(1) Hij heeft/had een relatie met Chalpada (Alpaïs).
Kind(eren):
(2) Hij heeft/had een relatie met Plektrudis.
Kind(eren):
Hofmeier van Neustrië (680) en Austracië (ca. 679).
Bij de dood van de Austrasische koning Dagobert II (679) werd hij de machtigste persoonlijkheid in het oostelijk rijk, waar hij als hertog gezag uitoefende. Hij geraakte in strijd met Neustrië, versloeg in 687 te Tetry koning en hofmeijer, herstelde de eenheid van het Frankische Rijk onder een enkele Merovingische koning, maar bewaarde in feite de macht voor zich. Hij verbleef verder in het oosten en vertrouwde de hogere politieke en kerkelijke functies in het westen aan zijn partijgangers uit de Austrasische aristocratie toe. Aldus vestigde hij de hegemonie van de oostelijke, hoofdzakelijk Germaanse gebieden over de andere gedeelten van het Frankische Rijk. Hij bestreed de neigingen van het Alamaanse hertogdom tot volledige zelfstandigheid, maar kon niet beletten, dat de hertogen van Beieren en van Aquitanië zich in feite als onafhankelijke vorsten gedroegen. In het noorden ondernam hij de verovering van Friesland en slaagde erin dit gewest tot aan de Rijn te onderwerpen. Utrecht werd bezet en van daaruit ondernam de Engelse missionaris Willibrord onder bescherming van Pippijn de bekering van de Friezen tot het christendom. Samen met zijn vrouw Plectrudis, verleende hij zijn medewerking tot het stichten van de abdijen Echternach en Saint-Hubert. Na zijn dood onderging het Frankische Rijk een zware crisis. Het werd gered door Karel Martel, een onwettige zoon van hem en zijn bijzit Alpaïs.
Het privé leven van Pippijn werd bepaald door familiedrama’s, getrouwd sinds 691 met Plectrude uit één van de machtigste families van Austrasië, bij wie hij de zoons Drogo en Grimoald had, had hij een tweede echtgenote Alpaïde met als zoons Karel en Childebrant, tussen beide vrouwen, elk met hun eigen aanhang, bestond een enorme haat hetgeen culmineerde rond 705 met de moord op de prelaat van Luik, St. Lambert, aanhanger van Plectrude, kort daarop stierf Drogo en in april 714 werd Grimoald gedood op de graftombe van St. Lambert; tegen het einde van zijn leven stond Pippijn geheel onder de invloed van Plectrude en benoemde als zijn opvolger een bastaardzoon van Grimoald, mede uit wraak op de moord van Grimoald, dit ten koste van de zoons van Alpaïde en vier zoons van Drogo, die waarschijnlijk niet onschuldig waren aan deze moord. Deze fragile opvolging had desastreuze gevolgen kunnen hebben voor de opbouw van het rijk, ware het niet dat Karel, zoon van Alpaïs, kort na Pippijn’s dood wist te ontsnappen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Pippijn II 'de Dikke' van Herstal | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Chalpada (Alpaïs) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
(2) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Plektrudis | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.