Stamboom Heystek » Pepijn III de Korte (± 714-768)

Persoonlijke gegevens Pepijn III de Korte 

• Hij is geboren rond 714 in Jupille-sur-Meuse, Luik, België.
• Hij werd gedoopt in het jaar 719 in Utrecht, Utrecht, Nederland.
• Beroep: koning der Franken (741-768).
• Hij is overleden op 24 september 768 in Saint-Denis.
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 2 december 2011.

Gezin van Pepijn III de Korte

Notities over Pepijn III de Korte

Pippijn III sedert de 11de eeuw bijgenaamd de Korte (ca. 715 - Saint-Denis 24 sept. 768), Frankisch hofmeier en koning, was de tweede zoon van Karel Martel en diens echtge Rotrudis. Bij de dood van zijn vader (741) nam hij samen met zijn oudere broer Karloman I het gezag over en verkreeg als te beheren gebieden de westelijke gedeelten van het Frankische Rijk. In 743 werd op hun initiatief weer een Merovingische koning, Childerik III, op de troon geplaatst. Gedurende jaren moest er door beide hofmeiers gestreden worden. Ook de toestanden in de kerk werden in ruime mate gesaneerd, dankzij de hervormingsactie die Bonifatius, in opdracht van detwee hofmeiers, sedert 742 voerde. Pippijn regeerde sedert 747 alleen. Met de morele steun van het pausdom deed hij in 751 een staatsgreep. Hij liet zich door zijn partijgangers onder de aristocratie tot koning verkiezen en om aan zijn aangematigd gezag een schijn van legitimiteit te geven, liet hij zich, een ritus uit het Oude Testament weer tot leven roepend, door Bonifatius en andere bisschoppen tot koning der Franken wijden;de laatste Meroving werd in de abdij Sint-Bertijns opgesloten. Kort daarop deed paus Stefanus II, door de Longobarden in het nauw gebracht, een beroep op Pippijn. Hij trok naar Francia, sloot met Pippijn een bondgenootschap, voltrok aan hem nogmaals de koninklijke wijding en verleende hemde titel van patricius Romanorum. Pippijn ondernam twee krijgstochten naar Itali tegen de Longobardische koning Aistulf (754, 756) en dwong hemde gebieden rondom Ravenna die hij op Constantinopel had veroverd, aande paus over te dragen (de Schenking van Pippijn). Aldus werd, door de vereniging van deze gebieden met Rome en omgeving, waar de paus effectief meester was, de basis gelegd voor de Kerkelijke Staat. De laatste jaren van Pippijns regering werden grotendeels in beslag genomen door de herovering van Septimani op de Arabieren (752-759) en de onderwerping van Aquitani (760-768); aldus werd het zuiden van Galli weer rechtstreeks in de Frankische monarchie ge

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Pepijn III de Korte?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!