Karel was een jongere zoon van graaf Gwijde I van Blois en Margaretha van Valois, dochter van graaf Karel van Valois. Langs moederszijde was hij de neef van koning Filips VI van Frankrijk. Na het overlijden van zijn vader erfde hij in 1342 de heerlijkheid Guise.
In 1337 huwde hij met Johanna van Bretagne, sinds het overlijden van haar vader Gwijde in 1331 gravin van Penthièvre. Na het huwelijk bestuurde Karel het graafschap Penthièvre in het recht van zijn echtgenote. Omdat de oom van Johanna, hertog Jan III van Bretagne, geen directe nakomelingen had, waren Johanna en Karel eveneens de hoofderfgenamen van het hertogdom Bretagne. Na het overlijden van Jan III erfde het echtpaar naast het hertogdom Bretagne eveneens het burggraafschap Limoges.
Jan van Montfort, een halfbroer van de overleden Jan III, liet echter ook zijn aanspraken op het hertogdom Bretagne gelden. Dit leidde tot de Bretonse Successieoorlog, die meer dan twintig jaar zou duren. Terwijl Karel en Johanna de steun hadden van de Franse kroon, werd Jan van Montfort gesteund door het koninkrijk Engeland. Hoewel Karel zeer vroom was, aarzelde hij na de belegering van Quimper niet om de massamoord van 2.000 inwoners te bevelen. Uiteindelijk kon Karel zijn heerschappij enkel over het oosten van Bretagne vestigen, terwijl het westen in handen was van de Engelsen en de aanhangers van Jan van Montfort en diens zoon Jan IV.
Sneuvelde bij de Slag van Auray; wat het eind van de successieoorlog betekende.
Oorzaak: gesneuveld
Hij is getrouwd met Jehanne de Bretagne (Dreux).
Zij zijn getrouwd
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Charles le Saint (comte) van Blois - Chatillon (St.Poll) | ||||||||||||||||||
Jehanne de Bretagne (Dreux) | ||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.