Schoudee, in Wemeldinge Zeel, NL
Verdwenen dorp, ambacht en parochie in het Verdronken Land van Zuid-Beveland: destijds gelegen tussen de Mosselkreek en het Vinkenissegat; de plaats ontleende haar naam aan het water Schoudee.
Wapen: Dit wapen komt voor op de wapenkaart van Smallegange (1696) en werd met zilveren penningen gebezigd door het geslacht Van Schoudee. Schoudee was reeds in 1258 een zelfstandige parochie: de kerk behoorde aan het kapittel van Oudmunster te Utrecht. In de kerk waren vicarieën gefundeerd ter ere van het Heilige Kruis en de Heilige Geest. Binnen het gebied van deze parochie lag de uithof Schoudeemoer van de cisterciënzerabdij Ter Doest. Schoudee is hij de vloeden van 1530 en 1532 verdronken. Schoudee is een waternaam (Schelde).
- Uit: Land van Heusden 1357-1505 ; diss. P.Hoppenbrouwers-LU.Wageningen,1992
pag. KORTE GESCHIEDENIS VAN HEUSDEN
Gezien de strategische ligging van Heusden werd het burggraafschap niet als een sinecure opgevat. De castellani die in de eerste decennia werden aangesteld, waren dan ook zonder uitzondering edelen van formaat.
Vanaf 1357 tot 1505 werd het burggraafschap achtereenvolgens bekleed door Floris van Borselen (1357-58), Jan vanden Poel (?) (1358-59)[36] , Dirk van Polanen (1359-1363), Otto van Arkel (1363-1368), Daniël vander Merwede (1369-1375), Willem van Kronenburg (1375-1397), Jan van Kronenburg (1397-1420)[37] , Arend van Zevenbergen (1420-1431)[38] , Dirk vander Merwede (1431-1447) en de graven Jan IV (1448-1474), Engelbrecht II (1474-1504) en Hendrik III van Nassau (1505/6-1538).[39]
Kind(eren):
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.