Na de lagere school en de ambachtsschool voor metaalbewerken - instrumentmakerij (fijner werk), kwam Wim in dienst van een fabriek voor elektrische schakelapparatuur en een bedrijf voor filmapparaten.|Na de oorlog ging hij werken bij Servo Balans in Den Haag, waar zijn broer Egbert chef was.|Hij begon als leerling-tekenaar, werd daarna tekenaar-constructeur en tenslotte zelfs chef van de tekenkamer.|Van 1950 tot 1953 volgde hij de eerste cursus Industriële Vormgeving in Den Haag.|Hij werkte gelijktijdig bij zijn vader in Utrecht.|Van 1953 tot 1956 werkte hij bij Gispen waar hij, naast kantoormeubels, ook woonmeubilair ontwierp.|Hij ontving in deze tijd het ‘Diploma d’onora’, tijdens de Triënnale Milaan.|Zijn ontwerpen werden aangeprezen met de leuze : Goed van vorm, solide, practisch, goedkoop’ (het credo van Wim).|Samen met zijn vader ontwierp hij de stapel- en koppelstoel ‘Mondial’.|Vanaf 1956 werd hij, naast Friso Kramer, aangesteld als ontwerper bij het metaalbedrijf ‘De Cirkel NV’.|Hier ontwierp hij zijn ‘Pyramidestoel’ en de ‘Reply’ tekentafel.|Voor de tekentafel ontving hij in Brussel de ‘Signe d’Or’.|Vanaf 1959 ging hij korter werken bij De Cirkel om als free-lance ontwerper zich in te zetten voor een aantal bedrijven, o.a. voor Werkspoor, Ahrend en Vicon, een fabrikant voor landbouwmachines en kunststofpanelen voor prefab-woningbouw.|In 1971 vormde Wim Rietveld samen met Wim Groeneboom een maatschap en werkten zij aan ontwerpen voor o.a. de metro van Amsterdam.|Dat een ontwerper met een zo duidelijke eigen opvatting over het vak en met zoveel ervaring werd gevraagd voor onderwijs in Industriële Vormgeving spreekt wel voor zichzelf.|Hij was dan ook van 1960-1975 docent aan de part-time opleiding aan de Koninklijke Akademie in Den Haag en van 1970-1973 aan de Technische Hogeschool van Delft. In 1973 werd hij daar benoemd tot buitengewoon hoogleraar.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen