Kind(eren):
- hij komt in 1339 uit het graafschap Nassau naar Gelderland...
bron: zie Ned. Patriciaat 1919, vanaf p. 346
De stamvader van dit geslacht is Arnold Pieck en vertrok van Nassau naar Gelre. Voor zijn vertrek stond hij bekend als Arnold Spies van Nassau. Hij was een telg van het geslacht Spies, waarvan Spies von Büllesheim een tak is. De Piecken maakten in de 14e en 15e eeuw in hertogelijke dienst carrière en fortuin.
Wapenalbum Bommelerwaard [P.v.d.Zalm: 2007].
Nr. piec/ 2270. PIECK, inleidend.
= Wapen: in zilver, een kruis van keel; de helm is gekroond; het helmken: een haan van keel; de dekkleden en wrong: zilver en keel. Het geslacht Pieck is vermoedelijk voortgekomen uit het huis Bylandt, omdat beide geslachten, hoewel met verschil van kleuren, hetzelfde wapen en helmteken voeren. Pieck, zoals omschreven en Bylandt: in goud, een kruis van sabel, en met het helmteken: een haan van zilver. Volgens Rietstap’s “Armorial Général”, komt het wapen Pieck voor met de wapenspreuk “mijne hoop is in Godt” (zie: de HB.1876, pg.9).
Vermeldenswaardig is, dat Otto en Arend Pieck in 1395 een brief zegelen, met respectievelijk het wapen: een kruis, in het midden beladen met een vijfpuntige ster en een kruis, in het midden beladen met een wassenaar (HB. 1876, pg.129-130). Frank Pieck, getuige van Willem van Yzendoorn bij zijn huwelijksverdrag met Adriana de Cock van Nerynen, in 1431: het kruis, met in de eerste kanton, vergezeld van een wassende maan; het helmteken: een haan. Het zegel van Bartholomeus Pieck, schepen van Tuil in 1439, toont het wapen met het kruis, gehouden door een vrouwelijke figuur, gekapt met een dikke bladerkroon (Wapenfragistiek der Nederlanden, het FB.1900-1905, pg.19-20).
= Bron: leden van het geslacht Pieck speelden gedurende een relatief lange periode (de laatste helft van de 14e eeuw tot eind 18e eeuw) een belangrijke rol in de Bommelerwaard. Naast historische wetenswaardigheden, is hierover veel genealogische informatie weer te geven. Ik heb mij, gelet op het karakter van dit wapenalbum beperkt tot een selectie daaruit. Een belangrijke bron daarbij is de uitvoerige genealogie met betrekking tot dit geslacht in HB. 1876, vanaf pg.128. Voor wat betreft de vroegst bekende leden van het geslacht Pieck volgt hier, bij wijze van basis voor de informatie hierna in dit album, zeer beknopt een stamreeks aanvangende met:
I. Arnold Pieck; hij komt in 1339 uit het graafschap Nassau naar Gelderland;
II. Arnt Pieck, vermeld in 1394 en 1395, rentmeester van de Hertog van Gelderland onder andere in 1400, raad in 1401, beleend met het Hoge, Lage en Blauwe Huis, te Beesd in 1402. Hij overleed in 1424 en huwde in 1385 Ida van Buren, dochter van Alard en NN van der Eem;
III. Gijsbert Pieck, heer van het Hoge Huis te Beesd, enz., rentmeester van Gelre in 1413, raad en overste rentmeester 1414-1416, 1423, 1428 en 1434. Hij overleed voor 1436 en huwde Wilhelmina van Heukelom van Ackooi;
IV. Otto Pieck, heer van Tienhoven en het Blauwe Huis te Beesd, schepen van Beesd in 1458, op de riddercedul te Beesd omstreeks 1460. Hij huwde Johanna van Vianen, dochter van Hendrik en Gillisje van Herlaer en weduwe van Walraven van Brederode.
Zie: het NP. 1919, vanaf pg. 346. In het Necrologium van de St. Maartenskerk, te Zaltbommel worden voorts de navolgende leden van het geslacht “Pieck” genoemd (chronologisch): “is overleden anno 1536 juffrouw Dorothea, echtgenote van Cornelis Pieck en van Godefridus de Zoelen achtereenvolgens, voor wier eeuwige memorie, …” (pg.35 achterzijde, 1e kolom. 20 maart); “is overleden Agnes, dochter van Udo Piec, die gelegateerd heeft …” (pg. 57 voorzijde, 2e kol. 2 mei); “is overleden anno 1542 Maria, echtgenote van Cornelis Arnoldis, voor wier eeuwige memorie haar zoon Meester Otto Pieck, onze confrator gegeven heeft …” (pg.77 1e kol. 24 juni); “is overleden Arnoldus Pieck, zoon van Otto Pieck de Beesde, heer van Tyenhoeven, anno 1518
voor wiens eeuwige memorie gegeven zijn vier gouden Philippusguldens …” (pg.100 voorz. 2e kol. Sint Rochus 16 augustus).
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.