Hans Strik » Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen (± 980-1035)

Persoonlijke gegevens Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen 

• Hij is geboren rond 980.Bron 1
• Titel: Graaf van VlaanderenBron 1
• Hij is overleden op 30 mei 1035.Bron 1
• Een kind van Arnulf II van Vlaanderen en Rosela van Ivrea
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 4 juni 2014.

Gezin van Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen

(1) Hij is getrouwd met Otgiva van Luxemburg.

Zij zijn getrouwd rond 1012.Bron 1

Kind(eren):

1. Boudewijn V van Vlaanderen  ± 1013-1067 

(2) Hij is getrouwd met Eleonora van Normandië.

Zij zijn getrouwd in het jaar 1028.Bron 2

Kind(eren):

1. Judith Fausta van Vlaanderen  ????-1094 

Notities over Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen

BAUDOUIN de Flandre ([980]-30 May 1035). The Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana names "Balduinum Barbatum" as son of "Arnulfus…et…Ruzelam quæ et Susanna"[190]. He succeeded his father in 987 as BAUDOUIN IV "le Barbu/Pulchrae Barbae" Count of Flanders, presumably under a regency considering his youth although the name of the regent has not yet been identified. Hugues Capet King of France recognised Baudouin's claim to all of Flanders, including the part previously taken by King Lothaire, and also arranged Baudouin´s mother's second marriage to the king´s son and heir, apparently as a reward for Flemish help when he seized power in 987[191]. "Baldwinus marchysus cum matre sua Susanna" donated "villam Aflingehem…jacentem in pago Tornacinse" to Saint-Pierre de Gand, after the death of "Arnulfi marchysi", by charter dated 1 Apr 988, signed by "…Waldberto advocato, Theoderico comite, Arnulfo comite, Artoldo comite, Baldwino comite, item Arnulfo comite…"[192]. After Count Baudouin's mother returned to Flanders following her repudiation, France retained Montreuil-sur-Mer, which provoked Flanders into joining a rebellion against King Hugues. The result was the return of Artois and Ostrevant to Flanders, although Ponthieu remained with France[193]. Count Baudouin established control over the northern part of the Ternois, including Thérouanne, Fauquembergues and Saint-Omer, which were previously under the suzerainty of the county of Boulogne[194]. "Susanna regina…cum filio suo Baldwino" donated "alodem suum…in pago Flandrensi…in Holtawa…in Fresnere…in Clemeskirca…in Jatbeka…in Sclefteta…" to Saint-Pierre de Gand by charter dated 1 Jun 1003[195]. Baudouin captured the march of Valenciennes from Germany in 1006, but lost it in the following year when King Heinrich II invaded Flanders and captured Gent. Count Baudouin subsequently arranged an alliance with the German king who, in 1012, helped him install a new bishop of Cambrai, and enfeoffed him with the islands of Zeeland and, in 1015, with Valenciennes. Emperor Heinrich II, however, invaded Flanders again in 1020, supported this time by Robert King of France[196]. Count Baudouin arranged the betrothal of his son to the French king's daughter to help restore good relations[197]. His son rebelled against Baudouin after 1028. Count Baudouin was forced to take refuge in Normandy, where he married the duke's daughter and from where he returned to Flanders with reinforcements. His son submitted, but his father permitted him to rule jointly[198]. The Annales Blandinienses record the death in 1035 of "Balduinus, gloriosus marchisus"[199]. The Annales Elnonenses Minores record the death in 1035 of "Balduinus comes filius Susannæ"[200]. m firstly ([1012]) OGIVE de Luxembourg, daughter of FRIEDRICH Graf im Moselgau Vogt von Stablo [Wigeriche] & his wife --- heiress of Gleiberg [Konradiner] (-21 Feb or 9 Mar 1030, bur Gent St Peter). The Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana names "filiam Gisleberti comitis Odgivam" as wife of "Balduinum Barbatum"[201]. “Gisleberti” in this source is presumably an error for “Friderici”. As noted in the document LUXEMBOURG, Giselbert brother of Friedrich was recorded as a “youth” when he was killed in battle in 1004. It is not impossible that he was married with a young child at the time. However, another version of the Genealogica Comitum Flandriæ names "Adalberto Metensis episcopus, Fredericus dux Lotharingie, Henricus dux Baioarie, Gislebertus comes de Salinis" as brothers of Baudouin´s wife[202]. It is unlikely that the “youth” Giselbert was the father of five children when he died. In addition, other primary sources confirm that the brothers Heinrich and Adalbero were sons of Friedrich. It is probable therefore that Ogive was also Friedrich´s daughter. The marriage was presumably arranged by Emperor Heinrich II as part of the alliance negotiated in 1012. Her name is confirmed by the Annales Blandinienses which record the death in 1030 of "Odgiva comitissa"[203]. The Memorial of "Odgiva…Balduino domino" records her death "IX Mar"[204]. m secondly ([after 1030]) [ELEONORE] de Normandie, daughter of RICHARD II Duke of Normandy & his first wife Judith de Rennes [Brittany]. The Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana refers to "filiam secundi Ricardi ducis Normannorum" as wife of "Balduinum Barbatum" after the death of Ogive[205]. The Annalista Saxo states that the mother of Judith was "cognatione beati Ethmundi regis", without naming her or giving a more precise origin[206]. Guillaume of Jumièges records that the second (unnamed) daughter of “dux Richardus” and his wife “Goiffredum Britannorum comitem...sororem...Iudith” married “Balduino Flandrensi”[207]. She is sometimes named Eléonore in secondary sources but the primary source which confirms her name has not yet been identified.

