Hans Strik » Arnulf I de Grote van Vlaanderen (± 889-964)

Persoonlijke gegevens Arnulf I de Grote van Vlaanderen 

• Hij is geboren rond 889.Bron 1
• Titel: Graaf van VlaanderenBron 2
• Hij is overleden op 27 maart 964.Bron 2
• Een kind van Boudewijn II de Kale van Vlaanderen en Aelfryth van Wessex
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 4 juni 2014.

Gezin van Arnulf I de Grote van Vlaanderen

Hij is getrouwd met Aleidis van Vermandois.

Zij zijn getrouwd in het jaar 934.Bron 2

Kind(eren):

1. Hildegard van Vlaanderen  ± 936-990 
2. Boudewijn III van Vlaanderen  ± 940-962 

Notities over Arnulf I de Grote van Vlaanderen

ARNOUL de Flandre, son of BAUDOUIN II "le Chauve" Count of Flanders & his wife Ælfthryth of Wessex ([885/890]-murdered 27 Mar 964, bur Gent, St Pieter). The Genealogica Arnulfi Comitis names (in order) "Arnulfum, fratrem eius Adelulfum" as the two sons of "Balduinus"[103]. "Arnulfus" is named as son of Count Baudouin II in the Cartulaire de Saint-Bertin, which specifies that he succeeded his father in 918 as ARNOUL I "le Grand" Count of Flanders[104]. "Elstrudis comitissa…cum filiis suis Arnulfo et Adelolfo" donated "hereditatem suam Liefsham…in terra Anglorum in Cantia" to Saint-Pierre de Gand, for the soul of "senioris sui Baldwini", by charter dated 11 Sep 918[105]. Count Arnoul I was responsible for a major expansion of Flemish territory to the south. He and his brother joined the expedition of Raoul King of the Franks against the Normans in 925 and captured Eu. Count Arnoul inflicted a heavy defeat on the Normans in 926. In 932, he seized the abbey of St Vaast, as well as Douai in Ostrevant. In 933, after his brother's death, he seized Boulonnais and Ternois and disinherited his nephews. Count Arnoul made an alliance with Héribert II Comte de Vermandois in 934, which was sealed by his marriage to the latter's daughter[106]. Responding to raids by Guillaume Comte [de Normandie], Count Arnoul invaded Ponthieu and in 939 captured Montreuil from Herluin Comte de Ponthieu, although the county was later recaptured by Comte Guillaume's forces. "Arnulfus…regis…marchysus" restored property to Saint-Pierre de Gand by charter dated 8 Jul 941, signed by "…Baldwini filii Arnulfi marchysi, Isaac comitis, Arnulfi filii eius, Theoderici comitis, Wenemari advocati…"[107]. After agreeing to meet Count Guillaume in 942 in order to settle the dispute over Montreuil, Guillaume was murdered, presumably at Count Arnoul's instigation[108]. Count Arnoul was secure in his possession of Montreuil by 949[109]. "Arnulfus Flandrie comes et marchisus" granted use of property "Snellenghem in pago Flandrensi" to Saint-Pierre de Gand, for "uxore mea…Adala atque…filio meo Balduino et filia mea Lietgardis" and for deceased "Balduino genitore meo et Elstrudis genetrice mea atque Heeberto filio meo", and returned "in pago Hainau super fluvio Savo villam…Dulciaca", by charter dated 10 Jul 953[110]. After the death of his son in 962, Count Arnoul was obliged to cede Artois, Ostrevant, Ponthieu and Amiens to Lothaire King of the West Franks in order to ensure the latter's support for the succession of Count Arnoul's infant grandson to the county of Flanders[111]. "Arnulfus marchysus" donated property to Saint-Pierre de Gand by charter dated 5 May 962, signed by "…Baldwini advocati, Theoderici comitis…"[112]. "Arnulfus…comes" donated "villam Canlin" to Saint-Pierre de Gand by charter dated 17 Jun 962, signed by "…Balduini advocati…"[113]. An undated charter, dated to [962], records the last wishes of "marchysi Arnulfi", noting that "pater meus et mater mea" were buried in the abbey of Saint-Pierre de Gand[114]. Comte Arnoul was allegedly murdered by Heluin in revenge for the murder of Guillaume I Comte [de Normandie]. The Annales Blandinienses record the death "VI Kal Apr 964" of "Magnus Arnulfus, restaurator huius Blandiniensis coenobii"[115]. A charter dated 2 Jul 964 records the donation by "bone memorie Arnulfus marchysus" to Saint-Pierre de Gand, signed by "Odgaudi qui susceptor traditionis fuit…Ingelberti advocati…"[116].

[m firstly ---. Both Rösch[117] and Europäische Stammtafeln[118] state that Count Arnoul had another wife before marrying Adela de Vermandois. No evidence has been found concerning this supposed first marriage. However, as discussed below, the estimated birth date of Arnoul´s supposed daughter Hildegard, as well as his own advanced age when he married Adela de Vermandois, both suggest an earlier marriage. Although logic points to such a first marriage, doubt remains. The genealogical traces of this family are well marked in numerous contemporary sources. It is difficult to imagine that all such sources would have ignored an earlier marriage of Comte Arnoul, who was such a prominent figure in his day.]

m [secondly] (934) ADELA de Vermandois, daughter of HERIBERT [II] Comte de Vermandois [Carolingian] & his wife Adela [Capet] ([915]-[Bruges 10 Oct] 960, bur Gent, St Pieter). The Genealogica Arnulfi Comitis names "Adelam, domni Heriberti comitis filiam" as wife of "comes Arnulfus", specifying that she was "duorum Francorum regum, Odonis atque Rotberti, neptem"[119]. "Adala coniunx Arnulfi" is named in the Cartulaire de Saint-Bertin[120]. The Annales Elnonenses Minores record the marriage [undated between 931 and 949] of "Arnulfus" and "Adelam, filiam Heriberti Vermandorum comitis"[121]. Her marriage was arranged to seal the alliance made in 934 between her father and her future husband[122]. "Arnulfus Flandrie comes et marchisus" granted use of property "Snellenghem in pago Flandrensi" to Saint-Pierre de Gand, for "uxore mea…Adala atque…filio meo Balduino et filia mea Lietgardis" and for deceased "Balduino genitore meo et Elstrudis genetrice mea atque Heeberto filio meo", by charter dated 10 Jul 953[123]. "Adhela comitissa" freed two serfs and granted them to the abbey of Saint-Pierre de Gand, for the soul of "fidelis nostri Amalrici", by charter dated 8 Sep 954, signed by "Balduini comitis…Odacri advocati"[124]. The Annales Blandinienses record the death in 960 of "Adala comitissa"[125].

[103] Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303.
[104] Saint-Bertin II.73, 918, p. 138.
[105] Gand Saint-Pierre 18, p. 24, and Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 60, p. 52.
[106] Nicholas (1992), p. 40.
[107] Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 65, p. 68.
[108] Felice Lifshitz (ed.) Dudo of St Quentin's Gesta Normannorum, Chapter 26, The Online Reference Book for Medieval Sources, <http://orb.rhodes.edu/ORB_done/Dudo/dudindex.html> (6 Jan 2003).
[109] Nicholas (1992), p. 40.
[110] Gand Saint-Pierre 22, p. 28.
[111] Nicholas (1992), p. 42.
[112] Gand Saint-Pierre 30, p. 34, and Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 69, p. 75.
[113] Gand Saint-Pierre 31, p. 34.
[114] Gand Saint-Pierre 29, p. 33.
[115] Annales Blandinienses 964, MGH SS V, p. 25.
[116] Gand Saint-Pierre 37, p. 40, and Liber traditionum sancti Petri Blandiniensis, 72, p. 77.
[117] Rösch (1977), p. 138.
[118] ES II 5.
[119] Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303.
[120] Saint-Bertin II.76, 938, p. 141.
[121] Annales Elnonenses Minores [931-949], MGH SS V, p. 19.
[122] Nicholas (1992), p. 40.
[123] Gand Saint-Pierre 22, p. 28.
[124] Gand Saint-Pierre 23, p. 29.
[125] Annales Blandinienses 960, MGH SS V, p. 25.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/FLANDERS,%20HAINAUT.htm#ArnoulIdied964B

Arnulf I, bijgenaamd de Grote (ca. 889 - 27 maart 965) was graaf van Vlaanderen van 918 tot zijn dood in 965.

Na de dood van zijn vader Boudewijn II erfde Arnulf het grootste (noordelijke) deel van het graafschap, zijn broer Adalolf erfde het zuidelijke deel.

Arnulf vocht in 923 aan de kant van Karel de Eenvoudige in de slag bij Soissons.

In 924 veroverde hij samen met zijn broer Adalolf en Herbert II van Vermandois de stad Eu (Seine-Maritime) op Rollo, de eerste graaf van Normandië.

Arnulf versloeg de Vikingen in 926 maar gaf in 928 het graafschap Guînes in leen aan de Deen Siegfried en gaf hem later zijn dochter tot vrouw.

Vanaf 930 kwam het tot een volgende krachtmeting met Herbert II van Vermandois. Om diens expansie te beteugelen veroverde Arnulf in 931 Dowaai en Mortagne-du-Nord. In 932 verwierf Arnulf het graafschap Artesië en versterkte de abdij van Sint-Vaast. Na het overlijden van zijn broer in 933 eigende hij zich diens graafschappen Terwaan en Boulogne toe, met voorbijgaan aan de rechten van zijn minderjarige neefjes. Hij adopteerde wel Adalolfs onechte zoon Boudewijn. In 934 kwam het tot een vrede met Herbert en trouwde Arnulf in 934 met Herberts dochter Adelheid. Dit bezegelde niet alleen een vrede maar ook een bondgenootschap tegen Hugo de Grote.

Na de vrede met Herbert kon Arnulf zich richten op de Vikingen uit Normandië. In 939 veroverde hij de stad Montreuil (Pas-de-Calais) op Herluinus II van Ponthieu om de invallen van de Normandiërs tegen te gaan maar de Normandische troepen wisten de stad snel te heroveren. In 942 nodigde Arnulf graaf Willem I van Normandië uit voor een bespreking te Picquigny om de kwestie Montreuil te regelen. Daar aangekomen werd Willem echter door mannen van Arnulf vermoord. In 949 kreeg Arnulf Montreuil definitief in handen.

Vervolgens bracht Arnulf een bondgenootschap tot stand met koning Lodewijk IV van Frankrijk en keizer Otto I de Grote tegen Normandië. De coalitie belegerde Rennes maar de jeugdige Normandische graaf Richard wist het bondgenootschap uiteen te spelen, en Arnulf trok zich terug naar Vlaanderen. Uit wraak plunderde het leger van Otto Vlaanderen en liet die een kasteel bouwen in Gent, waar hij een burggraaf plaatste. Na de verzoening tussen Arnulf en Otto kreeg Arnulf het kasteel in handen en liet hij de burggraaf met een van zijn dochters trouwen.

Arnulf verwierf nadien ook Amiens, Oosterbant en werd lekenabt van de abdij van Sint-Bertinus in Saint-Omer.

Om zijn grenzen te verzekeren huwde Arnulf al zijn dochters uit aan zijn Lotharingse buren en hoge Duitse adel. Politiek koos hij steeds positie tegen de graven van Normandië en de hertogen van de Franken. Hij voerde kloosterhervormingen door met hulp van Gerardus van Brogne en regeerde vooral met hulp van de geestelijkheid, en zo veel mogelijk zonder vazallen.

