Hofmeier van Austrasie, Neustrie en Bourgondie, noemde zich "dux Austrasiorum", versloeg in 687 bij Tetry in Picardie de hofmeier van Neustrie. Tegen het einde van de 7de eeuw trokken de Franken opnieuw tegen de Friezen op. Hun leider was Pippijn II, een hofmeier, maar in feite de eerste machthebber in het Frankische rijk. Kort na 690 veroverde hij Utrecht op de Friese koning Redbad die iets voor 688 Aldgillis was opgevolgd. De slag vond plaats bij het toen zeer belangrijke handelscentrum Dorestad (gelegen bij het huidige Wijk bij Duurstede). Pippijns veldtocht vond plaats tussen 688 en 695 en men neemt aan dat hij daarbij het midden en zuidwesten van ons land veroverde. Hij drong dus niet door tot het noordelijke deel van het Friese rijk, waarvan de heersers in de Frankische geschriften steeds dux, dat is hertog worden genoemd maar in het Angelsaksische rex: is koning. Zo zou Pippijn wel Zeeland en het gebied ten zuiden van de Rijn hebben veroverd, maar niet de Vechtstreek, althans niet in haar geheel. Op zichzelf lijkt de vraag hoever Pippijns machtsbereik zich na 695 uitstrekte, minder. Toen in 714 Pippijn stierf, ontstond er in het Frankische rijk een periode van regeringsloosheid, zoals vaker wanneer de opvolging niet door duidelijke regels van erfrecht
is verzekerd. Daar kwam bij Pippijns zoon pas in Luik door een Fries was vermoord. Aan de grenzen benutten de Saksen in het oosten en Friezen in het noorden hun kans. Redbad heroverde Utrecht en nam wraak voor de rond 690 geleden nederlaag. In 716 bedreigde hij zelfs met zijn vloot de stad Keulen. Even leek het alsof het grote Friese rijk weer in zijn volle vroegere omvang zou opbloeien, maar in het Frankische rijk stond een nieuwe heerser op, niet minder geducht dan zijn voorganger; de bastaardzoon van Pippijn, Karel.
(1) Hij is getrouwd met Alpaide des Bruyeres en Etampois van Saksen.
Zij zijn getrouwd
Kind(eren):
(2) Hij is getrouwd met Plectrudis.
Zij zijn getrouwd
Kind(eren):
Het privé leven van Pepijn werd bepaald door familiedrama’s, getrouwd sinds 691 met Plectrude uit één van de machtigste families van Austrasië (vgl. 50), bij wie hij de zoons Drogo en Grimoald had, had hij een tweede echtgenote Alpaïde met als zoons Karel en Childebrant, tussen beide vrouwen, elk met hun eigen aanhang, bestond een enorme haat hetgeen culmineerde rond 705 met de moord op de prelaat van Luik, St. Lambert, aanhanger van Plectrude, kort daarop stierf Drogo en in april 714 werd Grimoald gedood op de graftombe van St. Lambert; tegen het einde van zijn leven stond Pepijn geheel onder de invloed van Plectrude en benoemde als zijn opvolger een bastaardzoon van Grimoald, mede uit wraak op de moord van Grimoald, dit ten koste van de zoons van Alpaïde en vier zoons van Drogo, die waarschijnlijk niet onschuldig waren aan deze moord. Deze fragile opvolging had desastreuze gevolgen kunnen hebben voor de opbouw van het rijk, ware het niet dat Karel, zoon van Alpaïs, kort na Pepijn’s dood wist te ontsnappen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.