Arbre généalogique des Hoefkens » Petrus Gommarus Hoefkens (1818-1901)

Données personnelles Petrus Gommarus Hoefkens 

• Il est né le 15 septembre 1818 dans Herenthout.
• Profession: handwerker.
• Il est décédé le 19 mars 1901 dans Herenthout Wijk B Nr.45, il avait 82 ans.
• Un enfant de Josephus Hoefkens et Livina Peeters
• Il a été (Witness) par Ludovicus Simon Hoefkens au la mort le 23 janvier 1857, Herenthout.

Famille de Petrus Gommarus Hoefkens

Il est marié à Coleta Verheyen.

Ils se sont mariés le 3 juin 1841 à Herenthout, il avait 22 ans.

Enfant(s):

1. Livina Philomenia Hoefkens  1841-1925 
2. Constantinus Hoefkens  1844-1911 
3. Adrianus Hoefkens  1846-1928 
4. Franciscus Hoefkens  1849-1926 
5. Joanna Hoefkens  1852-1876 
6. Paulina Hoefkens  1856-???? 
7. Ludovicus Simon Hoefkens  1856-1857

Notes par Petrus Gommarus Hoefkens

Herenthout, een dorp in de Belgische provincie Antwerpen, maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog, net als veel andere delen van België, zware tijden door. Hoewel het dorp geen grote slag heeft meegemaakt zoals Geel, had de oorlog wel een impact op het dagelijkse leven van de inwoners,met onderdrukking door de Duitse bezetting, verzetsactiviteiten en uiteindelijk de bevrijding door de geallieerden.
1. Duitse Bezetting (1940-1944)

In mei 1940 viel het Duitse leger België binnen als onderdeel van hun Blitzkrieg-tactiek. Herenthout werd, net als de rest van het land, al snel bezet door de Duitse troepen. Onder de bezetting werd het dagelijkseleven in Herenthout sterk beïnvloed door de militaire aanwezigheid en de Duitse controle over het gebied.

De Duitse bezetting bracht beperkingen met zich mee, zoals voedselrantsoenering, verplichte arbeidsinzet (wanneer mannen naar Duitsland moesten om te werken), en de inbeslagname van grondstoffen en landbouwproducten. De inwoners van Herenthout moesten zich aanpassen aan de nieuwe realiteit van schaarste en onderdrukking.
2. Verzet en Collaboratie

Tijdens de bezettingsjaren ontstond er een verzetsbeweging in Herenthout, zoals in veel Belgische dorpen en steden. Verzetsgroepen hielpen geallieerde piloten die neergeschoten waren, organiseerden sabotageacties tegen de Duitse militaire infrastructuur en verspreidden clandestiene kranten om de bevolking te informeren. Het verzet was echter gevaarlijk,en Duitse troepen reageerden hard op sabotage en verzetsactiviteiten.

Tegelijkertijd waren er ook inwoners die samenwerkten met de Duitse bezetters, bekend als collaborateurs. Sommigen werden aangetrokken door deideeën van de nazi’s of werkten met de bezetters voor economische of politieke voordelen. Deze collaboratie veroorzaakte spanningen in de gemeenschap, vooral na de oorlog, toen collaboratie zwaar bestraft werd.
3. De Bevrijding van Herenthout (september 1944)

De bevrijding van Herenthout vond plaats in september 1944, tijdens de geallieerde opmars door België na de doorbraak in Normandië. Britse en Canadese troepen trokken door de regio, waarbij zij het ene na het andere dorp bevrijdden van de Duitse bezetting.

De bevrijding van Herenthout verliep relatief snel en zonder grote veldslagen, in vergelijking met sommige andere plaatsen in de buurt. Duitsetroepen trokken zich grotendeels terug na het offensief van de geallieerden. De bevrijders werden enthousiast onthaald door de bevolking van Herenthout, die opgelucht waren dat de jaren van bezetting voorbij waren.
4. Na de Oorlog

Na de bevrijding volgde een periode van wederopbouw. Herenthout, dat tijdens de oorlog vooral economisch getroffen was, moest herstellen van de schaarste en de materiële schade. De landbouw, een belangrijke economische sector in de regio, moest zich herstellen van de tekorten en het verlies aan middelen door de Duitse inbeslagname.

Ook vonden er na de oorlog zuiveringsacties plaats tegen collaborateurs. Mensen die tijdens de bezetting hadden samengewerkt met de Duitsers, werden vaak gestraft, zowel door de autoriteiten als door de lokale bevolking, wat leidde tot sociale spanningen.
5. Herdenking

Hoewel Herenthout niet het toneel was van grote veldslagen, worden de gebeurtenissen uit de oorlogsjaren nog steeds herdacht. De slachtoffers van de oorlog, zowel burgers als soldaten, worden geëerd in lokale herdenkingsplechtigheden. Zoals in veel Belgische dorpen, is het belangrijkom de herinnering aan de oorlog levend te houden, vooral door monumenten en jaarlijkse herdenkingen.

Herenthout herinnert zich de oorlogsjaren als een tijd van ontbering, maar ook van moed en veerkracht. De lokale bevolking droeg, net als velen in België, bij aan het verzet en maakte een moeilijke tijd door, maarkwam er uiteindelijk sterker uit na de bevrijding.

Avez-vous des renseignements supplémentaires, des corrections ou des questions concernant Petrus Gommarus Hoefkens?
L'auteur de cette publication aimerait avoir de vos nouvelles!

Barre chronologique Petrus Gommarus Hoefkens

Cliquez sur le nom pour plus d'information. Symboles utilisés:  grand-parents    parents    frères/soeurs    enfants