[190] Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana MGH SS IX, p. 306.
[191] Nicholas (1992), p. 45.
[192] Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 96, p. 92.
[193] Nicholas (1992), p. 46.
[194] Murray, A. V. (2000) The Crusader Kingdom of Jerusalem: a dynastic history 1099-1125 (Prosopographica & Genealogica), p. 28.
[195] Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 107, p. 101.
[196] Nicholas (1992), p. 46.
[197] Nicholas (1992), p. 46.
[198] Nicholas (1992), p. 48.
[199] Annales Blandinienses 1035, MGH SS V, p. 26.
[200] Annales Elnonenses Minores 1035, MGH SS V, p. 19.
[201] Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana MGH SS IX, p. 306.
[202] Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana MGH SS IX, p. 318.
[203] Annales Blandinienses 1030, MGH SS V, p. 26.
[204] MGH Poetæ Latini medii ævi, V.1, Die Ottonenzeit, Grabschriften, p. 299.
[205] Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana, Continuatio Leidensis et Divionensis, MGH SS IX, p. 307, footnote 19 naming her "Alienoram", without specifying the primary source on which this is based.
[206] Annalista Saxo 1066.
[207] Willelmi Gemmetensis monachi Historiæ Normannorum, Du Chesne, A. (1619) Historiæ Normannorum Scriptores Antiqui (Paris) (“Willelmi Gemmetencis Historiæ (Du Chesne, 1619)”), Liber V, XIII, p. 255.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/FLANDERS,%20HAINAUT.htm#ArnoulIdied987B

Boudewijn IV bijgenaamd met de Baard (ca. 980 - 30 mei 1035) was graaf van Vlaanderen van 988 tot aan zijn dood.

Boudewijn met de Baard was de zoon van Arnulf II en Rosela van Italië, dochter van Berengarius II van Italië, de door keizer Otto I onttroonde koning van Italië. Toen zijn vader in 988 overleed, was Boudewijn nog minderjarig en werd de autonomie van het graafschap Vlaanderen door het koninkrijk Frankrijk, waar het nominaal toe behoorde, bedreigd. Een tweede huwelijk van Boudewijns moeder, Rosela, met Robrecht II de Vrome, zoon en opvolger van de Franse koning Hugo Capet, kon dit gevaar echter bezweren.

Bij zijn meerderjarigheid nam Boudewijn het bestuur stevig in handen: hij stelde paal en perk aan de onder zijn vader ontstane gezagscrisis in het noorden van het graafschap (Gent, Waasland, Kortrijk) en dwong bij de graven in het zuiden (Boulogne, Guînes, Hesdin en Saint-Pol) de erkenning van zijn soevereiniteit af. Boudewijn benoemde de heer van Gistel tot zeegraaf, belast met de kustverdediging.

Boudewijn verplaatste de belangstelling van de Vlaamse graven, die tot dan toe op het zuiden was gericht, naar het oosten, en veroverde aanzienlijke gebieden op de rechteroever van de Schelde. In 1006 veroverde hij samen met Lambert I van Leuven de markgraafschappen Valencijn en Ename. Een gezamenlijke tegenaanval door keizer Hendrik II de Heilige en koning Robert II, werd afgeslagen. In 1007 veroverde Hendrik de burcht van Gent. Uiteindelijk verzoenden Lambert en Boudewijn zich in Aken (stad) met Hendrik en trokken zij zicht terug uit Valencijn. Boudewijns gebieden binnen het Heilige Roomse Rijk bleven afhankelijk van de Duitse keizer, en kregen de naam Rijks-Vlaanderen.

In 1012 werd Boudewijn beleend met Walachria-Bevelandia (Zeeland bewesten Schelde) en het gebied dat later de Vier Ambachten zou worden. Dankzij gewiekste onderhandelingen met de keizer verkreeg hij in 1015 de mark Valencijn, in ruil voor de belofte zich afzijdig te houden in het interne Lotharingse conflict tussen de Reiniers en de graven van Verdun. Het lang begeerde markgraafschap Ename in het gouwgraafschap Brabant werd hem echter niet door de keizer gegund, zelfs niet na de inname (en verwoesting) van de hertogelijke burcht te Ename in 1033/1034.

Boudewijn stichtte de abdij van Sint-Winoksbergen in 1022, in de nabijheid van zijn kasteel daar. In 1028 arrangeerde hij het huwelijk van zijn zoon Boudewijn met Adela van Mesen, een dochter van de koning van Frankrijk. Na zijn huwelijk kwam Boudewijn V in opstand en Boudewijn IV moest naar Normandië vluchten. Hij nam daar Eleonora, dochter van Richard II van Normandië tot tweede echtgenote en wist met Normandische steun de opstand snel te onderdrukken (12 september 1028 te Oudenaarde). Nadien kreeg Boudewijn V wel een rol in het bestuur. In 1031 steunde Boudewijn Robert I van Bourgondië in zijn poging om koning van Frankrijk te worden.

Boudewijns expansiepolitiek was duidelijk gericht op de beheersing van het Scheldebekken, waarvan hij het economisch belang begreep. Tijdens zijn bewind begon de lakenindustrie ook vaste vorm aan te nemen. Boudewijn was eigenaar van de schorren langs de kust, waar schapen werden gefokt, en hij was waarschijnlijk de eerste wolleverancier van de Atrechtse draperie. Graaf Boudewijn spande zich ook in om de godsvrede te laten respecteren in zijn graafschap. Tijdens zijn bewind werd Duinkerke gesticht, kreeg Brugge de eerste stadsrechten en ook zou hij Rijsel hebben gesticht.

In 1012 met Otgiva (ca. 990 - Gent, 21 februari 1028), dochter van Frederik van Luxemburg, graaf in de Moezelgouw (zoon van Siegfried I van Luxemburg), en Irmentrude van Gleiberg
In 1028 met Eleonora (ca. 1010 - 23 december 1035), dochter van hertog Richard II van Normandië en Judith van Bretagne

Nazaten

Uit het eerste huwelijk:

Boudewijn V van Rijsel
Ermengarde
waarschijnlijk nog een dochter, later echtgenote van Reinier van Leuven, zoon van Lambert I van Leuven

Uit het tweede huwelijk:

Judith Fausta van Beieren, gehuwd in 1051 met Tostig Godwinsson, graaf van Northumberland, en in 1071 met Welf IV, hertog van Beieren

Bron: Wikipedia

Boudewijn IV van Vlaanderen, bijgenaamd 'met de Schone Baard' ('pulchrae barbae'), geb. ca. 975; graaf van Vlaanderen 988, overl. 30-5-1035, begr. Gent (Sint-Pieters), tr. (1) ca. 1005 Otgiva van Luxemburg, geb. ca. 985/90, overl. 21-2-1030, dr. van Frederik van Luxemburg, graaf in de Moezelgouw, voogd van Stavelot, en N. van Gleiberg.

Bron: www.kareldegrote.nl

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Boudewijn IV met de Baard van Vlaanderen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen