Stamboom Hoefkens » Petrus Gommarus Hoefkens (1818-1901)

Persoonlijke gegevens Petrus Gommarus Hoefkens 

• Hij is geboren op 15 september 1818 in Herenthout.
• Beroep: handwerker.
• Hij is overleden op 19 maart 1901 in Herenthout Wijk B Nr.45, hij was toen 82 jaar oud.
• Een kind van Josephus Hoefkens en Livina Peeters
• Hij was (Witness) van Ludovicus Simon Hoefkens bij dood op 23 januari 1857, Herenthout.

Gezin van Petrus Gommarus Hoefkens

Hij is getrouwd met Coleta Verheyen.

Zij zijn getrouwd op 3 juni 1841 te Herenthout, hij was toen 22 jaar oud.

Kind(eren):

1. Livina Philomenia Hoefkens  1841-1925 
2. Constantinus Hoefkens  1844-1911 
3. Adrianus Hoefkens  1846-1928 
4. Franciscus Hoefkens  1849-1926 
5. Joanna Hoefkens  1852-1876 
6. Paulina Hoefkens  1856-???? 
7. Ludovicus Simon Hoefkens  1856-1857

Notities over Petrus Gommarus Hoefkens

Herenthout, een dorp in de Belgische provincie Antwerpen, maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog, net als veel andere delen van België, zware tijden door. Hoewel het dorp geen grote slag heeft meegemaakt zoals Geel, had de oorlog wel een impact op het dagelijkse leven van de inwoners,met onderdrukking door de Duitse bezetting, verzetsactiviteiten en uiteindelijk de bevrijding door de geallieerden.
1. Duitse Bezetting (1940-1944)

In mei 1940 viel het Duitse leger België binnen als onderdeel van hun Blitzkrieg-tactiek. Herenthout werd, net als de rest van het land, al snel bezet door de Duitse troepen. Onder de bezetting werd het dagelijkseleven in Herenthout sterk beïnvloed door de militaire aanwezigheid en de Duitse controle over het gebied.

De Duitse bezetting bracht beperkingen met zich mee, zoals voedselrantsoenering, verplichte arbeidsinzet (wanneer mannen naar Duitsland moesten om te werken), en de inbeslagname van grondstoffen en landbouwproducten. De inwoners van Herenthout moesten zich aanpassen aan de nieuwe realiteit van schaarste en onderdrukking.
2. Verzet en Collaboratie

Tijdens de bezettingsjaren ontstond er een verzetsbeweging in Herenthout, zoals in veel Belgische dorpen en steden. Verzetsgroepen hielpen geallieerde piloten die neergeschoten waren, organiseerden sabotageacties tegen de Duitse militaire infrastructuur en verspreidden clandestiene kranten om de bevolking te informeren. Het verzet was echter gevaarlijk,en Duitse troepen reageerden hard op sabotage en verzetsactiviteiten.

Tegelijkertijd waren er ook inwoners die samenwerkten met de Duitse bezetters, bekend als collaborateurs. Sommigen werden aangetrokken door deideeën van de nazi’s of werkten met de bezetters voor economische of politieke voordelen. Deze collaboratie veroorzaakte spanningen in de gemeenschap, vooral na de oorlog, toen collaboratie zwaar bestraft werd.
3. De Bevrijding van Herenthout (september 1944)

De bevrijding van Herenthout vond plaats in september 1944, tijdens de geallieerde opmars door België na de doorbraak in Normandië. Britse en Canadese troepen trokken door de regio, waarbij zij het ene na het andere dorp bevrijdden van de Duitse bezetting.

De bevrijding van Herenthout verliep relatief snel en zonder grote veldslagen, in vergelijking met sommige andere plaatsen in de buurt. Duitsetroepen trokken zich grotendeels terug na het offensief van de geallieerden. De bevrijders werden enthousiast onthaald door de bevolking van Herenthout, die opgelucht waren dat de jaren van bezetting voorbij waren.
4. Na de Oorlog

Na de bevrijding volgde een periode van wederopbouw. Herenthout, dat tijdens de oorlog vooral economisch getroffen was, moest herstellen van de schaarste en de materiële schade. De landbouw, een belangrijke economische sector in de regio, moest zich herstellen van de tekorten en het verlies aan middelen door de Duitse inbeslagname.

Ook vonden er na de oorlog zuiveringsacties plaats tegen collaborateurs. Mensen die tijdens de bezetting hadden samengewerkt met de Duitsers, werden vaak gestraft, zowel door de autoriteiten als door de lokale bevolking, wat leidde tot sociale spanningen.
5. Herdenking

Hoewel Herenthout niet het toneel was van grote veldslagen, worden de gebeurtenissen uit de oorlogsjaren nog steeds herdacht. De slachtoffers van de oorlog, zowel burgers als soldaten, worden geëerd in lokale herdenkingsplechtigheden. Zoals in veel Belgische dorpen, is het belangrijkom de herinnering aan de oorlog levend te houden, vooral door monumenten en jaarlijkse herdenkingen.

Herenthout herinnert zich de oorlogsjaren als een tijd van ontbering, maar ook van moed en veerkracht. De lokale bevolking droeg, net als velen in België, bij aan het verzet en maakte een moeilijke tijd door, maarkwam er uiteindelijk sterker uit na de bevrijding.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Petrus Gommarus Hoefkens?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Petrus Gommarus Hoefkens

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen