Hij heeft/had een relatie met Waldrada.
De relatie startte
Kind(eren):
LOTHAIRE ([835]-Piacenza 8 Aug 869, bur Convent of San Antonio near Piacenza). Regino names "Hludowicum, Hlotharium et Carolum" as the three sons of Emperor Lothaire & his wife[32]. "Lothario rege" is named "filio imperatoris Lotharii" by Folcuin[33]. The Annales Bertiniani record that Emperor Lothaire gave Frisia to his son Lothaire in 855[34]. He succeeded his father in 855 as LOTHAIRE II King of Lotharingia, with Aachen as his capital. He attempted to annul his marriage to marry his mistress of many years, but was opposed by Hincmar Archbishop of Reims, and later Pope Nicholas I who ordered him to return to his wife 15 Aug 865. He was negotiating with Pope Hadrian II for a new decision when he died of malaria[35]. On his death, his lands were divided between Ludwig II "der Deutsche" King of the East Franks and Charles II "le Chauve" King of the West Franks, instead of passing to his brother Emperor Louis despite the latter's objections. The necrology of Prüm records the death "869 Kal Iul" of "Lotharius rex filius eius [=Lotharius imperator]"[36]. m ([855], separated 857, repudiated 860) TEUTBERGA, daughter of BOSO "l'Ancien" Comte dArles & his wife --- (-Metz before 25 Nov 875, bur Metz, Abbaye de Sainte-Glossinde). The Annales Lobienses name "Tietberga, sorore Hucberti abbatis" as lawful wife of "Lotharius"[37]. The Annales Bertiniani name "Teutbergam" as "materteram suam [=Bosone filio Buvini comitis]"[38]. The Chronicle of Alberic de Trois-Fontaines names "Thieberga regina legitima uxore [Lotharii]", specifying that she relied on the advice of "Bosonis comitis" at the time of her repudiation, although her relationship to him is not specified[39]. Herimannus names "Tiohtpirga uxore legitima" of King Lothaire II when recording his repudiation of her[40]. She protected the wife of Boso Count in Italy after she deserted her husband. She was repudiated on the grounds of her alleged incest with her brother Hugobert[41]. Her husband kept her prisoner after separating from her. The Annales Bertiniani record that "uxor Lotharii" fled to "fratrem suum Hucbertum in regno Karli" in 860[42]. She escaped in 860 and sought refuge with Charles II "le Chauve" who gave her the abbey of Avenay in the diocese of Reims. The Annales Bertiniani records that "uxore [Lothario]" gave support to "uxori Bosonis et Balduino qui filiam eius [=Karoli regis] furatus fuerat in uxorem"[43]. Abbess of Sainte Glossinde at Metz 869. "Heccardus comes" names " Teutbergane uxore Lotharii " among the beneficiaries under his testamentary disposition dated to [Jan 876][44]. It is not certain that this refers to the separated wife of King Lothar II, but no other "Teutberga/Lothaire" couple has been identified at the time. If this identification is correct, it suggests a family relationship between Teutberga and Ecchard, which has not yet been identified. Mistress (1): (from [855]) WALDRADA, daughter of --- (-9 Apr after 868). One manuscript of the Gesta Treverorum names "Waldradam sororem Guntheri Coloniensis archiepiscopus" when recording her adulterous relationship with King Lothaire II[45]. The Cæsarii Heisterbacensis Catalogus of archbishops of Köln records that the concubine of "Lotharius" was "Waldradam, sororem Guntheri archiepiscopi Coloniensis" and that her brother encouraged Lothaire to leave his legitimate wife for Waldrada, for which he was excommunicated by the Pope[46]. The Annales Novesienses record that Guntherus episcopus Coloniensis had sororem Vastradam aliis Waldradam whom dux Lotharingiæ Lotharius superdixit after her brother approved his divorce from legitima uxore Tyberga[47]. According to Baron Ernouf[48], Gunther archbishop of Köln was uncle of Waldrada and Thetgaud archbishop of Trier was her brother, but the primary source on which this is based has not yet been identified. The Annales Bertiniani names "Hlotharius Waldradam concubinam" when recording that Lothaire purported to marry her in 862 and crowned her with the support of "Liutfrido avunculo suo et Waltario"[49]. Waldrada was also related to the Etichonen Grafen im Nordgau (ALSACE), as shown by the Vita Sancti Deicoli which names "Waldrada Heberardo comitis consanguinitatis"[50], but the precise relationship is not known. Folcuin records King Lothaire's excommunication after repudiating his wife for Waldrada[51]. King Lothaire purported to marry Waldrada in [Aug/Sep] 862 and crowned her as Queen, but this was not recognised by the church[52]. She became a nun at Remiremont.
[32] Reginonis Chronicon 851, MGH SS I, p. 568.
[33] Folcuini Gesta Abbatum Lobiensium 13, MGH SS IV, p. 61.
[34] Annales Bertiniani II 855.
[35] Settipani (1993), p. 271.
[36] Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219.
[37] Annales Lobienses 870, MGH SS XIII, p. 232.
[38] Annales Bertiniani III 869.
[39] Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 861, MGH SS XXIII, p. 737.
[40] Herimanni Augiensis Chronicon 862, MHG SS V, p. 105.
[41] Settipani (1993), p. 271 footnote 549.
[42] Annales Bertiniani II 860.
[43] Annales Bertiniani III 862.
[44] Prou, M. & Vidier, A. (eds.) (1907) Recueil des chartes de l'abbaye de Saint-Benoît-sur-Loire, XXV, p. 59.
[45] Gesta Treverorum, 26, MGH SS II, p. 164.
[46] Cæsarii Heisterbacensis Catalogus Archiepiscopum Coloniensium 94-1230, Fontes rerum Germanicarum II, p. 272.
[47] Annales Novesienses, Veterum Scriptorum IV, col. 537.
[48] Baron Ernouf (1858) Histoire de Waldrade, de Lother II et de leurs descendants (Paris), p. 5.
[49] Annales Bertiniani III 862.
[50] Vita Sancti Deicoli 13, MGH SS XV.2, p. 678.
[51] Folcuini Gesta Abbatum Lobiensium 13, MGH SS IV, p. 61.
[52] Settipani (1993), pp. 271-2.
Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIA.htm#LothaireIEmperorB
Lotharius II (ca. 835 - bij Piacenza, 8 augustus 869) was koning van het Koninkrijk Lotharingen.
In 855 verdeelde keizer Lotharius I zijn rijk onder zijn drie zoons. Lotharius was de tweede zoon en had dus geen recht op de keizerskroon van zijn vader. Er ging een hooglopende twist aan de deling vooraf omdat Lotharius' oudere broer Lodewijk die Italië kreeg, ook gebieden ten noorden van de Alpen wilde krijgen, terwijl Lotharius vond dat de minderjarige en ziekelijke jongste broer Karel geen eigen koninkrijk moest krijgen. Lotharius kreeg steun van Lodewijk de Duitser en Karel kreeg steun van Karel de Kale, waarna de verdeling werd bezegeld. De verdeling staat bekend als het Verdrag van Prüm. Na de verdeling trouwde Lotharius met Theutberga, dochter van Boso van Arles die grote bezittingen had in het westen van Zwitserland, wat strategisch was ten opzichte van zowel Italië als Bourgondië. In 856 bevestigden de drie broers de verdeling in Orbe.
De hele regering van Lotharius werd gedomineerd door één onderwerp: zijn kinderloze huwelijk met Theutberga. Lotharius had wel kinderen, bij zijn minnares Waldrada met wie hij al voor 855 een erkende relatie had (maar geen kerkelijk huwelijk), maar die waren buitenechtelijk en konden dus niet het koninkrijk van Lotharius erven. Lotharius probeerde dit op te lossen door van Theutberga te scheiden en met Waldrada te trouwen en haar kinderen te echten. Dit was mogelijk omdat Waldrada stamde uit Rijnlandse adel. Deze poging bracht hem echter in open oorlog met Theutberga's broer Hugbert (Bosoniden), Lotharius eigen hertog van de gebieden ten zuiden van de Jura (gebergte). Ook Lodewijk de Duitser en Karel de Kale werkten Lotharius tegen omdat zij hoopten te profiteren als hij zonder wettige erfgenamen zou komen te overlijden. De kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders die de scheiding van Theutberga en het huwelijk met Waldrada konden toestaan of verbieden, werden volledig door de verschillende politieke belangen gemanipuleerd. Door al deze verwikkelingen was Lotharius niet in staat om zijn koninkrijk effectief tegen de plunderingen door Vikingen te verdedigen, waaronder de bekende plunderingen van Dorestad.
Een overzicht van de gebeurtenissen:
857: Lotharius wil scheiden van Theutberga en verstoot haar. Hij komt daardoor in conflict met Hugbert.
858: Lotharius probeert twee problemen tegelijk op te lossen en beschuldigt Theutberga en Hugbert ervan vroeger incest te hebben gehad, waarna Theutberga door een abortus onvruchtbaar zou zijn geworden. Theutberga doorstaat echter een waterproef en bewijst daarmee haar onschuld in deze zaak. Een veldtocht van Lotharius tegen Hugbert mislukt. Lotharius onderkent dat de meest zuidelijke delen van zijn rijk daardoor onbestuurbaar zijn en geeft Moûtiers en Belley aan zijn broer Karel, in ruil voor steun.
859: Lotharius geeft het hertogdom van Hugbert aan Lodewijk de Duitser of aan zijn broer Lodewijk (bronnen zijn hierover onduidelijk). Zijn broer Karel benoemt Lotharius tot zijn erfgenaam.
860: Theutberga wordt opgesloten in een klooster maar weet te ontsnappen en vlucht naar Karel de Kale.
862: met toestemming van zijn "eigen" bisschoppen (de bisschoppen van Keulen en Trier zijn naaste verwanten van Waldrada) scheidt hij van Theutberga. Als argument voert hij aan dat zijn relatie met Waldrada al voor 855 een wettige basis had, op grond van het gewoonterecht, en dat zijn huwelijk met Theutberga daardoor bigaam en dus ongeldig is. Lotharius trouwt met Waldrada en zij wordt tot koningin gekroond.
863: na de dood van zijn broer Karel erft Lotharius slechts een het kleine noordelijk deel van diens koninkrijk tot aan Vienne. De rest van Karels koninkrijk komt in bezit van zijn broer Lodewijk. Een synode in Metz bevestigt Lotharius' scheiding en huwelijk met Waldrada. De paus veroordeelt Lotharius handelen echter en excommuniceert Waldrada en de bisschoppen die de scheiding steunden. Zelfs een belegering van Rome door Lotharius' broer Lodewijk doet de paus niet van gedachten veranderen. Lotharius neemt wraak op Karel de Kale, de man achter het verzet van de paus, door Karels weggelopen dochter Judith onderdak te bieden.
865: onder dreiging met excommunicatie neemt Lotharius Theutberga weer terug als vrouw. Die geeft op haar beurt te kennen dat ze wil scheiden maar de paus geeft daarvoor geen toestemming.
866: de paus heft de excommunicatie van Waldrada op.
869: Lotharius reist naar Rome om zijn zaak te bepleiten bij de nieuwe paus. Die zegt toe de kwestie opnieuw in overweging te zullen nemen. Lotharius sterft echter op de weg terug aan malaria, samen met een groot deel van zijn gevolg. Zijn kinderen worden onwettig verklaard en Karel de Kale en Lodewijk de Duitser verdelen zijn koninkrijk bij het verdrag van Meerssen.
Lotharius was zoon van Lotharius I en Irmgard. Lotharius had een buitenechtelijke relatie met Waldrada (ca. 840 - na 869). Waldrada werd uiteindelijk non in Remiremont. Lotharius en Waldrada hadden de volgende kinderen:
Hugo (ca. 857 - na 895), hertog van de Elzas
Gisela (ca. 862 - 907), trouwde Godfried, hertog van Friesland
Bertha (ca. 863 - 8 maart 925), trouwde eerst Theobald van Arles, neef van Theutberga en zoon van Hugbert, en daarna Adalbert II van Toscane. Na diens dood regent van Toscane. Begraven in de Santa Maria, Lucca.
Ermengard (- ca. 897), non in Santa Giustina, Lucca.
Bron: Wikipedia
Lotharius II, koning van Lotharingen, geb. ca. 835, overl. Plaisance (Italië) 8.8.869, begr. in de kerk van de abdij Saint-Atonin te Plaisance. voor het eerst terloops vermeld als jong kind (parvulus) 841; verkrijgt bij de deling na de dood van zijn vader het noordelijk deel van diens middenrijk (dat later naar hem Lotharingen genoemd gaat worden); in aanwezigheid van zijn oom Lodewijk de Duitser tot koning geproclameerd Frankfort okt. 855, mogelijk kort daarna te Aken gezalfd en gekroond; tracht zijn ca. 855 kerkelijk gesloten, kinderloze huwelijk met Theutberga als ongeldig te doen beschouwen en daarvoor in de plaats zijn al eerdere verhouding met Waldrada te doen erkennen, hetgeen zijn regering voortdurend belast; tracht de samenwerking tussen de Karolingische deelrijken te redden door herhaald overleg met zijn ooms, met wie hij de in 843 getroffen regeling bevestigt Koblenz juni 860; deelt na de dood van zijn broer Karel (24.1.863) diens (midden)deel met zijn andere broer, keizer Lodewijk II, en breidt zo zijn rijk uit tot en met Lyon en Vienne; wordt verplicht Theutberga weer als vrouw terug te nemen Gondreville (bij Toul) 15.8.865 en Waldrada naar Rome te laten gaan, maar blijft zich tegen die door paus Nicolaas I opgelegde regeling verzetten; schijnt daarmee bij diens opvolger Hadrianus II op meer succes te mogen rekenen, met wie hij in Montecassino samenkomt juli 869 en in het Lateraan; overlijdt echter vóór de samenkomst van een nieuwe, tr. 25.12.862 Waldrada N, overl. 9.4 na 869 als non in Remiremont.
Uit zijn verbintenis met Waldrada:
a. Hugo, geb. ca. 855/60, maar voor 18.5.863, overl. na 895. Zijn vader gaf hem het hertogdom van de Elzas in 867. Tr. 883 Friderada, weduwe van Bernard.
b. Gisela, geb. ca. 860/65, overl. 907, russen 21 mei en 26 okt. Als weduwe trok zij de abdij van Nivelles in waar ze abtdes werd. Tr. 882 de Deen Godfried, één van de aanvoerders van het Normandische leger.
c. Berta, geb. ca. 863, overl. 8.3.925, begr. Saint-Marie de Lucques in Italië. Tr. 1) tussen 879 en 881 Theotbald (Thibaud), graaf van Arles (Bosoniden). Tr. 2) ca. 895/98 Adalbert II, markies van Toscane, graaf van Canossa, overl. 17.8.915, zoon van Adalbert I, markies van Toscane, en van Rothildis, dochter van Wido I, gertog van Spoleto.Zie verder Reeks 180
d. Ermengardis, religieuze in de abdij van Sainte-Justine de Lucques in Italië, overl. 6 aug. na 895/98, begr. in de kerk van de abdij.
Bron: www.kareldegrote.nl
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Lotharius II van Lotharingen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Waldrada | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIA.htm#LothaireIEmperorB