Stamboom Severijn » Johannes (Jonne) Severijn (1939-)

Persoonlijke gegevens Johannes (Jonne) Severijn 

• Hij is geboren op 29 januari 1939 in Utrecht.
• Beroep: Cineast/producer/tekstschrijver.
• Een kind van Johannes (Jo) Severijn en Cornelia Geertruida (Cor) Smit

De auteur van deze publicatie heeft toestemming van de persoon in kwestie (voor zover het een levende persoon betreft) voor het vermelden van de gegevens.

Gezin van Johannes (Jonne) Severijn

Hij is getrouwd met Ada van der Hout.

Zij zijn getrouwd op 1968-1975, hij was toen 28 jaar oud.

Notities over Johannes (Jonne) Severijn

UPANISHADS -een selectie-

3-delige gedramatiseerde tv-serie van JONNE SEVERIJN

De OHM (Organisatie voor Hindoe Media) vroeg aandacht voor een bijzondere serie van drie programma's gewijd aan een aantal kerngedachten uit de Upanishads. Deze 'special' werd gemaakt ter viering van ons 10-jarig bestaan en werd uitgezonden op 2, 9 en 16 november 2003 (Nederland 1, 13.00 -13.30 uur). De serie is eerder dit jaar op lokatie in India opgenomen met Indiase acteurs en technici.
De Upanishads (Iett: 'ga zitten en luister!) zijn de sluitstukken van de Veda's. Zij worden gezien als een betrekkelijk toegankelijke samenvatting van de grondslagen van de Hindoereligie en -filosofie zoals die in de Veda's zijn beschreven. Met de delen van de Veda's die voor ons behouden zijn gebleven vormen de Upanishads verreweg de oudste spirituele geschriften die de mensheid kent. Zoals een van de Upanishads zelf meldt gaat het hier om "de kennis en inzichten die aan de grote zieners zijn gegeven in de dageraad van de mensheid".

De kaste van priesters en wetenschappers in India heeft deze kennis eeuwenlang voor zich zelf willen houden. Niettemin hebben het boeddhisme , het vroege (vooral het gnostische) christendom en ook de islam in de tijd van hun ontstaan veel van de Upanishads overgenomen. Die religies zijn intussen een eind uit elkaar geïnterpreteerd, maar hun overeenkomst in het verleden voedt de veronderstelling dat er ooit toch een v eel bredere verspreiding van het Upanishadische gedachtegoed heeft plaatsgevonden.

Deze driedelige serie is geschreven en geregisseerd door filmmaker JONNE SEVERIJN naar een inhoudelijk concept van Dr. W.H. van Vledder, de auteur, vertaler en commentator van de Nederlandse uitgave van deze geschriften (Upanishaden, het mysterie van het Zelf, Ankh-Hermes, 2000).
Jonne Severijn kreeg de Upanishads onder ogen tijdens de productie van zijn drama- serie LAND VAN RAMA (OHM , 2001) en raakte in de ban van hun boodschap.

SEVERIJN: "Het meest interessante is misschien wel dat in de Upanishads een relatie tussen Schepper en schepping en tussen mens en universum wordt ontwikkeld, die met geen enkele bestaande godsdienst in botsing komt, maar die als een enorme, glasheldere koepel over alles heen past. Zelfs een uitgesproken ongelovige kan er zijn inzichten mee verrijken, een beter mens worden, althans bewuster gaan leven en meer zin geven aan zijn bestaan.

Dr Eknath Easwaran stelde in zijn Amerikaanse bewerking (The Upanishads, Nilgiri Press, 1987), dat de mens niet zonder uitdagingen kan leven, maar ook niet zonder zingeving. De Upanishads, zegt hij, bieden ons en een uitdaging en een richtingaanwijzer naar zingeving. Hij noemde deze teksten dan ook "the medium of awareness".

De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer las iedere avond voordat hij ging slapen een tijdje in de Upanishads. Hij voorspelde dat zij ooit de grondslag zullen vormen van een nieuwe werelreligie. Die dag mag nog ver weg zijn, zeker is wel dat de Upanishads ons een nuttig instrument aanreiken voor de vernieuwing van uitgeholde of versleten spirituele conventies en dat zij integratie en unificatie van geloven en leven kunnen bevorderen.

Een geschikte vorm lag niet zomaar voor de hand. SEVERIJN wilde een aanpak die een groot en ook (jong) westers publiek zou kunnen aanspreken , maar tegelijkertijd ook een aanpak die het onderwerp niet zou vervreemden van zijn Indiase wortels en cultuur . De kerngedachten uit de Upanishads waren het probleem niet, want die worden in de geschriften zelf vaak verteld aan de hand van dialogen en soms van hele verhalen die in beeld gebracht kunnen worden. Met de nodige verklaring en toelichting lag het iets moeilijker.
SEVERIJN wilde niet volstaan met een geleerde Swami die uitleg geeft . "Zo'n man spreekt vanaf de grote hoogte van de door hem bereikte mate van onthechting en verlichting". Het moest voor Severijn gewoner en dichter bij ons aller dagelijks leven. Hij wilde de kijkers herkenbaarheid en identificatie bieden.

Hij koos tenslotte voor gesprekken van twee opgroeiende kinderen en hu n ouders (wel van Indiase oorsprong, maar elders woonachtig), met een oom bij wie zij in India logeren. Deze oom weet veel van de Upanishads en hij kan er boeiend over vertellen. Hij is hun gids, maar tegelijkertijd zelf ook een reisgenoot. Bovendien is hij in staat zijn niet altijd even gewillige gesprekspartners met zachte hand naar hun gevoel en naar inzicht in het onderwerp te leiden.

SEVERIJN: "Deze drie progranma's zijn uiteindelijk maar moeilijk te categoriseren. Het is allemaal geacteerd en er is ook wel wat karakterontwikkeling, maar echt "drama" kan je het daarom nog niet noemen. "Docudrama" is zeker geen juiste typering, want in wezen zijn het eerder "educatieve discussieprogramma's", maar dan wel zo "sophisticated" en ook zo speels en zo gestructureerd volgens de regels van drama dat die typering eveneens tekort schiet.
Daarvoor zijn de gesprekken bovendien soms ook te rijk geïllustreerd en te hecht vervlochten met scenes uit de Upanishads zelf. Maar wat maakt het uit hoe je deze programma's moet benoemen, het gaat er toch alleen maar om dat ze overkomen?"

2 NOVEMBER 2003. Ned 1, 13.00 uur: Aflevering I, "Wie zijn wij?"
Drew (19) en Shreya (17) zijn met hun ouders op vakantie in India, het land van hun herkomst. Pas als zij na veel toeristisch rondreizen bij een oom en tante op het platteland logeren, raken zij echt geïnteresseerd in hun achtergrond en hun oorspronkelijke spiritualiteit.

Oom ziet in Drew (die natuurkunde zou willen studeren om het ultieme geheim te ontdekken en om daardoor beroemd te worden) een overeenkomst met Shvetaketul een personage uit de Upanishads. Toen die na 12 jaar studie alle Veda's kende, was hij erg verwaand geworden, want hij vond zichzelf nu een geleerde. Zijn vader Uddalaka pakt de jongen aan met de vraag of hij nu ook geleerd heeft hoe je het onhoorbare kan horen, het onzichtbare kan zien en het onkenbare kan Ieren kennen. Die vraag blijkt nog altijd uitdagend en prikkelend te zijn, want Drew en Shreya laten zich meeslepen op weg naar een herwaardering van zichzelf en van alles om hen heen (al weten ze vervolgens nog niet goed wat zij daar nu verder mee aanmoeten).

9 NOVEMBER 2003. Ned 1, 13.00 uur: Aflevering II, "De weg naar kennis"
Drew vraagt of oom nog meer van zulke verhalen kent en wordt op zijn wenken bediend met een spiegelvertelling. De arme boerenknecht Satyakam al die ook nog zoon van een ongehuwde moeder is, ziet zichzelf in een droom als een belangrijke guru met een eigen school. Tegen alle maat schappelijke regels (kastesysteem) en gangbare conventies in wil hij z ijn droom tot werkelijkheid maken. De Upanishads willen daarmee antonen dat de "Heilige Wetenschap" voor iedereen toegankelijk is, ongeacht je afkomst of vooropleiding. Opnieuw laten Drew en Shreya zich meeslepen, door hun oom en door Satyakama op diens lange en moeilijke weg naar kennis en een hoger bewustzijn. Maar zij blijven wel zitten met de vraag hoe je die oeroude route moet inpassen in je dagelijkse leven anno nu. Oom heeft daarop geen afdoend antwoord, wel een bruikbare tip.

16 NOVEMBER 2003. Ned 1, 1300 uur: Aflevering III, "Sterven... en dan?"
Drew en Shreya zijn in de ban van de Upanishads geraakt. Zij zijn er nu zelf in gaan lezen en zij zijn getroffen door het vreemde verhaal van de jongen Nachiketas. Die zoekt de Dood op, want hij is vastbesloten hem zijn geheim te ontfutselen. En wanneer Yamal de Heer van Leven e n Dood, de jongen voldoende heeft beproefd en tenslotte waardig bevindt, blijkt dat zijn macht in feite maar weinig voorstelt. Dat mag voor alle deelnemers aan het gesprek een geruststelling zijn, het roept tegelijkertijd ook weer tal van vragen op. Vragen, maar ook consequenties. Want als je je er eenmaal in hebt verdiept, kan je de Upanishads niet zomaar naast je neerleggen en er verder niet meer naar omzien.
Tot zover het verslag van deze serie.


Zijn meest recente werk is het TV-drama uitgezonden in twee delen in opdracht van OHM.
De titel van het drama is BURHAPA KE LAATHI of vertaald: in goede handen.
Het drama werd uitgezonden op Nederland 1 op respectievelijk 11 en 18 DECEMBER 2005 om 13.05 uur.
Het verhaal gaat over de ontstane verschillen tussen de opvang van een overblijvende ouder in het MOEDERLAND en in NEDERLAND.
In het moederland wordt zo'n ouder onmiddellijk opgenomen in het gezin van meestal het oudste kind.
In Nederland ontstaan er conflictsituaties tussen de kinderen incl. de aangetrouwden en de overgebleven ouder. De kinderen willen feitelijk de ouder niet in hun gezin opnemen om allerlei redenen, o.a. ze werk en allen en hebben geen tijd. Bovendien kun je hier naar een bejaarden tehuis.
Eigenlijk vereenzaamt de ouder en als ook nog zijn vriend sterft stort zijn wereld voor hem ineen.
Uiteindelijk zorgt de ontstane brand in zijn woning voor de lugubere oplossing van het conflict, want hij overleeft dat niet door verstikking.

