Stamboom Van Willigen » Eugène Antoine Jacques Hubert van Willigen (1827-1885)

Persoonlijke gegevens Eugène Antoine Jacques Hubert van Willigen 

• Hij is geboren in het jaar 1827.
• Beroep: Senator..
• Hij is overleden in het jaar 1885 in Brussel (B), hij was toen 58 jaar oud.
• Hij is begraven in Schulen.
• Een kind van Jean Jacques Albert van Willigen en Maria Gertrudis Jozefien Briers
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 27 januari 2013.

Gezin van Eugène Antoine Jacques Hubert van Willigen

Hij is getrouwd met Adele Hubertine Adele de Zerezo.

Zij zijn getrouwd.

Kind(eren):

1. Henri van Willigen  1852-1904
2. Hubert Jean Gerard Marie van Willigen  1857-1918 

Notities over Eugène Antoine Jacques Hubert van Willigen

Eigenaar Kasteel Het Hamel.
Uiteraard kreeg Eugene de opvoeding die bij zijn stand paste. We vinden hem in de jaren 1839- 40 terug als scholier in Mechelen op het Pensionnat du Brul, waar hij ook meewerkte aan litera ire en muzikale avonden. Volgens het bewaarde programma van zo'n culturele avond woonde hij in Brussel.5 We kunnen dus vermoeden dat zijn vader het hele jaar door in Brussel verbleef en enkel in de zomermaanden voor langere perioden naar het Limburgse platteland kwam om er zijn zaken te behartigen. Een dergelijk patroon was in de betere kringen absoluut geen uitzondering. Het merendeel van zijn prille jeugd bracht Eugene dus waarschijnlijk in de hoofdstad door. Na enkele jaren in Mechelen school te hebben gelopen, studeerde de 15-jarige jongeling vervolgens enige tijd in Namen, aan het jezuletencollege Notre Dame de la Paix. Hij werd er ook lid van het Broederschap van Onze-Lieve-Vrouw.6 Uit deze jonge jaren zijn verschillende brieven van zijn vader bewaard. We leren eruit dat Eugene in maart 1843 in Parijs was en vervolgens weer moest wennen aan het internaatsregime gezien twee maanden later de ouderlijke brief ietwat vermanend begint: 'Nous avons ere etormes de voir par votre lettre, Cher Eugene, que vous n'etiez pas encore ennererneru refait cl vos habitudes de pension. C'est une plainte que vous avez tort de nous adresser et certes vous n'etes plus un enfant pour que nous vous ecoutions sur ce chapitre'. Vervolgens spoorde de vader zijn zoon aan om toch maar niet zijn tijd de verdoen, iets waar hij later spijt zou kunnen van hebben.' Niet alleen het Naamse jezuietencollege was een deel van de excellente opvoeding. ook verre internationale reizen hoorden van Eugene van Willigen een voorname, welopgevoede wereldburger te maken. Of hij als tiener veel reisde, is moeilijk te achterhalen. Wel respecteerde de familie de burgerlijke geplogenheden door het ondernemen van een zogenaamde Grand Tour. Dit was een grootschalige reis door Europa die beschouwd werd als een vast onderdeel en het sluitstuk van een klassieke, burgerlijke opvoeding, oorspronkelijk bedoeld om grondig kennis te maken met de Europese kunst en cultuur. In de negentiende eeuw kwamen daar soms meer mondaine reisdoelen bij. Oat blijkt ook enigszins uit de bestemmingen die Eugene aandeed. Uit de brieven van zijn vader weten we dat hij zich in de jaren 1848-49 in Bordeaux, Lyon, Nice, Firenze en Aken ophield. Andere reisdocumenten tonen aan dat Eugene in diezelfde periode ook naar T oulon, Sardinie, Genua, Livorno, Pisa en Prato reisde.f Het is goed mogelijk dat er nog een tweede reis volgde, in ieder geval gaven de Belgische autoriteiten in 1850 de to elating voor een reis door Frankrijk,
Duitsland, Italie en Engeland."
Hoewel de opzet van de reis in 1848-49 zonder me er deze van een Grand Tour was, betekende ze oak in een ander opzicht voor Eugene het einde van zijn jeugd: ze was namelijk eveneens zijn huwelijksreis. In 1848 was Eugene in het huwelijk getreden met Adele de Zerezo de Tejada, afkomstig uit Diest. De huwelijkspartner kwam dus niet uit de Brusselse kringen, hetgeen erop wijst dat Eugene, net als zijn vader, zich toch voornamelijk met de 'landelijke' elite wilde associeren, hoewel met die term voorzichtig omgesprongen moet warden. Kijken we naar Adeles achtergrond'", dan wordt in ieder geval duidelijk dat de families van bruid en bruidegom veel gemeenschappelijk hadden. Adeles voorouders langs vaders kant stammen uit de Diestse burgerij: verschillende Zerezo's waren in de achttiende eeuw schepen, baljuw of burgemeester van Diest geweest. De term kleinstedelijke burgerij is hier dus eerder op zijn plaats. Op dit punt is de parallel met de van Willigens in Ravenstein zeer gemakkelijk te trekken. Adeles vader kocht in de eerste helft van de negentiende eeuw verschillende landerijen Op,11 waardoor hij oak op het platteland economische belangen verwierf en hoe langer hoe meer tot de betere rurale kringen kon warden gerekend. Adeles grootouders langs moeders kant, Henri van Henis en Marie Caterine Briers, beantwoordden eveneens aan datzelfde profiel van de landelijke elite, met bezittingen die wijder verspreid waren over de regia. Opvallend is oak de nauwe verwantschap met de familie Briers: Eugene van Willigens moeder was de tante van zijn bruid.
Duitsland, Italie en Engeland."
Hoewel de opzet van de reis in 1848-49 zonder me er deze van een Grand Tour was, betekende ze oak in een ander opzicht voor Eugene het einde van zijn jeugd: ze was namelijk eveneens zijn huwelijksreis. In 1848 was Eugene in het huwelijk getreden met Adele de Zerezo de Tejada, afkomstig uit Diest. De huwelijkspartner kwam dus niet uit de Brusselse kringen, hetgeen erop wijst dat Eugene, net als zijn vader, zich toch voornamelijk met de 'landelijke' elite wilde associeren, hoewel met die term voorzichtig omgesprongen moet warden. Kijken we naar Adeles achtergrond'", dan wordt in ieder geval duidelijk dat de families van bruid en bruidegom veel gemeenschappelijk hadden. Adeles voorouders langs vaders kant stammen uit de Diestse burgerij: verschillende Zerezo's waren in de achttiende eeuw schepen, baljuw of burgemeester van Diest geweest. De term kleinstedelijke burgerij is hier dus eerder op zijn plaats. Op dit punt is de parallel met de van Willigens in Ravenstein zeer gemakkelijk te trekken. Adeles vader kocht in de eerste helft van de negentiende eeuw verschillende landerijen Op,11 waardoor hij oak op het platteland economische belangen verwierf en hoe langer hoe meer tot de betere rurale kringen kon warden gerekend. Adeles grootouders langs moeders kant, Henri van Henis en Marie Caterine Briers, beantwoordden eveneens aan datzelfde profiel van de landelijke elite, met bezittingen die wijder verspreid waren over de regia. Opvallend is oak de nauwe verwantschap met de familie Briers: Eugene van Willigens moeder was de tante van zijn bruid.
Duitsland, Italie en Engeland."
Hoewel de opzet van de reis in 1848-49 zonder me er deze van een Grand Tour was, betekende ze oak in een ander opzicht voor Eugene het einde van zijn jeugd: ze was namelijk eveneens zijn huwelijksreis. In 1848 was Eugene in het huwelijk getreden met Adele de Zerezo de Tejada, afkomstig uit Diest. De huwelijkspartner kwam dus niet uit de Brusselse kringen, hetgeen erop wijst dat Eugene, net als zijn vader, zich toch voornamelijk met de 'landelijke' elite wilde associeren, hoewel met die term voorzichtig omgesprongen moet warden. Kijken we naar Adeles achtergrond'", dan wordt in ieder geval duidelijk dat de families van bruid en bruidegom veel gemeenschappelijk hadden. Adeles voorouders langs vaders kant stammen uit de Diestse burgerij: verschillende Zerezo's waren in de achttiende eeuw schepen, baljuw of burgemeester van Diest geweest. De term kleinstedelijke burgerij is hier dus eerder op zijn plaats. Op dit punt is de parallel met de van Willigens in Ravenstein zeer gemakkelijk te trekken. Adeles vader kocht in de eerste helft van de negentiende eeuw verschillende landerijen Op,11 waardoor hij oak op het platteland economische belangen verwierf en hoe langer hoe meer tot de betere rurale kringen kon warden gerekend. Adeles grootouders langs moeders kant, Henri van Henis en Marie Caterine Briers, beantwoordden eveneens aan datzelfde profiel van de landelijke elite, met bezittingen die wijder verspreid waren over de regia. Opvallend is oak de nauwe verwantschap met de familie Briers: Eugene van Willigens moeder was de tante van zijn bruid.
Het valt dus niet moeilijk in te zien hoezeer de eerste twee generaties 'Belgische' van Willigens zich door hun huwelijken aan voorname Limburgse families wilden hechten en zelfs trachtten deze verankering nog te versterken. Oat laatste kon gemakkelijk want door het huwelijk met Adele kwamen Lummen en domein het Hamel (waarvan Adele de erfgename was), in de leefwereld van de van Willigens.
De professionele carriere van Eugene vertoont eveneens grote gelijkenissen met deze van zijn vader. Hij begon dan ook in het kielzog van zijn vader als tweede commis d'ordre bij het Rekenhof, een functie die vrij snel eindigde. Naast ambtelijke functies bekleedde Eugene nog verschillende puur politieke mandaten. Hij startte als gemeenteraadslid in Schulen in 1854 en mocht er zeven jaar later als burgemeester aantreden. Beide functies gaf hij op wanneer hij in 1870 inwoner van de gemeente Lummen werd. Als provincieraadslid werd hij een eerste keer verkozen in 1856, een mandaat dat hij achttien jaar lang vervulde, tot hij het in 1874 uiteindelijk tot senator schopte.Y In het volgende hoofdstuk gaan we dieper in op de invulling en de eigenlijke betekenis van deze politieke activiteiten. Volledigheidshalve vermelden we nog dat Eugene actief was binnen de watering van het Schulensbroek, de landbouwersvereniging van Limburg, en de landbouwersbond van Herk-de-Stad. Van de laatste twee organisaties was hij een tijdje ondervoorzitter.Y
Overschouwen we deze korte biografische schets, dan lijkt de sociale achtergrond van een persoon als Eugene van Willigen eigenlijk niet zo eenduidig te omschrijven. Zo komt de tegenstelling of op zijn minst het schipperen tussen stad en platteland op verschillende vlakken tot uiting en kan bezwaarlijk worden gesteld dat de ene sfeer zwaarder doorwoog dan de andere. Bovendien hield die ambivalentie zijn gehele leven aan. Het is dan ook enigszins tekenend dat Eugene van Willigen op 58-jarige leeftijd onverwachts in Brussel overleed bij een terugkomst uit de senaat in 1885 en vervolgens in Schulen werd begraven."

Op 1 mei 1865 werd, door de toenmalige eigenaar Eugne van Willigen, begonnen met de bouw van een nieuw kasteel - tegenover het oude gebouw - naar ontwerp van achitekt Grard uit Hasselt. Dit bouwwerk werd op het einde van de 19de eeuw vergroot met torens.
Na de bouw van het nieuwe kasteel werd het oude kasteel, met Vlaamse puntgevels, verbouwd en in gebruik genomen als wagenhuis en paardestallen, met achteraan een U-vormige boerderij.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het nieuwe kasteel Het Hamel afgebroken en het oude manoir werd in 1947-1950 verbouwd in klassieke stijl in opdracht van de eigenaar, baron Andr de Moffarts.

Tijdbalk Eugène Antoine Jacques Hubert van Willigen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen