II. Bischof's von Liittich (Aus dem ungedruckten litterarischen Nachlass des Mr. van Even).
  ------------------
  1) In einer Urkunde welche zwischen 1272 und 1289 datirt werden muss. ? jean, duc de Lothier et de Brabant prie le roi d' Angleterre de faire justice, en sa cour, a son cousin, sire Guillaume de Rodes (Wauters, Table chron. VII, 1133).
  2) 1218 Marz 14 ? Le roi d'Angleterre enjoint au vicomte de Nottingham de faire mettre Rudolphe de Rhodes en possession des terres de son pere Gerard (Ibid., III, 49o'. In einer Urkunde welche zwischen 1272 und 1289 datirt werden muss. ? Beatrix, veuve de Guillaume, comte de Flandre et dame de Courtrai, demanda a Edouard, roi d'Angleterre, de faire mettre sous sequestre les biens appartenant a la maison de Rodes, en Angleterre (Ibid). In einem anderen aus derselben Zeitepoche stammenden Akte. ? Graf Guy declare au roi d' Angleterre Edouard qu'il a recu les lettres de ce monarque en faveur de Robert de Businges et de Guillaume de Gravele, mais que Jean de Rodes, dont ceux-ci se pleignent, est le vassal de la dame de Courtrai et non le sien (Ibid.).

• Hij is overleden na 30 juli 1274.
• Hij is begraven in het jaar 1298.
• Een kind van Gillis [heer] van Boutersem (van Winghe) en Nn hsvrw van van Boutersem
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 24 maart 2024.

Gezin van Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart

Hij is getrouwd met Elisabeth van Overloo.

Zij zijn getrouwd.

De acte uit 1263 vermeld Ywanus de Winghe en Elisbeth als diens vrouw (uxoris mee).
De relatie met de familie Overloo wordt benoemd. Vermoedelijk was Elisabeth een mogelijk dochter van Lambertus van Overloe, zuster van Godfried van Overloo.

Kind(eren):

1. Ywanus (Iwein) (de jongere) [Ridder] van Winghe, dict. Stalpart  ± 1250-> 1315 
2. Egidius Stalpart  ± 1260-> 1293
3. Lambertus Stalpart  < 1263-????

Notities over Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart

R. van Waefelghem o. Praem. Onderscheidt in zijn “Le Nécrologe de l’abbaye du Parc” vier generaties –Van Winghe- die de naam Ywan droegen (pg332) waarvan twee met de toenaam –Stalpart- genoemd worden, als blijkt uit volgende akten:
I 1. Heverlee, Abdijpark:
Cartularium der XIIIde eeuw, Archief VII, fol 23 fol 52, fol53; dd maart 1263,
ook ten dele opgenomen in J.Th.Raadt, J.Th. de, Sceaux Armoriés des Pays-Bas IV, P- 257-258)
Ywan van Winghe Ywanus dictus Stalpart, Egidius et Lambertus . . .
. . . dicti filii mei Iwanus Egidius et Lambertus
. . . Ywanus de Winghe miles et duo filii ejus Ywanus dictus Stalpart et Egidius
Ridder Iwein van Winghe, zijn echtgenote Elisabeth van Overloo en hun drie zonen, Iwein, genoemd Stalpart, Egidius en Lambertus, geven toestemming aan Godefridus van Overloo tot verkoop aan de abdij van Park van een perceel bos, Bevershage genaamd, dat Godefrisu erfelijk hield van Iwein van Winghe. Bovendien geven de genoemde zonen, alsook de broeders van Godefridus, Symon en Johannes, waarborg aangaande de verwantschap van bovengenoemde personen.

2. Heverlee, Abdijpark:
Cartularium der XIIIde eeuw, Archief VII, fol 23 fol 52, dd 7-3-1263
Ten overstaan van Schepenen van Loven wordt bekrachtigd dat Godefridus van Overloo, zoon van Ridder Lambertus Corterape, een perceel bos, Bevershage genaamd, verkocht heeft aan de Abdij Park. Ridder Iwein van Winghe en zijn twee zoons, Iwein, genaamd Stalpart, en Egidius beloven aan genoemde proost alle verwantschap te verdedigen en beloven van deze verwantschap onder ede getuigenis af te leggen.

II Chartier de St Gertrude – Arch du Royaume:
Voor 30 juli 1274 treedt Iwanus, dictus Stalpart de Winga verkoopt aan de Abdij Park de feodale chijns op bezittingen gelegen onder St.-Pieters rode en in Schoonderbueken.
Toelichting: Sceaux Armoriés des Pays-Bas et des Pays avoisinants door J.Th. de Raadt, Bruxelles 1903; verwijst in de index voor Stalpart naar Winghe, Tôme IV, pg257, 258, waarin ondermeer een fragment van deze akten is opgenomen met een toelichting betreffende Miles (ridder in de strijd) Ywanus de Winghe, die optrad als bemiddelaar tussen het klooster te Gempe en Hendrik van Langhenpule in 1268.
Een eeuw later blijkt opnieuw relatie tussen de Abdij van Park en de familie Stalpart, die bezittingen in de omgeving van de abdij van Park van het klooster in erfpacht hield, uit een akte van 1389:
Heverlee, Abdij Park
Cartularium R IX, 113, fol. 65, 66.
dd 4-7-1389
Aan Henricus Stalpart, die huis, hof en het daartoe behorende, gelegen bij Langdale onder Vinckenbosch, tussen de bezittingen van Katharina Stalparts en de buurtschap nabij Deurne, in erfrecht hield van het klooster van Park, en die deze bezittingen aan het klooster heft overgedragen, wordt door Joannes de Fine de Rotselaar op aanwijzing van de Heer van het landgoed en de uitspraak van de ondergeschikten op grond van het aandeel in de pitantie 1) het genoemd landgoed als pitantieland 2) terug gegeven met erfelijk behoud en in volkomen bezit.

Het is waarschijnlijk – zo meent de Heer Archivaris van de Abdij van Park te Heverlee – dat de vice-kanselier van Winghe op grond van de oude verwantschap met het geslacht Stalpart uit Hilvarenbeek, in Hilvarenbeek in 1607 samen met de abt van de Abdij Park het voorstel deed om Adriaen Stalpaert tot hulpabt van de Abdij te Tongerlo te benoemen.
Mede van invloed kan geweest zijn voor deze keuze dat Adriaen Stalpaert van moederszijde verwant was aan Jacobus Veltacker, die van 1565 tot 1569 abt geweest was te Tongerlo, waarop ook de keuze van zijn abts-wapen zou kunnen wijzen.
Ad Heverlee, Abdij Park, Cart. R IX, 113, fol. 65,66, 4-7-1389:
1)Pitancie: de verstrekking van eten en drinken aan de onderhorigen.
2)Pitancieland: het land uit welks opbrengst de pitancie wordt bekostigd.
3)Langendaal en Vinckenbosch zijn twee gehuchten van de vroegere Heerlijkheid van Park, die behoorde tot de Abdij. Vanaf de Abdij ligt het gehucht Vinckenbosch in de richting Leuven. Langendaal ligt in tegenovergestelde richting.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Ywanus [militis - ridder] van Winghe, dict. Stalpart

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen