Hans Strik » Giselbert II van Lotharingen (????-939)

Persoonlijke gegevens Giselbert II van Lotharingen 

• Titel: Hertog van Lotharingen
• Hij is overleden op 2 oktober 939 in Andernach.Bron 1
• Een kind van Reinier I van Henegouwen en Alberada
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 12 augustus 2014.

Gezin van Giselbert II van Lotharingen

Hij is getrouwd met Gerberga van Saksen.

Zij zijn getrouwd.

Kind(eren):

1. Alberada van Maasgouw  ± 930-973 
2. Gerberga van Lotharingen  ± 935-978 

Notities over Giselbert II van Lotharingen

GISELBERT [II] ([885/900]-drowned in the Rhine, near Andernach 2 Oct 939). Richer records that "Gisleberto eius filio" succeeded on the death of "Ragenerus vir consularis et nobilis cognomento Collo-Longus"[1102]. The Miraculæ S. Maximi names "Gisilbertus admodum iuvenis dux", in a passage dated to the early 10th century[1103]. Abbot of Stablo 915/925. On the death of Giselbert's father in [915/16], Charles III "le Simple" King of the West Franks refused to install Giselbert as marchio[1104]. Giselbert rebelled against King Charles III in 918 and took refuge with Heinrich Duke of Saxony (later king of Germany). Flodoard records in 920, in relation to the dispute between "Hilduinum episcopum et Richarium abbatem" relating to “episcopatu Tungrensi”, that “Gisleberto” (who at first supported the appointment of “Hilduinum” as bishop) had left “Karolo rege” and been appointed “principi” by “plurimi Lotharienses”[1105]. The Breve Chronicon Epternacense records that “Giselbertus filius eius” succeeded “Reinerus” as abbot of Echternach in 924, although the dating of this passage appears faulty[1106]. King Charles III "le Simple" restored Kloster Susteren to the abbey of Prüm by charter dated 19 Jan 916 which names "fidelium nostrorum…Widricus comes palatii, Richuuinus comes, Gislebertus, Matfridus, Beringerius comites, Theodericus comes, Reinherus comes, Erleboldus"[1107]. Giselbert rebelled against King Charles III in 918, and sought help from Heinrich of Saxony (later king of Germany). He later opposed Heinrich after his accession in Germany, and maybe planned to install himself as independent ruler in Lotharingia in 920[1108]. Richer records that Giselbert was awarded the vacant properties "Traiectum, Iuppilam, Harstalium, Marsnam, Littam, Capræmontem" after he returned to favour[1109]. Widukind records that "Isilberhtum…adolescentem" was "nobili genere ac familia antiqua natus" when Heinrich I King of Germany betrothed his daughter to him, maybe dated to [925][1110]. Flodoard's Annals record that "Berengarius" captured "Giselbertum" and only freed him after receiving "filiis Ragenarii fratris ipsius Gisleberti" as hostages, after which Giselbert ravaged the lands of "Berengarii, Ragenariique fratris sui et Isaac comitis"[1111]. The king's forces under Eberhard [Konradiner] secured Lotharingia's submission to German overlordship in 925[1112]. Abbot of St Maximin at Trier 925/934. Created dux in 928 by Heinrich I King of Germany, effectively creating him GISELBERT Duke of Lotharingia. Liutprand names him "Gislebertum Lotharingorum ducem" when recording his marriage[1113]. "Gysalbertus dux rectorque S. Traiectenses ecclesie" donated property "Gulisam…in pago [Ardunensi] in comitatu Everhardi" to Trier by charter dated 928, subscribed by "Walgeri comitis, Thiedrici comitis, Cristiani comitis, Folcoldi comitis"[1114]. "Heinricus…rex" granted property to the canons of Crespin at the request of "Gisleberti ducis" by charter dated 24 Oct 931[1115]. He took part in a campaign of pillaging along the Rhine with Eberhard ex-Duke of Franconia and Heinrich, brother of Otto I King of Germany, and was drowned[1116]. Flodoard's Annals record that "Gislebertus…dux et Otho, Isaac atque Theodericus comites" offered the French crown to Louis IV "d'Outremer" King of the West Franks in 939[1117]. Regino records that "Gisalbertus" was drowned in the Rhine in 939[1118]. m ([928/929]) as her first husband, GERBERGA of Germany, daughter of HEINRICH I King of Germany & his second wife Mathilde [Immedinger] (Nordhausen [913/14]-Reims 5 May 984, bur Abbaye de Reims). Richer records the marriage of "Gisleberto eius filio [Rageneri…Collo-Longus]" and "Heinrici Saxoniæ ducis filiæ Gerbergæ"[1119]. Liutprand states that the wife of "Gislebertum Lotharingorum ducem" was "regis sororem"[1120]. As her marriage to Giselbert coincided approximately with her husband being created dux, it is assumed that the marriage was arranged as part of the terms confirming Giselbert's submission to King Heinrich. Gerberga married secondly (end 939) Louis IV "d'Outremer" King of France. Flodoard names her "Gerbergam" when recording her second marriage[1121]. Her second husband gave her the Abbey of Notre-Dame de Laon in 951, taken from his mother on her second marriage. Abbess of Notre Dame de Soissons in 959[1122]. "Gerberga…Francorum regina" donated "alodo…Marsnam in comitatu Masaugo" to Reims Saint-Rémy, confirmed by "comitibus Emmone et Ansfrido", for the souls of "senioris nostri piæ memoriæ Gisleberti suique…patris…et matris Rageneri et Albradæ", by charter dated 10 Feb 968, signed by "Arnulfi comitis…Emmonis comitis, Ansfridi comitis…"[1123].

[1102] Richer I.XXXIV, p. 70.
[1103] Ex Sigehardi Miraculis S. Maximini 11, MGH SS IV, p. 231.
[1104] McKitterick (1983), p. 309.
[1105] Flodoard 920, MGH SS III, p. 369.
[1106] Breve Chronicon Epternacense, Veterum Scriptorum IV, col. 507.
[1107] Mittelrheinisches Urkundenbuch, I, 159, p. 222.
[1108] Fuhrmann (1995), p. 140.
[1109] Richeri Historiæ I, 39, MGH SS III, p. 580.
[1110] Widukindi I, 30, MGH SS III, p. 430.
[1111] Flodoardi Annales 924, MGH SS III, p. 373.
[1112] Reuter, T. (1991) Germany in the early middle ages c.800-1056 (Longman), pp. 140-1.
[1113] Liudprandi Antapodosis IV.20, MGH SS III, p. 321.
[1114] Mittelrheinisches Urkundenbuch, I, 169, p. 233.
[1115] D H I 30, p. 65.
[1116] Thietmar 2.34, p. 117.
[1117] Flodoardi Annales 939, MGH SS III, p. 386.
[1118] Reginonis Chronicon, Continuator Reginonis Trevirensis 939, MGH SS I, p. 618.
[1119] Richer I.XXXV, p. 70.
[1120] Liudprandi Antapodosis IV.20, MGH SS III, p. 321.
[1121] Flodoard 939, MGH SS III, p. 386.
[1122] Settipani (1993), p. 330.
[1123] Miraeus (1723), Tome I, XXXVII, p. 48.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20%28LOWER%29%20NOBILITY.htm#ReginarIdied915A

Giselbert II van Maasgouw ook wel Giselbrecht (ca. 885 - Andernach, 2 oktober 939) was hertog van Lotharingen.

Giselbert erfde in 915 het grootste deel van de bezittingen en functies van zijn vader Reinier I van Henegouwen. Koning Karel de Eenvoudige weigerde echter om hem ook de functie van markgraaf van Lotharingen te geven, die zijn vader wel had gehad. De basis van Giselberts macht werd gevormd door zijn rol als lekenabt van een aantal grote abdijen: Sint-Servaas in Maastricht, de abdij van Echternach, de dubbelabdij Stavelot-Malmedy, de rijksabdij Sankt Maximin te Trier, de abdij van Saint-Ghislain, de abdij van Remiremont, en de abdij van Moyenmoutier. Giselbert gaf veel van deze bezittingen weg aan edelen en wist zo een groot aantal vazallen aan zich te binden. Giselbert werd (in 920) de eerste "princeps" van Lotharingen genoemd. In 918 kwam hij in conflict met Karel toen die hem de Sint-Servaas ontnam. In 922 steunde Giselbert dan ook de opstand van Robert van Parijs en vocht in 923 aan zijn kant in de slag bij Soissons. In 925 huldigde Giselbert Hendrik de Vogelaar als koning.

In 928 werd Giselbert benoemd tot hertog van Lotharingen en nog in 928 huwde hij Gerberga van Saksen, de dochter van Hendrik de Vogelaar. Hendrik dwong Giselbert in 931 zijn bondgenootschap met Herbert II van Vermandois op te geven. Als hertog behaalde Giselbert successen in de verdediging van Lotharingen tegen de Vikingen en Bourgondië.

Hendrik had zijn hertogen een grote mate van zelfstandigheid laten behouden. Na zijn dood (936) bleek diens zoon Otto I een politiek te voeren waardoor de hertogen veel meer een ondergeschikte rol zouden krijgen. Giselbert sloot zich daarom in 939 aan bij de opstand van Hendrik I van Beieren (de jongere broer van Otto) en Everhard III van Franken (zoon van de vroegere koning Koenraad I van Franken). Op 2 oktober 939 staken zij vanuit het oosten bij Andernach de Rijn over. De achterblijvers werden in de slag bij Andernach op de oostelijke oever verrast door een leger dat de lokale graven Udo van de Wetterau en Konrad Kurzbold op de been hadden gebracht. Giselbert verdronk toen hij al zwemmend over de Rijn wilde vluchten.

Volgens een kronikeur van zijn tijd was hij niet alleen dapper en vechtlustig maar ook altijd begerig naar andermans bezit en iemand die altijd dubbelzinnig sprak en altijd mensen tot twist en afgunst aanzette.

Giselbert was de zoon van Reinier I van Henegouwen en Alberada. Vermoedelijk was hij in een eerste huwelijk getrouwd met ene Godila. Giselbert trouwde 928 met Gerberga van Saksen, dochter van Hendrik de Vogelaar en Mathilde van Ringelheim. Zij kregen de volgende kinderen:

Alberada (929 - 967), gehuwd met Ragenold van Roucy, een Vikingleider die later graaf van Roucy werd.
Hedwig (ca. 932 - ), vermoedelijk moeder van een verder onbekende graaf Guy. De naam van haar man is ook onbekend.
Hendrik (voor 934 - ca. 944), titulair hertog van Lotharingen,
Gerberga (ca. 935 - na 978), gehuwd met Albert I van Vermandois, de Vrome († 987).

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Giselbert II van Lotharingen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!