Stamboom Seekles, vd Burgt, vd Ende, Janssen en Kwartiestaat van Petra van de Burgt » Oepke Jan Seekles (1889-1973)

Persoonlijke gegevens Oepke Jan Seekles 

• Hij is geboren op 11 januari 1889 in Sliedrecht, Zuid-Holland, Nederland.
• Beroep: -.

  matroos bij de KNZHRM op de stoomreddingsboot "Prins der Nederlanden (ca. 1920-1926), lid (1927) van de EHBO-vereniging te Hoek van Holland, exportslager (1913), badmeester bij het Gemeentelijk Bad- en Strandbedrijf (1936), kastelein

• Hij is overleden op 27 oktober 1973 in Delft, Zuid-Holland, Nederland, hij was toen 84 jaar oud.
• Hij is gecremeerd op 30 oktober 1973 in 's-Gravenhage, Zuid-Holland, Nederland.

  Plaats: Ockenburgh

• Een kind van Foppe Seekles en Huibertje Kriek
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 19 februari 2021.

Gezin van Oepke Jan Seekles

Hij is getrouwd met Neeltje Wilhelmina Boon.

Zij zijn getrouwd op 10 mei 1912 te 's-Gravenzande, Zuid-Holland, Nederland, hij was toen 23 jaar oud.

Kind(eren):

1. Foppe Arie Seekles  1913-1992 
2. Arie Seekles  1916-1998 
3. Huibertje Seekles  1925-2018 

Notities over Oepke Jan Seekles

Oepke Jan Seekles werd geboren op 11 Januari 1889 te Sliedrecht; destijds gebeurde het dikwijls dat de a.s. moeder voor de geboorte van haar eerste kind terugkeerde naar het huis van haar ouders om daar de baby geboren te laten worden; dat zal dus in dit geval ook wel zo zijn geweest; hij groeide op in Hoek van Holland, eerst in een keet aan de Waterweg; maar omdat zijn vader bootwerker was geworden, zodra de lijndienst op Harwich was begonnen, kwamen zijn ouders te wonen in de zojuist gebouwde "bootwerkershuizen" in de 1e Scheepvaartstraat; komende vanaf de Rietdijkstraat woonden zij in het eerste huis van deze rij woningen; het 2e huis bood plaats aan het gezin van Arie Boon, wiens oudste dochter Neeltje op 10 Mei 1912 met Oep trouwde; na de lagere school was het gewoonte dat kinderen gingen werken en omdat er een grote exportslachterij was in de Zekken (een buitengebied Oost van Hoek van Holland), kreeg hij daar zijn opleiding tot slager; voor die tijd waren de salarissen zeer goed (± 12 gulden per week);helaas brak 2 jaar na zijn huwelijk de 1e wereldoorlog uit en hoewel Nederland niet in oorlog was, was er van enige export geen sprake en dus kwamen alle mensen zonder werk te zitten; het is mij niet bekend wat hij die eerste jaren van de oorlog heeft gedaan, maar wel is bekend, dat hij na een paar jaar moest opkomen bij de zogenaamde "Landstorm"; gezien zijn opleiding kwam hij terecht bij de militaire slachterij in Holten (O); er is een foto van geweest waar hij op stond met een witte jas aan over zijn militaire uniform, op het punt een grote koe met een groot mes te gaan slachten; na de demobolisatie was dit werk van de baan en hij heeft zover bekend, het vak nooit meer uitgeoefend; wat hij wel deed is niet bekend; hij was in 1918 bij de Hoornblazers in "Brielle"; ook is hij een paar jaar werkzaam geweest als opstapkracht (matroos) bij het reddingswezen (ca. 1920-26); hij heeft samen met zijn schoonvader, Arie Boon, gevaren op de "Prins der Nederlanden" en heeft o.a. deel genomen aan de redding van opvarenden van het op 24.10.1921 vergane Franse platbodem-schip "Falaise", getuige de foto van de "Prins der Nederlanden", genomen in de Berghaven te Hoek van Holland; er is een moment gekomen, dat hij als badknecht in dienst kon komen bij de gemeente; daarvoor moest hij de nodige diploma's halen; dit gebeurde in het zwembad in Rotterdam in de Tuinderstraat; zomers was hij op het strand, 's-winters was hij werkeloos; hij heeft op een gegeven moment besloten een café te beheren (als zetbaas) in de 1e Scheepvaartstraat; als hij dan zomers op strand werkte moest zijn vrouw dit café-werk maar doen; zeer tegen haar zin; in die tijd (1925) werd hun dochter Huibertje geboren; zij hadden toen al 2 zoons van 12 en 9½ jaar; later kwam Oep in vaste dienst bij de gemeente; zomers op strand, 's-winters werd al het materiaal geverfd en gerepareerd; dit duurde tot de 2e wereldoorlog uitbrak; het gehele gebied langs de Waterweg, het strand en de "Oude Hoek" werd "Sperrgebiet"; geen zwemmers dus. Het personeel werd ingelijfd bij het Gemeentehuis waar zij verschillende dingen deden; Oep was bode en zorgde tevens voor de centrale verwarming, haalde de post, verzorgde de koffie enz.; na de oorlog werd het Strandbad weer geopend en het eerste wat hem opviel was dat de Hoekse jeugd niet kon zwemmen, wat vooral op strand heel gevaarlijk was; in overleg met de Hoekse Sport Vereniging (HSV) die in 1946 werd opgericht, is toen besloten de jeugd zwemles te gaan geven; er was wel eens een zwemclub geweest in de haven, maar dat moest worden betaald en dat konden de meeste mensen zich niet veroorloven; er kwam een groot vlot in de haven te liggen met een loopplankje naar de kant; uitkleden konden de kinderen in een door de Duitsers achtergelaten bunker; aan de ene kant de meisjes, aan de andere kant de jongens; streng bewaakt door de oude mevrouw Berkhout; op het vlot kregen de kinderen kurken om en daarna werden zij verbonden aan een kabeltje en een hengel; alles ging heel rustig, nooit was er sprake van enige dwang en het is verwonderlijk dat er bijna nooit een kind bang was; het water in de haven was diepzwart en ook erg diep! jaren is dit doorgegaan; overdag was Oep op het strand, zodra hij thuiskwam ging het witte goed, wat hij op strand droeg uit, donkere broek en een gewoon overhemd aan en op naar de haven waar avond aan avond al een lange rij kinderen op hem stond te wachten; op het vlot had hij wel wat hulp, maar zelf moest hij altijd aanwezig zijn omdat hij gediplomeerd was; op die manier heeft hij ruim 1600 kinderen een zwemdiploma kunnen bezorgen; toen het schoolzwemmen werd ingesteld, eerst in Vlaardingen, later in 's-Gravenzande en bovendien het water in de haven te vies was geworden, zodat er niet meer gezwommen hij heeft dit alles al die jaren gedaan zonder er ook maar iets aan te verdienen; hij deed het alleen omdat hij zoveel van kinderen hield; evenals van dieren; behalve van katten en spinnen; in de winter als er niet gezwommen kon worden, was hij een enthousiast biljarter; hij was een erg gezien mens, was altijd buiten en was tot kort voor drager van een zilveren medaille der 1e klasse van de Republiek Frankrijk (1922), uitgereikt op 10.2.1923, voor de redding met de "Prins der Nederlanden" van Franse opvarenden van het op 24 oktober 1921 vergane Franse platbodem-zeilschip "Falaise"; - drager van de bij Kon. Besluit toegekende zilveren Medaille voor Menschlievend Hulpbetoon. (1917)

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Oepke Jan Seekles?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Oepke Jan Seekles

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen