Datum: gelegenheid tot condoleren op 3 maart, de dienst van woord en gebed wordt gehouden op maandag 5 maart 2007 in de Noorderlicht-kerk waarna de begrafenis zal plaatsvinden op de algemene begraafplaats te zeist
Hij is getrouwd met (Niet openbaar).
Zij zijn op in ondertrouw gegaan.Bron 4
Zij zijn getrouwd op 11 februari 1948, hij was toen 28 jaar oud.Bron 4Kind(eren):
Citaat Pieter in zijn boek, Van brandal tot Comamndeur "Twee jaar terug dacht ik ineens dat het misschien wel leuk was om met alle zonen en kleinzonen die Coumou heten, naar Zierikzee te gaan. De naam Coumou is afkomstig van ene Co (met de )Mouwe, een in (waarschijnlijk) 1773 in Zierikzee geboren visser die speciale mouwen droeg."
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
"Van Brandal tot Commandeur"
Biografie van Mr. Pieter Coumou,
woordvoerder van de Stichting Samenwerkend Verzet 1940-1945
ISBN 978-90-802878-5-3
Boek is aanwezig
Naschrift 13 maart 2007 door Esther Hageman Pieter Coumou 1919-2007
Ook na de Tweede Wereldoorlog zette Pieter Coumou, die in de oorlogsjaren het pas opgerichte Trouw illegaal verspreidde in Amsterdam, zich in voor het verzet.
reacties (2) print stuur artikel door
Toen Pieter Coumou zijn latere echtgenote in 1943 vroeg of ze ’zijn meisje’ wilde worden, zei hij er maar meteen bij dat hij wel ’een echte verenigingsman’ was – kon ze al die christelijke verenigingen wel accepteren? Hilly Gerbrandy zei ja.
De Coumous waren in 1935 uit Nederlands Indië (waar zijn vader gereformeerd zendingsonderwijzer was) naar Europa teruggekeerd. Op die terugreis, via Duitsland, maakten ze kennis met het Hitlerbewind. Toen ze in Osnabrück bij een etalage stonden om een warme jas voor Pieter uit te zoeken, zei een langslopende vrouw dat ze niet bij deze winkel moesten kopen: ’Nicht richtig, sind Juden’. Pieters vader besloot geen stap meer in het land te zetten zolang Hitler aan de macht was.
De Tweede Wereldoorlog brak uit toen Pieter, na de middelbare school, net een paar dagen in militaire dienst zat. Maar half juni was hij weer thuis. Hij ging in Utrecht rechten studeren, haalde in het voorjaar van 1941 zijn kandidaats maar brak de studie twee jaar later af toen studenten voor de keus werden gesteld: de zogeheten ’loyaliteitsverklaring’ ondertekenen, of je melden bij het doorgangskamp Erica bij Ommen.
Pieter Coumou deed geen van beide, dook onder en kreeg een fulltimebaan aan het verzet. Had hij eerder Vrij Nederland al verspreid, nu werd hij vanuit een etage op de Ruysdaelstraat in Amsterdam ’hoofdverspreider voor Groot-Amsterdam’ van het net opgerichte Trouw. Maar ook zat hij bij de LO, de landelijke organisatie voor hulp aan onderduikers, en bij Allied Aircrew Helpers (AAH), dat de bemanning van neergehaalde vliegtuigen een veilig heenkomen bood naar Zwitserland of Spanje.
Omdat een van de mensen van AAH in België gearresteerd was, ging Pieter de grens over om in Brussel uit te zoeken waar hij was gebleven en hoe er een nieuwe vluchtroute kon worden ontsloten. Op de terugweg ging het fout. Coumou, die nu een envelop met knipsels bij zich had uit de Belgische illegale pers – bedoeld voor de rubriek in Trouw ’U moet weten dat....’ – werd gearresteerd. Hij loog dat hij die knipsels als jurist zo interessant vond en kreeg uiteindelijk wegens 'illegale grensoverschrijding' zes maanden gevangenisstraf.
Toen hij in juni 1944 weer vrijkwam, waren er intussen op verschillende plaatsen invallen geweest bij medewerkers van Trouw, onder meer op de Trouw-etage in de Ruysdaelstraat. De Trouw-groep was verraden door iemand uit eigen kring: Fré Bakker, die gearresteerd was en door de Duitsers voor de keus werd gesteld: namen noemen en vrijgelaten worden, of zwijgen en gefusilleerd worden.
Na de bevrijding was Coumou, inmiddels van de Politieke Opsporingsdienst, een van degenen die Bakker ging ophalen om hem naar Kamp Amersfoort te brengen – waar collaborateurs hun berechting afwachtten. Het ging hem niet in de koude kleren zitten om samen met wat hij zag als ’de moordenaar van zijn vrienden’ in één auto te moeten zitten. Coumou heeft na de oorlog flink last gehad van zijn verzetsjaren en was enige tijd opgenomen in het Herstellingsoord voor Oud-illegale Werkers, waarvoor koningin Wilhelmina de linkervleugel van Het Loo beschikbaar stelde.
Vanaf zijn herstel heeft Pieter Coumou de waarschuwende vraag aan zijn meisje voluit waargemaakt: hij leidde een druk verenigingsleven. Hij werkte onder meer bij CNV en de Raad van Arbeid, maar deed er vooral veel naast. Na zijn pensionering kwamen zijn functies vooral in de sfeer van het voormalig verzet te liggen. Zo was hij lang secretaris van de Stichting Samenwerkend Verzet 1940-1945.
Pieter Coumou geboren op 14 juni 1919 in Soerabaja, overleed in Zeist op 28 februari 2007.
© Trouw 2008, op dit artikel berust copyright.
Reacties (2)Met veel interesse en dankbaarheid lazen wij in de Verdieping het artikel over onze vader Pieter Coumou. Graag willen wij nog een aanvulling geven. Inderdaad heeft zijn leven in het teken van het verzet gestaan. Daarom hebben wij als kinderen hem verzocht zijn ervaringen te laten optekenen. Deze zijn te lezen in zijn biografie "Van Brandal* tot Commandeur". Daarin zegt hij zelf: "De drijfkracht in mijn leven is de eer van God geweest, maar de ervaringen tijdens de oorlog hebben de invulling die ik aan mijn leven heb gegeven, sterk beïnvloed. Ik ben mij daardoor sterk bewust geworden dat het feit van overleven verplicht." Zijn geloof in de God van Abraham, Izaak en Jacob bepaalde dat hij werd tot de man die hij geweest is. Principieel, niet twijfelend maar getuigend. Dit wilde hij graag uitdragen. * Brandal betekent: kwajongen Saskia en Nanneke Coumou
Saskia en Nanneke Coumou, Zeist op 16-03-2007, 11:19