Hans Strik » Eduard de Oudere van Engeland (± 872-924)

Persoonlijke gegevens Eduard de Oudere van Engeland 

• Hij is geboren rond 872.Bron 1
• Titel: King of WessexBron 1
• Hij is overleden op 17 juli 924 in Farndon-on-Dee.Bron 1
• Hij is begraven in Winchester Cathedral.Bron 1
• Een kind van Alfred de Grote van Engeland en Ealhswith van de Gaini
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 17 augustus 2014.

Gezin van Eduard de Oudere van Engeland

(1) Hij is getrouwd met Ælfflæd van Bernicia.

Zij zijn getrouwd rond 901.Bron 2

Kind(eren):

1. Eadgyfu van Engeland  ????-> 951 

(2) Hij is getrouwd met Eadgifu.

Zij zijn getrouwd rond 920 te Kent.Bron 2

Kind(eren):

1. Edmund I de Geweldige van Engeland  922-946 

Notities over Eduard de Oudere van Engeland

EADWEARD, son of ALFRED King of Wessex & his wife Ealhswith ([872]-Farndon-on-Dee near Chester 17 Jul 924, bur Winchester Cathedral[1623]). "Eadwardum" is named by Roger of Hoveden as the younger of King Alfred's sons by Queen Ealswith[1624]. "Edward/Eadweard filius regis" subscribed charters of King Alfred dated 871 and 892 (two)[1625]. He defeated the Danes at Fareham 893. "Eadweard rex" subscribed a charter of King Alfred dated 898[1626], implying that he was crowned in the lifetime of his father. He succeeded his father in 899 as EDWARD "the Elder" King of Wessex, crowned 31 May or 9 Jun 900 at Kingston-upon-Thames. He was faced soon after by the rebellion of his first cousin Æthelwold, son of Æthelred I King of Wessex, whom he finally defeated at the battle of the Holm in [902/05]. King Edward attacked the Danes in Northumbria in 909 and forced them to accept peace on his terms. The Danes countered by raiding Mercia as far as the Bristol Avon, but Edward defeated them at Tettenhall 5 Aug 910. In 911, Edward occupied London and Oxford, and in Summer 912 he attacked the Danes in Essex. King Edward continued northwards in 915, occupying Bedford. Edward began a major offensive against the Danes in the Midlands in 917, helped by the Mercian troops of his sister Æthelflæd. After his sister's death in 918, King Edward seized Tamworth to ensure the loyalty of Mercia, but left his niece Ælfwynn in nominal authority in Mercia until the winter of 919 when he had her taken to Wessex, marking the final integration of Mercia into Wessex. This was followed by the submission to him by the Welsh kings of Gwynedd, Dyfed and the lands between Merioneth and Gower, which made King Edward overlord of major parts of Wales. Edward then turned his attention to the reconquest of the remaining Danish colonies south of the river Humber, which he completed by 920, culminating with the submission to him of Rægnald King of York, Ealdred of Bamburgh and the king and people of Strathclyde[1627]. He was suppressing a revolt in Chester when he died. The Anglo-Saxon Chronicle records the death of King Edward at Farndon-on-Dee in Mercia in 924 and his burial at Winchester[1628].

m firstly ([892/94]) ECGWYNN, daughter of --- (-[901/02]). Roger of Hoveden names "muliere nobilissima Egcwinna", but does not refer to her as "regina" in contrast to King Edward's third wife[1629]. Florence of Worcester says that the mother of Edward's first born son was "a woman of very noble birth named Egwina"[1630]. According to William of Malmesbury, she was "an illustrious lady" but at another point in his text calls her "a shepherd's daughter"[1631]. The Book of Hyde names "Egwynna..quædam pastoris filia" as concubine of King Eadweard[1632]. Roger of Wendover names "concubine…Egwynna" as mother of King Edward’s "filium…primogenitum Ethelstanum"[1633]. The accession of her son King Æthelstan in 924 was challenged apparently on the grounds that he was "born of a concubine"[1634]. However, Æthelstan is named ahead of his half-brother Ælfweard in the list of subscribers in two charters of their father[1635], indicating his seniority and presumably implying the legitimacy of his parents' union.

m secondly (901 or before) ÆLFLÆD, daughter of ealdorman ÆTHELHELM & his wife Ælswitha --- (-920, bur Winchester Cathedral[1636]). "Elffled coniux regis" subscribed a 901 charter of King Edward[1637]. The Book of Hyde names "Elfelmi comitis filia Elfleda" as first wife of King Eadweard[1638]. Roger of Wendover calls her "secunda regina sua…Alfleda, Elfelmi comitis filia"[1639].

m thirdly (920) EADGIFU, daughter of SIGEHELM Lord of Meopham, Cooling and Lenham in Kent & his wife --- (-26 Aug 968, bur Canterbury Cathedral). "Eadgifu regis mater" subscribed charters of Kings Edmund and Eadred between 940 and 953[1640]. Eadgifu recited her title to land at Cooling by charter dated 959 which names her father Sigelm and records that he was killed in battle[1641]. King Eadred granted land in Berkshire to "Aedgyfu regis mater" in 945[1642]. King Eadred granted land at Felpham, Sussex to "Eadgifu famula dei matri mee" by charter dated 953[1643]. She appears to have supported her grandson Edgar against Eadwig in 957, the latter depriving her of her property. "Eadgifu hil ealdan moder/predicti regis aua" subscribed charters of King Edgar dated [959/63] and 966[1644].

[1623] Malmesbury II, 130, p. 113, and Florence of Worcester, 924, p. 96.
[1624] Roger of Hoveden I, p. 41.
[1625] S 356, S 348 and S 355.
[1626] S 350.
[1627] Anglo-Saxon Chronicle.
[1628] Anglo-Saxon Chronicle, C and D, 924.
[1629] Roger of Hoveden I, p. 51.
[1630] Florence of Worcester, 901, p. 86.
[1631] Malmesbury II, 126, p. 109, and Malmesbury II, 139, pp. 122-3.
[1632] Liber Monasterii de Hyda XIV.4, p. 111.
[1633] Roger of Wendover, Vol. I, p. 368.
[1634] Malmesbury II, 131, p. 113, though the chronicler is clearly sceptical about the claim.
[1635] S 375 and S 378.
[1636] According to Malmesbury II, 126, p. 110, Ælfleda was buried at Wilton Abbey.
[1637] S 363.
[1638] Liber Monasterii de Hyda XIV.4, p. 112.
[1639] Roger of Wendover, Vol. I, p. 368.
[1640] S 465, S 470, S 477, S 487, S 488, S 516, S 491, S 519, S 558 and S 562.
[1641] S 959.
[1642] S 517.
[1643] S 562.
[1644] S 811 and S 746.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/ENGLAND,%20AngloSaxon%20&%20Danish%20Kings.htm#Edwarddied924B

Eduard de Oudere (Oudengels: Eadweard se Ieldra; Wantage, c. 874-877 - Farndon, 17 juli 924) was een Engelse koning. Hij werd koning in 899 na de dood van zijn vader, Alfred de Grote. Zijn hof was in Winchester, voorheen de hoofdstad van Wessex. Hij veroverde de oostelijke Midlands en East Anglia op de Denen in 917 en werd heerser van Mercia in 918 na de dood van Æthelflæd, zijn zus.

Al zijn oorkonden, op twee na, gaven zijn titel weer als "koning van de Angelsaksen" (Anglorum Saxonum rex). Hij was de tweede koning van de Angelsaksen omdat deze titel gecreëerd werd door Alfred. Op de munten van Eduard staat "EADVVEARD REX". De kroniekschrijvers schreven dat heel Engeland "Eduard accepteerde als koning" in 920. Maar het feit dat York zijn eigen munten bleef maken doet vermoeden dat de autoriteit van Eduard niet werd geaccepteerd in het door de Vikingen geregeerde Northumbria. Eduards eponiem "de Oudere" werd voor het eerst gebruikt door Wulfstan in zijn werk Life of St Æthelwold (tiende eeuw) om hem te onderscheiden van de latere koning Eduard de Martelaar.

Onder zijn vader was Edward al een legeraanvoerder en versloeg in 893 de Denen in Fareham. Na de dood van Alfred werd zijn opvolging betwist door zijn neef Aethelwold die Wimborne Minster en Christchurch (Dorset) bezette. Toen Edward hem aanviel, vluchtte hij echter naar de Denen in Northumbria en riep zich daar tot koning uit. Edward werd op 8 juni 900 tot koning van Wessex gekroond in Kingston upon Thames, en stichtte in 901 de New Minster in Winchester en liet zijn vader daar herbegraven. Datzelfde jaar viel Aethelwold met een Deense vloot Essex binnen en probeerde steun te krijgen van Denen in East Anglia. Het volgende jaar bezette hij Cricklade en Braydon maar werd verslagen en gedood in de slag van Holme.

Nu zijn positie was verzekerd begon Edward aan een consequent en geduldig beleid om de macht over heel Engeland in handen te krijgen. In 906 moest hij nog een Engels-Deense inval in Essex en Kent afslaan maar een jaar later wist hij vrede te sluiten met de Denen van East Anglia en York. En in 909 stuurde hij een leger naar Northumbria om de Deense gebieden daar te plunderen. Toen de Denen als vergelding Mercia binnenvielen, wist Edward ze in 910 te verslaan bij Tettenhall (nu binnen Wolverhampton). Daarna wist Edward gestaag zijn macht uit te breiden:

911 bezetting van Middlesex en Oxfordshire
912 verovering van Essex en onderwerping van de Denen in East Anglia
915 bezetting van Bedford (Engeland)
917 offensief tegen de Denen in de Midlands

De eerste partner in de strijd tegen de Denen was altijd Mercia geweest. Vanaf 883 ongeveer was Aethelred daar machthebber; koning in naam erkende hij wel het oppergezag van Eduard. Aethelred huwde Aethelflaed, een zuster van Eduard, en na zijn dood in 911 nam Aethelflaed het bewind over. Op heel actieve wijze zelfs, want ze nam deel aan alle grote militaire campagnes. In 918 overleed ook Aethelflaed, en de kroon zou aan haar dochter Aelfwynn toegekomen zijn. Eduard zette haar echter af, misschien omdat hij in de jonge vrouw geen militaire leider zag zoals in haar moeder.

Om zijn koninkrijk te beveiligen bouwde Edward kastelen in Hertford, Witham, Bridgnorth, Tamworth, Stafford, Eddisbury, Warwick en ook in “Scergeat” maar die locatie is niet geïdentificeerd. Hij reorganiseerde de kerk en creëerde een aantal nieuwe bisdommen maar kreeg ook een reprimande van de paus dat hij meer op zijn religieuze plichten moest letten. Hij onderhield betrekkingen met heersers op het vasteland, wat blijkt uit het huwelijk van zijn dochter met Karel de Eenvoudige. Zijn zoon Aethelstan zette deze politiek van buitenlandse huwelijken voor zijn halfzusters actief door.

Edward was een zoon van Alfred de Grote en Ealhswith van de Gaini (852 - Winchester, 5 december 905). Edward was drie keer getrouwd:

ca. 893 trouwde hij met Egwyna (-ca. 901) van onbekende herkomst. Volgens sommige bronnen was zij een concubine van eenvoudige komaf maar haar kinderen kregen de koninklijke voornamen en worden in aktes voor Edwards kinderen uit andere huwelijken genoemd, en een van haar zoons zou na Edward nog koning worden. Daarmee is het zeer aannemelijk dat de relatie tussen Edward en Egwyna een wettig huwelijk was. Zij kregen de volgende kinderen:
Aelfred (ca. 893 - ca. 901)
Aethelstan, koning als opvolger van zijn vader
Eadgyth, trouwde op 30 januari 926 te Tamworth met Sithric, koning van de Denen in York. Na zijn dood in 927 werd ze non in de abdij van Polesworth en daarna abdis van Tamworth, waar ze is begraven. Ze werd heilig verklaard, haar feestdag is op 15 of 19 juli.
ca. 901 trouwde Edward met Aelflaed (878 - 920), dochter van Aethelhelm van Bernicia (ca. 859 - 12 juni 897). Aethelhelm was een belangrijke hoveling van Alfred de Grote, ealdorman van Wiltshire die in 887 gezant was van Alfred naar Rome, in 892 land van Alfred ontving bij North Newnton en in 893 samen met andere graven de Denen versloeg bij Buttingdon aan de Severn. Edward en Aelflaed kregen de volgende kinderen:
Edfleda, non, begraven in de abdij van Wilton
Aethelfleda, non, begraven in de abdij van Romsey
Eadgifu (Hedwig van Wessex), getrouwd met Karel de Eenvoudige en met Herbert III van Vermandois.
Ethelweard (- Oxford, 9 augustus 924), overleed 16 dagen na zijn vader, begraven in Winchester
Eadwine (- 933), vermoedelijk in opstand tegen Aethelstan en verdronken op de vlucht naar Vlaanderen. Begraven in de abdij van Sint-Bertinus.
Aethelhild, non, begraven in de abdij van Wilton
Eadhild (- 937), trouwde ca. 926 met Hugo de Grote. Ter gelegenheid van de verloving stuurde die rijke giften aan Aethelstan, waaronder specerijen, juwelen, kostbare paarden, drie relieken en een gouden kroon.
Eadgyth (Editha van Wessex), 929 getrouwd met Otto I de Grote
Aelgifu, vermoedelijk getrouwd met Boleslav II van Bohemen. Bekend is dat Aethelstan Eadgyth en Aelgifu naar Otto had gestuurd om een bruid te kiezen. Otto koos Eadgyth en vond ook een passende echtgenoot voor Aelgifu. Algemeen wordt Boleslav als die echtgenoot gezien maar die was nog maar een klein kind toen beide zusters naar Duitsland kwamen. Ook Lodewijk, graaf van de Thurgau wordt genoemd als haar echtgenoot.
ca. 920 trouwde Edward met Eadgifu (- 26 augustus 968), dochter van Sigihelm, heer van Meopham, Cooling en Lenham, in Kent. In 957 nam haar kleinzoon Edgar van Engeland haar bezittingen af. Eadgifu werd begraven in de kathedraal van Canterbury. Edward en Eadgifu kregen de volgende kinderen:
Edmund I van Engeland, koning als opvolger van Aethelstan
Edburga van Winchester
Eadgifu, getrouwd met een vorst uit Aquitanië
Edred, koning als opvolger van Edmund

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Eduard de Oudere van Engeland?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Eduard de Oudere van Engeland

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen