van Beesel
Kind(eren):
Beurskens
Ga naar: navigatie, zoeken
Algemene informatie
De familienaam Beurskens is typisch voor de noordelijke helft van Limburg, met de nadruk op de driehoek Venlo, Roermond, Helden. De naam komt tegenwoordig ook voor in Duitsland (Börskens) en België.
Al in 1459 wordt Heyn Buersken genoemd als schepen te Beesel. In 1470 blijkt dat Gheerken der Bade, in dezelfde akte ook Buyrsken genoemd, net als zijn vader het bodeambt van Beesel bezit. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn dat we de betekenis van deze familienaam kunnen zoeken in de beurs of bus waarin de bodes hun stukken vervoerden. Indien dit bodeambt ook reeds een generatie eerder in handen van de familie was, komt Heyn van Eyck, in 1426 vermeld als bode van Beesel, in aanmerking als een voorvader. Dit is echter zuiver speculatief.
Anderen menen dat de naam werd afgeleid van Liborius, een heilige die vooral in Westfalen werd vereerd. Voorbeelden van personen met de roepnaam Beursken ontbreken echter. Ook zou men mogen verwachten dat de achternaam dan op meerdere plaatsen zou zijn ontstaan, zoals we ook bij andere patronymica zien.
De -s achter de naam verschijnt pas iets later. In 1475 blijkt dat Henric Beurskens een aanhanger is van hertog Adolf van Gelre in diens conflict met zijn vader Arnold. Als Adolf uiteindelijk toch aan het kortste eind trekt, lijdt ook de positie van de bode daaronder en het is niet uitgesloten dat hertog Arnold de familie het bodeambt heeft ontnomen. Gedurende een halve eeuw komen we naam Beurskens daarna niet tegen.
Pas in 1533 duiken de namen van Heyncken en Leysken Burskens weer op in een Beeselse belastinglijst, in 1541 ook in Kessel, aan de overzijde van de Maas. Henrick Borskens wordt in 1548 vermeld als schepen te Beesel en in datzelfde jaar zien we Peter Buyrskens uit Asselt als schepen van de heerlijkheid Swalmen en Asselt. Roermond en Tegelen volgen en zo breidt het verspreidingsgebied van de familie zich langzaam uit.
Vanaf de 17e eeuw worden de gegevens iets minder fragmentarisch en wordt het mogelijk om personen uit meerdere generaties met elkaar te verbinden. Bij de volkstelling in 1947 droegen 914 personen de naam Beurskens.
Nog te plaatsen
Gairdt Beurskens (Burskens), schepen van Kessel 1549. Tr. met Baetze van Kessel genaamd Roffaert, buitenechtelijke dochter van Gerard van Kessel genaamd Roffaert.
Sebastianus Beurskens, schepen van Kessel 1576.
Bronnen
Kroniek voor Beesel, Belfeld en Swalmen
Meertens instituut
1459 augustus 13, Beesel
Johan Drabbe, richter, Heyn Buersken, Jenken Schomeker en voorts alle gemene schepenen van Besel oorkonden, dat Leonart Boetzen met toestemming van zijn vrouw Jutte een stuk "water baentz" van ca 99 roeden, gelegen tussen het land van de Kruisbroeders van Ruremund, voor een niet genoemd bedrag heeft verkocht aan broeder Claes Lentken, prior van voornoemd klooster, ten behoeve van dit klooster. Als onderpand stelt Boetzen 1 bunder land naar keuze van een perceel van 2 bunder, gelegen bij de Dijck tussen het land van de voornoemde Kruisbroeders. Volgens het gebod van de landsheer en volgens het gebruik binnen de dingbank Besel is deze overdracht 6 weken en 3 dagen van te voren aangekondigd in de kerk. Johan Drabbe zegelt op verzoek van de schepenen, die geen eigen zegel hebben.
1475 juli 8, Beesel
De stadhouder en raadslieden van de landsheer te Venlo wijzen vonnis in het proces dat Henric Beurskens en zijn zoon voor de schepenbank van Beesel aanspanden tegen het klooster Maria Weide. Het klooster gaf Jan Vinck volledige volmacht om de zaak te behartigen. Als gevolg van de oorlog tussen Karel (de Stoute) en het hertogdom Gelre kwam de rechtspraak tot stilstand. Jan Vinck, die de zijde van Karel had gekozen, vluchtte. Henric Beurskens, een aanhanger van hertog Adolff van Gelre, dwong het klooster in een minnelijke schikking tot betaling van een bedrag van 50 gulden. Toen de oorlogstoestand voorbij was keerde Jan Vinck terug en wilde het proces voortzetten. Henric Beurskens verloor daarop zijn zaak voor de schepenbank Beesel, omdat hij niet ter zitting verscheen. Jan Vinck eist nu voor de stadhouder en raadslieden vergoeding van de proceskosten en terguggave van de voornoemde 50 gulden door Henric Beurskens, welke eis wordt toegewezen.
1475, na 8 juli, Beesel
Buerskens zoon heeft beslag laten leggen op het goed van het klooster van Venlo (Klerkenhof). Zijn vader heeft dit eertijds ook al eens gedaan maar toen is het geschil met de pater van het klooster na bemiddeling van burgemeester en schepenen van Venlo bijgelegd, waarna de pater 50 gulden heeft gegeven aan Buersken. Dit wordt door de bode en drie schepenen van Besell bevestigd. Later zijn deze 50 gulden door Johan Vinck namens het klooster weer teruggevorderd van Buersken in een rechtzaak in Venlo, welke vordering toen is toegewezen. Johan Vynck hoopt dat de huidige beslaglegging onwettig is omdat de pater hem op dat moment reeds gemachtigd had, waardoor deze de 50 gulden niet meer zelf had mogen geven. Heyne Buerskens hoopt echter dat de handelingen van de pater meer waarde hebben dan die van zijn gevolmachtigde. Meester Johan Clockengieter van Venlo getuigt op verzoek van Johan Vynck ten overstaan van twee schepenen van Venlo dat hij aan het klooster 50 gulden schuldig was en dat hij een obligatie bezat ten laste van het kerspel van Besell. Deze schuld aan het klooster (en de obligatie?) werd door Buersken overgenomen en betaald (?) met goedkeuring van meister Johan. Johan Vynck blijft van oordeel dat de pater niet gerechtigd is geweest tot een schikking. Het hoofdgerecht te Roermond ondersteunt dit en bepaalt dat een procespartij hangende een geding zelf geen minnelijke schikking kan aangaan, wanneer zij een ander heeft gevolmachtigd tot het voeren van het geding.
De familienaam Beurskens is typisch voor de noordelijke helft van Limburg, met de nadruk op de driehoek Venlo, Roermond, Helden. De naam komt tegenwoordig ook voor in Duitsland (Börskens) en België.
Al in 1459 wordt Heyn Buersken genoemd als schepen te Beesel. In 1470 blijkt dat Gheerken der Bade, in dezelfde akte ook Buyrsken genoemd, net als zijn vader het bodeambt van Beesel bezit. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn dat we de betekenis van deze familienaam kunnen zoeken in de beurs of bus waarin de bodes hun stukken vervoerden. Indien dit bodeambt ook reeds een generatie eerder in handen van de familie was, komt Heyn van Eyck, in 1426 vermeld als bode van Beesel, in aanmerking als een voorvader. Dit is echter zuiver speculatief.
Anderen menen dat de naam werd afgeleid van Liborius, een heilige die vooral in Westfalen werd vereerd. Voorbeelden van personen met de roepnaam Beursken ontbreken echter. Ook zou men mogen verwachten dat de achternaam dan op meerdere plaatsen zou zijn ontstaan, zoals we ook bij andere patronymica zien.
De -s achter de naam verschijnt pas iets later. In 1475 blijkt dat Henric Beurskens een aanhanger is van hertog Adolf van Gelre in diens conflict met zijn vader Arnold. Als Adolf uiteindelijk toch aan het kortste eind trekt, lijdt ook de positie van de bode daaronder en het is niet uitgesloten dat hertog Arnold de familie het bodeambt heeft ontnomen. Gedurende een halve eeuw komen we naam Beurskens daarna niet tegen.
Pas in 1533 duiken de namen van Heyncken en Leysken Burskens weer op in een Beeselse belastinglijst, in 1541 ook in Kessel, aan de overzijde van de Maas. Henrick Borskens wordt in 1548 vermeld als schepen te Beesel en in 1554 komt de naam ook voor in Asselt bij Swalmen. Roermond en Tegelen volgen en zo breidt het verspreidingsgebied van de familie zich langzaam uit.
Vanaf de 17e eeuw worden de gegevens iets minder fragmentarisch en wordt het mogelijk om personen uit meerdere generaties met elkaar te verbinden. Bij de volkstelling in 1947 droegen 914 personen de naam Beurskens.
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.