In 958 benoemde Arnulf zijn zoon Boudewijn tot medegraaf en ging hij feitelijk met pensioen (ongeveer 70 jaar oud). Nadat Boudewijn in 962 op jonge leeftijd overleed, kwamen de zoons van Adalolf in opstand en herwonnen de graafschappen van hun vader. Arnulf sloot toen een overeenkomst met koning Lotharius van Frankrijk: In ruil voor al zijn veroveringen zou Lotharius de opvolging van zijn jonge kleinzoon in het oorspronkelijke graafschap garanderen. Arnulf steunde nog de bisschop van Kamerijk tegen zijn opstandige stedelingen en kreeg in ruil daarvoor de kerkelijke bezittingen bij Lambres. Volgens een overlevering zou Arnulf zijn vermoord door een nakomeling van Herluinus II van Ponthieu.

Arnulf stichtte de kerk van Torhout, het Sint-Donaaskapittel te Brugge, de Sint-Janskapel te Gent en herbouwde de abdij van Saint-Amand. Arnulf is begraven in de Sint-Pietersabdij (Gent).

Arnulf was zoon van Boudewijn II en van Aelfryth van Wessex. Hij trouwde in 934 met Aleidis van Vermandois (ook Adelheid genoemd), dochter van Herbert II van Vermandois en Adelheid van Parijs. Omdat Arnulf ten tijde van dit huwelijk al ongeveer 45 jaar oud moet zijn geweest, is het aan te nemen dat hij al een of meer eerdere huwelijken heeft gehad maar daar zijn geen gegevens van bekend.

Gezien de datum van het huwelijk van zijn dochter Hildegard, in 945 gehuwd met Dirk II graaf van West-Friesland, is zij vermoedelijk een kind uit een eerder huwelijk van Arnulf.

Arnulf en Aleidis kregen de volgende kinderen:

Liutgard van Vlaanderen (ca. 935 - 29 september 964), in 955 gehuwd met Wichman IV, graaf van Hamaland
Boudewijn III (tussen 935/940 - 1 januari 962)
Egbert (ovl. voor 10 juli 953)
Elftrude (ovl. na 965), in 950 gehuwd met Siegfried I van Guînes

Bron: Wikipedia

Arnulf I (de Grote), geb. 885/90, graaf van Vlaanderen 918-964, na de dood van zijn vader graaf van Noord-Vlaanderen en na de dood van zijn broer Adalofi heer van Boulogne 933, veroverde het graafschap Ponthieu, bevorderde de kloosterhervormingen van Gerard van Brogne, deed grote schenkingen aan de St.Pieter te Gent, trof regelingen met de Westfrankische Koning Lotharius ter bescherming van diens jeugdige kleinzoon als opvolger in 962, overl. 27 maart. 965, begr. St.Pieter te Gent, tr. 933 of 934 Adela van Vermandois, geb. 910/15 (dochter van Heribert II, graaf van Vermandois 907-943) en Adela (of Liegarde) van Neustrie), werd uitgehuwelijkt om de vrede tussen het huis Vlaanderen en de Heribertiner graven te bestendigen 933, gravin van Vlaanderen, overl. tussen 958 en 960, begr. Gent. Hieruit o.m.:

Boudewijn III, volgt Reeks 18
Hildegard, volgt hierna
Elstrude, volgt Reeks 159

7. Hildegard van Vlaanderen, geb. 936/37, overl. tussen 11 apr. 975 en 11 apr. 980, begr. Egmond onder één steen met graaf Dirk III, tr. 938 Dirk II, geb. omstr. 932 (zoon van Dirk I (Bis), vermeld 936-941, en Gerberga (Geva) van Hamalant), graaf in het WestFriese gebied tussen Maas en Vlie 962-988, schonk ter ere van de bijzetting van St.Adalbertus Egmond een stenen kerk 15 juni 950, nam de grafelijke burcht in Gent in (965), bood de Egmondse abdij een evangeliarium aan 975, kreeg zijn lenen in Maasland, Kennemerland en op Texel van koning Otto III in vrij eigendom 25 aug. 985, overl. 6 mei 988.

Bron: www.kareldegrote.nl

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Arnulf I de Grote van Vlaanderen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Arnulf I de Grote van Vlaanderen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen