Hans Strik » Reinier I van Henegouwen (± 850-± 915)

Persoonlijke gegevens Reinier I van Henegouwen 

• Hij is geboren rond 850.Bron 1
• Titel: Graaf van Henegouwen, Bergen en HaspengouwBron 2
• Hij is overleden rond 915 in Meerssen.Bron 1
• Een kind van Gijsbrecht I van Leuven en Lotharingen
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 12 augustus 2014.

Gezin van Reinier I van Henegouwen

Hij is getrouwd met Alberada.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Reinier II van Henegouwen  ± 880-???? 
2. Giselbert II van Lotharingen  ????-939 

Notities over Reinier I van Henegouwen

REGINAR [I] "Langhals/Longneck", son of GISELBERT [I] Graf van Maasgau & his wife --- of Lotharingia ([850]-Meerssen [25 Aug 915/19 Jan 916]). The primary source which confirms his parentage has not yet been identified. The Annales Hanoniæ name "Manicherius filius [Albonis]" (in a later passage clarified to be "Manicerius Registensis dominus") as "pater aut avunculus primi Ragineri" and "Raginerus dictus Longi-colli filius eius"[1084], which, as explained in the Introduction, must be incorrect. The Annales Hanoniæ name "Rignerius Montensis comes" (although the reference to his being Comte de Mons appears to be anachronistic) as the ally of "Francone episcopo Leodiensi" against the Vikings in 870, and in a later undated passage "Raginerus" fighting "cum Frissonibus in Walacria contra Rollonem"[1085], although it is unclear from the context whether these references are to "Raginerus dictus Longi-colli". Guillaume de Jumièges describes how "Rainier au long cou duc de Hasbaigne et du Hainaut et Radbold prince de Frise" fought the Viking Rollo but were forced back to their castles[1086]. The Chronicle of Alberic de Trois Fontaines also refers to "Rainerus Hainonensium comes et Hasbanii dux" fighting the Vikings, dated to 876[1087]. An agreement dated 14 Jun 877 of Emperor Charles II "le Chauve", presumably written with his own death in mind, names "Arnulfus comes, Gislebertus, Letardus, Matfridus, Widricus, Gotbertus, Adalbertus, Ingelgerus, Rainerus" as those willing to support the emperor's son if he travelled across the Meuse[1088], although it is curious that "Giselbertus…Rainerus" should both be included if one was the father of the other. The date when Reginar was installed as Comte de Hainaut is uncertain but was probably during the last quarter of the 9th century, certainly after the date of the 877 agreement for his county would then not have been "across the Meuse". "Ragenarius comes…et coniuge mea Hersenda" confirmed the donation of revenue from "Sathanacense atque Mousense" to Saint-Dagobert de Stenay made by "Carolus…Augustus Imperiali" by charter dated to after 886[1089]. The Annales Vedastini name "Balduinus…comes et Rodulfus frater eius necnon et Ragnerus" when recording that they joined Zwentibold of Lotharingia in 895[1090]. The Breve Chronicon Epternacense names “Reinerus” as abbot of Echternach from 897 to 915[1091]. Regino records that in 898 Zwentibold King of Lotharingia banished "Reginarium ducem…sibi fidissimum et unicum consiliarium" who went with "Odacro comite et quibusdam aliis, cum mulieribus et parvulis" to "Durfos" (near "Mosa fluvius") where they were besieged[1092]. The passage appears to be the only indication that Reginar was granted the title duke. Reginar was presumably rehabilitated after King Zweintibold was murdered, as shown by the following charter. Ludwig IV "das Kind" King of Germany confirmed an exchange of property between Kloster Stablo and "Reginarius comes" by charter dated 10 Sep 902[1093]. King Ludwig IV also confirmed an exchange of property involving "Reganarius comes" by charter dated 20 Oct 906[1094], and a donation of property "…in pago ac in comitatu Hainuense" to the church of Tongern at the request of "Kepehardus et Reginharius comites" by charter dated 18 Jan 908[1095]. "Raginarius comes" and the abbot of Stavelot granted property "in pago Hasbanio in locis Honavi, Versines et Serangio" to "quidam fidelium nostrorum Harduinus" by charter dated 911, signed by "Ragenarii comitis, Issaac comitis, Macineri comitis…"[1096]. Reginar was installed as marchio by Charles III "le Simple" King of the West Franks in 915. Lay-abbot of St Servatius at Maastricht before May 898, and of Stablo and Malmédy 900-902. Richer records the death of "Ragenerus vir consularis et nobilis cognomento Collo-Longus" at "apud Marsnam palatium"[1097].

m [firstly] HERSENDA, daughter of ---. "Ragenarius comes…et coniuge mea Hersenda" confirmed the donation of revenue from "Sathanacense atque Mousense" to Saint-Dagobert de Stenay made by "Carolus…Augustus Imperiali" by charter dated to after 886[1098].

m [secondly] ALBERADA, daughter of ---. Her marriage is confirmed by the charter dated 10 Feb 968 under which her daughter-in-law "Gerberga…Francorum regina" donated "alodo…Marsnam in comitatu Masaugo" to Reims Saint-Rémy, confirmed by "comitibus Emmone et Ansfrido", for the souls of "senioris nostri piæ memoriæ Gisleberti suique…patris…et matris Rageneri et Albradæ"[1099]. The estimated birth date of her son Giselbert suggests that Alberada may have been her husband´s second wife, assuming that the charter which names his other wife Hersenda can be dated to soon after 886 (see above). Another possibility is that both documents refer to the same person, one or other having incorrectly represented her name. Maybe heiress of Hainaut[1100]. Guillaume de Jumièges describes how the wife of "Rainier au long cou" returned captured prisoners to Rollo and paid him gold, silver and all the taxes of the duchy, but does not name her[1101].

[1084] Iacobi de Guisia Annales Hanoniæ VIII.XII and XIII.XXXIX, MGH SS XXX Part 1, pp. 114 and 163.
[1085] Iacobi de Guisia Annales Hanoniæ XIV.X and XIV.XVI, MGH SS XXX Part 1, pp. 172 and 174.
[1086] WJ, II.8, p. 38.
[1087] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 998, MGH SS XXIII, p. 749.
[1088] Karoli II Imp. Conventus Carisiacensis, MGH LL 1, p. 537.
[1089] Calmet (1748), Tome II, Preuves, col. cxliv.
[1090] Annales Vedastini 895, MGH SS I p. 529.
[1091] Breve Chronicon Epternacense, Veterum Scriptorum IV, cols. 507 and 509.
[1092] Reginonis Chronicon 898, MGH SS I, p. 608.
[1093] D LK 16, p. 119.
[1094] D LK 50, p. 174.
[1095] D LK 57, p. 183.
[1096] Veterum Scriptorum II, p. 38.
[1097] Richer I.XXXIV, p. 70.
[1098] Calmet (1748), Tome II, Preuves, col. cxliv.
[1099] Miraeus (1723), Tome I, XXXVII, p. 48.
[1100] Rösch (1977), p. 108.
[1101] WJ II.8, p. 40.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIAN%20%28LOWER%29%20NOBILITY.htm#ReginarIdied915A

Reinier I van Henegouwen, ook Reginar, (~850 - Meerssen, tussen 25 augustus 915 en 19 januari 916) was in zijn tijd de machtigste edelman in Lotharingen. Hij versterkte zijn positie door gebruik te maken van de positie van Lotharingen tussen Oost- en West-Francië, in een tijd dat het nog niet vanzelfsprekend was dat Lotharingen tot het Heilige Roomse Rijk (Oost-Francië/Duitsland) zou gaan behoren.

Ten onrechte wordt hem vaak de bijnaam Langhals toegekend. Deze bijnaam is alleen bevestigd in de bronnen met betrekking tot zijn kleinzoon Reinier III van Henegouwen en zijn achterachterkleinzoon Reinier van Leuven (zoon van graaf Lambert I van Leuven).

Reinier was een zoon van Giselbert I van Maasgouw en van Ermengarde, dochter van Lotharius I. Daardoor behoorde hij tot de hoogste adel van Lotharingen. In zijn jonge jaren was hij samen met de bisschop van Luik aanvoerder van een expeditie tegen de Vikingen op Walcheren. Volgens Dudo van Saint-Quentin voerde hij daarna ook nog met Radbod, de leider van de Friezen, een leger aan in Walcheren tegen de Noormannen onder leiding van Rollo. Dudo's betrouwbaarheid is echter niet onbetwist. Reinier werd benoemd tot graaf van Henegouwen, Bergen en Haspengouw. In de Capitulare van Quierzy uit 877, wordt hij genoemd naast zijn vader als één van de regenten van het koninkrijk tijdens de afwezigheid van Karel de Kale die oorlog voerde in Italië.

Na de dood van zijn vader volgde hij hem op als graaf van de Maasgouw. Ook erfde hij grote bezittingen langs de Maas. In 886 nam hij deel aan de gevechten tegen de Vikingen tijdens het beleg van Parijs. Hij steunde de zaak van Karel de Eenvoudige tegen Odo I van Frankrijk. In 895 steunde Reinier de benoeming van Zwentibold tot koning van Lotharingen. Reinier werd een belangrijke adviseur van Zwentibold en die beloonde hem in 897 met de benoeming tot lekenabt van Sint-Servaas in Maastricht en de abdij van Echternach. Zwentibold kwam echter al snel in conflict met de edelen en ontsloeg in 898 Reinier als zijn raadgever. Reinier vroeg toen aan Karel de Eenvoudige om koning te worden van Lotharingen. Als straf daarvoor wilde Zwentibold alle titels en bezittingen van Reinier afnemen maar die weigerde ze op te geven. Reinier verschanste zich met medestanders bij "Durfos" aan de Maas (het is niet bekend welke plaats dat is) en kon een aanval van het leger van Zwentibold afslaan. In 900 werd Zwentibold gedood in een veldslag tegen opstandige edelen en werd als koning van Lotharingen opgevolgd door Lodewijk het Kind. Lodewijk benoemde in 903 Gebhard tot hertog van Lotharingen. Reinier werd in 900 wel benoemd tot lekenabt van de abdij van Stavelot-Malmedy en kreeg ook in 908 formeel de titel van graaf van Henegouwen terug. Toen Gebhard in 910 sneuvelde tegen de Hongaren werd zijn positie waargenomen door Reinier.

Na de dood van Lodewijk het Kind in 910 weigerde de adel van Lotharingen, onder leiding van Reinier, zijn opvolger Koenraad I van Frankenland trouw te zweren maar erkende Karel de Eenvoudige als koning. Karel gaf Reinier als beloning de functie van lekenabt van de rijksabdij Sankt Maximin te Trier. Zo had Reinier gaandeweg als graaf, lekenabt en als grootgrondbezitter, uitgestrekte gebieden in en rond het huidige Wallonië en Luxemburg onder controle gekregen. Hij kreeg de titel markgraaf van Karel in 915. Formeel was dat een benoeming tot markgraaf maar in de praktijk waren de rechten en bevoegdheden dezelfde als die van een hertog. Reinier was onbetwist de militaire leider van het gebied onder Karel. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Giselbert II, maar hun dynastie slaagde er niet in om een hegemonie in Lotharingen te vestigen zoals de Liudolfingen in Saksen en de Liutpoldingen in Beieren.

Reinier trouwde in 885 met Alberada (854 - na 919). Haar herkomst is onbekend maar haar voor die tijd hoge leeftijd bij het huwelijk suggereert dat ze een (rijke?) weduwe was. Ze kregen de volgende kinderen:

Giselbert II van Maasgouw (ca. 890 - Andernach, 2 oktober 939), hertog van Lotharingen
Reinier II van Henegouwen (ca. 890 - 932, of later), graaf van Henegouwen
Een dochter, gehuwd met Berengarius van Namen.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Reinier I van Henegouwen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Reinier I van Henegouwen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen