Kwartierstaat Jonkman » Roland van Steenlant (-± 1527)

Persoonlijke gegevens Roland van Steenlant 

• Hij is geboren.
• Hij werd gedoopt.
• Hij is gedoopt.
• Hij is overleden rond 1527.Bron 1
• Een kind van Louis van Steenlant en Anna Bouchout (Van Boelare)
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 21 mei 2023.

Gezin van Roland van Steenlant

Notities over Roland van Steenlant

Bron Genealogie online Rolf van Tilburg

____
De glasramen van Steenhuffel. Deel 9.
Een zoektocht naar de oorsprong. Door Jozef Verheyden.
Abt van de abdij Sint-Andries-Brugge

3. Over de abt van Sint-Andries-Brugge die in 1521 naar een begrafenis moest… In het vorige nummer van deze reeks schreef ik: “… in het jaar 1521 kwam keizer Karel met
zijn gevolg op groot bezoek in de abdij bij zijn rondgang in de Vlaamse steden. De abt was toen niet aanwezig. Want, zegt de kroniek, “hij moest naar de begrafenis van zijn vader”.
Hoezo begrafenis? In dat jaar was zijn moeder (Anna Van Bouchout) al tweemaal hertrouwd!”

De kroniek waar ik deze informatie uit haalde, is vermeld in Monasticon, hét standaardwerk over onze abdijgeschiedenis. Na Antwerpen en Brussel moest ik dus ergens in Brugge zijn.
Het archief van de abdij is her en der verspreid. Uiteindelijk vond ik het originele geschrift van monnik Arnulph Goethal:; chronica abbatiae Sancti Andreae
uiteraard in het Latijn.
Goethals heeft als monnik drie abten van nabij meegemaakt. Hij had een scherp en kritisch oog. Hij heeft het meegemaakt dat keizer Karel in 1521 op bezoek kwam in de abdij, met
zijn gevolg. Het is, geloof ik, na al wat er over keizer Karel door vleiers werd geschreven, de eerste keer dat iemand schreef wat hij echt zag.

“In 1521, in de vigilie van Sint Jacob, werd met een plechtige processie van edelen Carolus Quintus, Romeinse keizer, in onze abdij binnengeleid. Met zijn broeder
Ferdinand. Met een menigte van edelen. Zij werden binnengeleid in het hoogkoor: de keizer aan de rechtse zijde van het altaar, zijn broeder Ferdinand aan de linkse zijde.
De edelen en de ridders knielden voor de keizer. Zij vielen voor hem ter aarde neer en kregen allen een teken met een wit kruis.
Wij zelf stonden van boven hierop toe te zien. Daarna zongen wij plechtig de vespers.
Maar zeer verwonderd zagen wij dat enkele edelen te laat waren als ze binnenkwamen. Zij wierpen zich voor de keizer ter aarde neer en smeekten om
vergiffenis. Dat werd toegestaan. Zij moesten van achter staan tot de vespers voltooid waren. De keizer met zijn gevolg ging toen naar Brugge. Hij werd ook daar zeven
dagen lang op de vespers ontvangen met grote triomf.

De keizer werd in Brugge ontvangen “met grote triomf”. Ik denk dat Goethals dit ironisch bedoelde. Wie te laat kwam in de vespers, besefte direct dat hij in groot gevaar was. Er was
bij elk bezoek aan de Vlaamse steden namelijk spanning vanwege het stadsbestuur dat zijn privileges bedreigd zag. Vandaar het opleggen van een wit kruis om absenties op te nemen.
Vandaar ook dat de ongelukkige laatkomers zich ter aarde wierpen en vergiffenis vroegen.
Vandaar ook de triomf die hem in Brugge wachtte. Niemand durfde nog te laat komen. En nu komt de laatste zin van dit verhaal, die men als een pointe kan beschouwen. (Zo van:
kijk eens wat deze abt zich permitteerde!).
In die tijd was onze abt niet aanwezig, wat hij zeer betreurde. Hij was naar de begrafenis van zijn vader gegaan, die pas gestorven was…
Wie niet beter wist, zou deze tekst natuurlijk letterlijk opvatten. Tegenover de keizer was het excuus van de abt (de begrafenis van zijn vader) het enig aanvaardbare. Stond de abt
tussen twee vuren? Schoonbroer Van Rockeghem was immers burgemeester van Brugge.

Daarna volgt in de kroniek nog de uitleg over de overplaatsing van abt Roland in 1523 naar Sint Winoksbergen en zijn miserabele dood in 1527 toen hij in Brugge op straat werd vermoord. Hij was
op weg naar een derde abdij om er de kas leeg te roven. Dat heb ik in een vorige bijdrage al uitgelegd.
Er waren in die tijd in veel abdijen grote spanningen omdat de tucht dikwijls verslapt was. Men was toen vóór of tegen terugkeer naar de strenge regel. Abt Roland was een slappeling
en verloor zodanig zijn gezag dat hij in feite afgedankt werd. Hij mocht nog alleen zijn titel houden. Dat belette hem niet om de kas leeg te roven.

Monnik Goethals is daarover zeer scherp. Na enkele vermeldingen van verbeteringen aan de abdij in die periode legt hij het verband tussen de schulden en het opnieuw opleggen van het
claustrum, een slotregel waarbij de monniken niet buiten konden of geen bezoek konden ontvangen. Na de koude (het voortdurende leven zonder enige verwarming) is deze regel het ergste
wat een monnik kon overkomen.
“De 27ste abt van deze abdij was Roeland van Steeland, een monnik uit Gent, een jonge en zeer mooie man, maar al te zachtzinnig en toegeeflijk… en ook overvallen door liefde
voor meisjes en vrouwen. Hij stelde zijn schoonbroer Joos Van Rockeghem aan als rentmeester van de abdij 5… Dezelfde abt Roland gaf zeer veel voor zijn eigen familie
en voor Venus (voor vrouwen)
. De abdij werd zo getroffen door zoveel zware schulden dat men opnieuw de slotregel invoerde.
Het staat er dus duidelijk in de tekst. Het geld van de abdij ging naar de familie van de abt. En de enige in de familie die véél geld nodig had, was zijn moeder Anna Van Bouchout! Zij had
het kasteel van Diepenstein gekocht zonder het nodige geld te hebben!

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Roland van Steenlant?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!