Stamboom Lobé en verwanten. » Albertus Simons (1745-1802)

Persoonlijke gegevens Albertus Simons 

• Hij is geboren op 15 april 1745 in Vaassen, gemeente Epe (Gld).
• Beroepen:
• Houtverkoper.
• houtverkoper.
• Hij is overleden op 5 april 1802 in Vaassen, hij was toen 56 jaar oud.
• Hij is begraven in 09-04-1802, Vaassen.
• Een kind van Michael (Michiel) Simons en Joanna (Jannetje) Alberts van Bussel

Gezin van Albertus Simons

(1) Hij is getrouwd met Gertrudis Koekkoek.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Antonius Simons  1785-1862 
2. Michiel Simons  1789-1837 

(2) Hij is getrouwd met Johanna Antonia Kelderman.

Zij zijn getrouwd op 14 november 1791 te Vaassens, hij was toen 46 jaar oud.

(3) Hij heeft/had een relatie met Maria Gertrudis Teunisdr Koekkoek.

Notities over Albertus Simons

Op 02-08-1777 koopt Albert het herengoed Brouwersgoet te Niersen van Jan Heijmens Bouwmeester Op 17-04-1781 verkocht hij dit weer aan Jan Hendrik van IJzendoorn à Blois tot Cannenburg. Engelse dragonders plunderend door Vaassen: Heldhaftig verzet van Albertus Simons
(Bron: Historische vereniging Ampt Epe, geschreven door Johannes Wolters van der Weij:Stap voor Stap door de geschiedenis van mijn nageslacht. In de winter van 1794/1795 veroverde het Franse revolutionaire leger steeds neer terrein.

 

Engelse dragonders plunderend door Vaassen:
Heldhaftig verzet van Albertus Simons. (Bron: Historische vereniging Ampt Epe, geschreven door Johannes Wolters van der Weij:”Stap voor Stap door de geschiedenis van mijn nageslacht”.

In de winter van 1794/1795 veroverde het Franse revolutionaire leger steeds neer terrein op de oude Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Eind 1795 was deBataafse Republiek een feit. De Franse zegetocht en de Engels/Duitse aftocht ging niet zonder geweld gepaard. Medio januari1795 trok het gedemoraliseerde hulpleger zich geleidelijk terug achter de IJssel. Op hun terugtocht waren het vooral de Engelsen die zich schuldig maakten aan roofzucht, plundering en brandstichting waarvan met name de Veluwse bevolking zwaar te lijden heeft gehad. Ook Vaassen lag op hun route. Daar woonde houthandelaar ALBERTUS SIMONS. De soldaten die aan zijn deur klopten waren Engelse dragonders (lichte cavalerie) van de achterhoede.Zij hadden het gemunt op waardevolle spullen maar vonden de buit bij Simons te gering. Vervolgens dwongen ze Albertus om zijn geld af te staan., maar daartegen verzette Simons zich hevig. Hij pakte zijn degen en ging het duel aan.Heldhaftig verdedigde hij zich, zó heftig dat hij zijn stootwapen “dwars door gestoten (zou) hebben”, ware het niet dat “den degen knikte”. Met een kromme degen begon hij op zijn belagers in te “hakken”, die zich daarop terugtrokken. Enigszins voldaan over zijn optreden zei Albertus tegen zijn vrouw: “die twee zullen nooijt weder koomen stelen”. Die uitspraak bleek nogal voorbarig te zijn. De soldaten – het waren er minstens drie – keerden kort daarop terug en omsingelden het huis. Er zat weinig anders op dan te vluchten, hetgeen is gelukt met behulp van “Godt” en een “oudt Roer” (schietgeweer met lange loop). Tijdens de vlucht werd nog op Albertus geschoten, maar de kogels misten hun doel. In de verlaten woning konden de soldaten naar hartelust plunderen. Ze sloegen alles kort en klein wat voor hun van geen waarde was. Zo raakte Albertus toch nog zijn geld kwijt, inclusief zijn beste meubels, die ook werden meegenomen. Drie dagen is het gezin Simons, samen met het “volk” (vermoedelijk wordt hiermee zijn knechten bedoeld) op de vlucht geweest voor deze plunderaars. Met de bedoeling om schade te verhalen stapte Albertus achtereenvolgens naar J.G. Ruddock (de oppersten van al dat Engels volk) en N. Vorster (secretaris van het Amp Epe). Behalve de schade aan huis en inboedel, dat door Albertus werd begroot op 784 gulden, was ook aardig huis gehouden op enkele percelen, zoals in Wissel, waar Albertus hout had liggen voor de handel. De totale som bedroeg derhalve 1384 gulden. In augustus 1797 had Albertus nog steeds geen stuiver ontvangen. Wanhopig geworden schreef hij toen een brief aan de Medeburgers Representanten van Epe. Het is niet onwaarschijnlijk dat deze brief op advies van zijn jongere broer Joannes tot stand is gekomen.

Joannes Simons was in 1795 gekozen tot Provisionele Representant in de Staten van Gelderland, waar hij de gemeente Apeldoorn vertegenwoordigde. Of hij ooit wat van de geleden schade vergoed heeft gekregen is uit niets gebleken. Het lijkt er op dat Albertus Simons een uitzondering is geweest om fysieke tegenstand te bieden en het gevecht aandurfde met enkele van deze soldaten. Zijn heldhaftig optreden is hem wel duur komen te staan want op de lijst van gedupeerden komt geen opgave voor van schade boven de duizendgulden.

Na het overlijden van zijn vader Michiel(21-04-1772), erfde Albertus, één vijfde deel uit de nalatenschap; dit bestond uit een boerderij “De Oneegde” en een perceel woeste grond. Dit laatste perceel “De Strijpe” genaamd (sectie B nr. 416) werd verkocht op 22maart 1829 door enkele kinderen van Albertus Simons. Een ander perceel dat ook werd verkocht heette de “Moskamp” (sectie B nr. 415), zowel De Strijpe als de Moskamp lagen in het Vaassense Broek.

“De Moskamp”:
Is te vinden tussen de Ramsbrug en de Jonasbrug, waar de kanaalweg loopt, komend van de Rambrug, even voorbij de Peppelweg, kun je rechts af, een onverharde weg zonder straatnaam. De huizen die er staan hebben het adres Kanaalweg Op 108A en 108B wonen families van Breden. Zij vertelden mij (J.K.) dat die plaats “De Moskamp” heet “De Strijpe” of “De Striepe”: een strepel grond tussen de Eeuwhorstweg en de onverharde weg naar de fam. van Triest (Weteringsdijk 111, voormalige kaasboerderijk, te bereiken vanaf de Cannenburgbrug de Geerstraat op, al spoedig aan de linkerhand vind je de Weteringsdijk. Wat nu de Eeuwhorstweg heet, heette vroeger “De Striepe”.

Bij een bezoek aan Mevr. Hagen-v.d. Linde te Wenum begrepen dat de Striepe vroeger bij ’t Hafkamp hoorde, de boerderij waar haar vader boerde, van Triest bevestigt dat. Bovendien sprak van Triest het vermoeden uit dat de v.d. Lindens de grond georven hebben

Op 02-08-1777 koopt Albert het herengoed “Brouwersgoet” te Niersen van Jan Heijmens Bouwmeester.

Op 17-04-1781 Verkocht hij dit weer aan Jan Hendrik van IJzendoorn à Blois tot Cannenburg. "De Oneegde" en een perceel woeste grond. Dit laatste perceel ?De Strijpe? genaamd (sectie B nr. 416) werd verkocht op 22 maart 1829 door enkele kinderen van Albertus Simons. Een ander perceel dat ook werd verkocht heette de ?Moskamp? (sectie B nr. 415), zowel De Strijpe als de Moskamp lagen in het Vaassense Broek.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Albertus Simons?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Albertus Simons

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen