Elfriede kwam uit een middelklas Joods gezin dat volledig geintegreerd was in de Oostenrijkse samenleving. Alleen tijdens bijzondere gelegenheden ging het gezin naar de kerk, net als de familie Frank in Frankfurt. Op 18-jarige leeftijd trouwde Elfriede met Erich Geiringer, een succesvol schoenfabrikant die ook aan het buitenland leverde. Erich en Elfriede kregen een zoon (Heinz Felix) en een dochter (Eva.) De Geiringers en de Franks werden overburen als tegenover nummer 37 op nummer 46 aan het Merwedeplein (te Amsterdam) de familie Geiringer haar intrek neemt. Eva zou later verklaren, dat ze vaak bij Anne thuis kwam en dat ze Otto altijd erg vriendelijk vond.
Alle vier de gezinsleden Geiringer gaan op 17 mei 1944 op transport naar Westerbork, dat blijkt niet hun eindstation te zijn, twee dagen later worden ze in een trein gedouwd, op weg naar Auschwitz. Als ze daar aankomen en uitstappen worden de mannen van de vrouwen gescheiden, ze zouden elkaar nooit meer terugzien. De vrouwen overleefden de oorlog, de mannen niet.
Erich en Heinz moesten eind januari 1945 van de nazi's een zeven dagen durende dodenmars lopen naar Mauthausen omdat de Russen op weg waren naar Auschwitz om het kamp te bevrijden. Moeder en dochter bleven achter en kwamen vrij, de Russiche ontzettingsactie kwam voor vader en zoon Geiringer dus te laat. Erich overleed tijdens de mars op 31 januari 1945, Heinz kwam wel aan in Mauthausen maar overleed aldaar op 10 mei 1945. Deze datum is vreemd. Zelfs Nederland was toen al bevrijd. Een ander overlijdensmoment dat logischer lijkt is 10 april 1945. Uitputting zou de voornaamste oorzaak zijn.
Hij is getrouwd met Elfriede (Fritzi) Markovits.
Zij zijn getrouwd in het jaar 1923, hij was toen 21 jaar oud.Bron 3
Kind(eren):
Erich Geiringer | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
1923 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Elfriede (Fritzi) Markovits | |||||||||||||||||||||||||||||||||||