Jonne woont in De Hoeve in Friesland. In het kort volgt hier zijn CV.
Na zijn gymnasium A aan het Linde Lyceum in Zeist komt hij in 1963 van de filmacademie en wordt cameraman bij Universal Video in Brussel. Na een jaar wordt hij voorlichtingsambtenaar op het ministerie van Buitenlandse Zaken, afd. culturele voorlichting Buitenland. Hij blijft er zes jaar.
In 1968 maakt hij een korte speelfilm, SHORT SEVEN. Het loopt goed en denkt aan een loopbaan als filmmaker. Daarna wordt ADVENTURES IN PERCEPTION, een film over werk van M.C. Escher voor een Oscar genomineerd.
In 1970 vestigt hij zich als zelfstandig scenarioschrijver en regisseur. HET VOORDEEL VAN ACHTERSTAND wordt zijn eerste opdrachtfilm, die handelt over de ontwikkeling van Zuid-Oost Drenthe van 1900 tot 1970. Tussen 1970 en 1973 is hij betrokken bij speelfilms van o.a. KIND VAN DE ZON, DE VIJF VAN DE VIERDAAGSE en EEN STILLE LIEFDE van René van Nie als scenario-adviseur, script editor en montage-adviseur.
Gedurende vele jaren is hij maker van kunstenaarsportretten met CAREL VISSER, BEELDHOUWER en EEN GAT IN DE TIJD.
Voor Beeldspraak van de NOS (1973-1985) maakt hij meer dan dertig films, zoals JOPIE HUISMAN, PIET PAALTJES, JEROEN HENNEMAN, WILLEM VAN ALTHUIS e.a.
Vanaf 1978 wordt drama een tweede lijn in zijn produktie. Het begint met MAN EN VROUW IN OKTOBERLICHT OP EEN VOETBALVELD, naar een novelle van Jan Siebelink. Dan begint het avontuur van de eerste speelfilm COME -BACK! (1981) geschreven door Alma Popeyus. Deze wordt door Jonne geproduceerd en geregisseerd en krijgt de Prix de la Critique in Varna. De film handelt over een jazz-saxofonist die een dwarslaesie oploopt door een auto-ongeluk.
Voor de NOS regisseert hij een aantal dramaprodukties waaronder DODEN AKKER (1983) en LUISTERPOST (1986) en maakt hij een TV-bewerking van JULES VERNE. Hij produceert verder films als SITA IN DE NOORDZEE.
In de tachtiger jaren maakt hij documentaires als FRANS VAN ANTWERPEN (NOS), MET ENGELENGEDULD EN MIERENVLIJT (KRO) en meer algemene opdrachtfilms.
In 1990 maakt hij voor de NOS BRUIN GOUD met verhalen van bejaarde ex -veen-arbeiders door Jonne genoteerd (NPS, uitgezonden in jan en feb 1995).
In 1995 doet hij het scenario voor een 3-delige tv-serie samen met auteur en therapeut Lucas Derks: ROSA, ROSAE, ROSAM, een dramatische liefdesverhaal.
In 1996 maakt hij de 9-delige documentaire over BOEREN, uitgezonden door de Evangelische Omroep in 1997. In 1997 schrijft hij een documentair scenario, DE LAATSTE GRAAL-RIDDER, over de schilder Matthijs Maris en een aantal tv-projecten zoals HET ONGEMAKKELIJKE LEVEN VAN SANDER P.
In 1997-1998 een 13-delige serie als script-editor aan de scenario's voor IN GOEDE AARDE en het single play OUD ZEER EN NIEUW (1999).

Voor 1999 maakte hij een TV-drama getiteld "LAND VAN RAMA" (Het beloofde land) voor de stichting Organisatie voor Hindoe Media (OHM) over het leven van een Hindoestaans gezin in Nederland, van wie de vader Milan Rambharos in 1975 uit Suriname vertrok om medicijnen te studeren in Nederland. Hij huwde een in Nederland opgegroeide Hindoestaanse juriste Shila en kregen een zoon en een dochter. In 2000 leven ze comfortabel in een villa en Milan is chirurg in een Apeldoorns ziekenhuis. Na 25 jaar gaat hij terug naar Suriname en later komt zijn gezin over. Hij ondervindt de economische malaise, de ondergang van de eens zo bloeiende landbouwgronden van het gezin en ontdekt dat de ziekte van zijn vader ongeneeslijk is. Het drama toont duidelijkheid over het leven in twee culturen.
De acteurs en actrices waren voornamelijk amateurs van Hindoestaanse origine.
Jonne's vriendin Margriet is ook een grote steun geweest bij het verwezenlijken van dit drama, dat in drie delen is uitgezonden door OHM op Nederland 1 in 2001.
Deel 1: "Vrijdag de 13e" werd uitgezonden op 30 januari 2001, gevolgd door deel 2 "Weerzien" op 6 februari en deel 3 "Het onvermijdelijke" op 13 februari 2001.

In 2001 schrijft hij onder de voorlopige titel CROOSWIJK een oorspronkelijk speelfilmverhaal over over het misstandige leven op een Surinaamse suikerplantage ten tijde van de Hindoestaanse contract-arbeid (1902). Daarnaast ontwikkelt hij voor OHM de eerste drie scenario's voor e en beoogde serie van zeven gedramatiseerde programma's over de eeuwige actualiteit van de UPANISHADEN, de sluitstukken van de Veda's, zie het bovenvermeld verslag.

Per 1 oktober 2009 is zijn eerste boek op de markt verschenen met de titel "ONTROESTEN" bij de uitgeverij Debutto.
In 52 compact en luchtig geschreven hoofdstukken maakt hij los wat in de loop van de tijd aan meegekregen en aangeleerde opvatingen is vastgeroest.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Johannes (Jonne) Severijn?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Johannes (Jonne) Severijn

  Deze functionaliteit is alleen beschikbaar voor browsers met Javascript ondersteuning.

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen