Stamboom Veenstra, Dijkstra, Peperkamp en Van den Dobbelsteen » Jan Prinsen (1901-1941)

Persoonlijke gegevens Jan Prinsen 

• Hij is geboren op 15 juni 1901 in Amsterdam.
• Beroep: korporaal monteur bij de koninklijke marine, majoor monteur bij de koninklijke marine.
• Feiten:
• (overlijden) .

  oorlogsslachtoffer, overleden in duikboot op de Zuid-Chinese zee.

• (overlijden) .

  Oorlogsslachtoffer.
  Hr.Ms. K XVII (1933)
  
  Mijnenlegger Hr. Ms. Medusa en de onderzeeboot Hr. Ms. K 17 (c. 1940-1941)
  Geschiedenis
  Kiellegging1 juni 1931
  Tewaterlating26 juli 1932
  In dienst gesteld19 december 1933
  Uit dienst gesteld21 december 1941
  Algemene kenmerken
  Waterverplaatsing865 ton (boven water) / 1045 ton (onder water)
  Afmetingen73,64 x 6.51 meter
  Bemanning38
  Techniek en uitrusting
  Machinevermogen2 x 1600 pk (dieselmotor) / 2 x 430 pk (elektromotor)
  Snelheid17 knopen (boven water) 9 knopen (onder water)
  Bewapening8 x 21 inch torpedobuizen, 1 x 8,8 cm en 1 x 40 mm machinegeweer
  Portaal Portaalicoon Marine
  
  De Hr.Ms. K XVII was een Nederlandse onderzeeboot van de K XIV-klasse. De K XVII werd gebouwd door de Rotterdamse scheepswerf Fijenoord. Net als alle andere K onderzeeboten werd de K XVII door het Nederlandse ministerie van Koloniën als patrouilleschip voor Nederlands-Indië aangeschaft.[1] Op 7 januari 1935 vertrok de K XVII samen met de K XVI vanuit Den Helder naar Nederlands-Indië waar ze op 26 maart 1935 arriveerden in Padang. Tijdens de tocht deden de onderzeeboten de volgende havens aan: Lissabon, Napels, Alexandrië, Aden en Colombo. Tijdens de vlootschouw op 6 september 1938 ter ere van het veertigjarige regeringsjubileum van Koningin Wilhelmina was de K XVII een van de zes onderzeeboten die deelnamen aan deze vlootschouw.[2]
  
  Op de thuisreis naar de vlootbasis in Singapore, nabij Tioman in de Zuid-Chinese Zee, onder commando van de luitenant-ter-zee der eerste klasse Henri C. Besançon, zou de boot in een pas gelegd Japans mijnenveld zijn gelopen. De K XVII die zijn laatste contact met de thuisbasis nog op 19 december had, verging met haar gehele bemanning van 38 koppen.[3]
  
  Bij onderzoek in 2019 bleek dat de K XVII is in zijn geheel van de zeebodem is verdwenen. Slechts een afdruk in bodem geeft een aanwijzing dat het wrak aldaar heeft gelegen.[4][5]
  
  Opgeofferd?
  Volgens sir Christopher Creighton, een oud-officier van de Britse geheime dienst (sectie M5) is de boot echter door hem opgeblazen om ontdekking van de Japanse aanval op Pearl Harbor te voorkomen.[6] De K XVII zou op 7 december 1941 een vloot van Japanse oorlogsschepen hebben ontdekt, die een zigzagkoers volgde. Gezagvoerder Besançon constateerde volgens Creighton terecht dat deze koers in rechte lijn 88 graden bedroeg en de oorlogsvloot naar Hawaï en Pearl Harbor zou voeren, achthonderd zeemijl verderop.
  
  In de avond van 7 december 1941 is de K XVII met man en muis in de Stille Oceaan vergaan ten gevolge van sabotage door de Britse geheime dienst, zo verklaarde Creighton. Dit nieuws moest doelbewust achtergehouden worden, om er zeker van te zijn dat de Amerikanen bij de wereldoorlog betrokken werden. Men achtte het van essentieel belang dat de Nederlanders dit geheim meedroegen in de dood.
  
  Creighton heeft volgens zijn eigen verklaring de K XVII persoonlijk opgeblazen op gezamenlijk bevel van Churchill en president Roosevelt en met noodzakelijke, moeizaam verkregen toestemming van koningin Wilhelmina. Nadat de K XVII was vernietigd, heeft Creighton volgens zijn verklaring de koningin persoonlijk verslag uitgebracht.
  
  Naar aanleiding van Creightons bewering is de zoon van gezagvoerder Besançon op zoek gegaan naar het wrak van de duikboot. Deze werd in 1982 positief geïdentificeerd aan de hand van het stuurwiel. Verder werd een gat in de romp aangetroffen die wees op een aanvaring met een mijn en niet op een explosie van binnenuit. In 1991 kwam Besançon in contact met de Japanse marineofficier Kitazawa. Deze zou met zijn schip de Tatsumiya Maru enkele dagen ervoor, op 6 december 1941, een mijnenveld in het gebied van de gezonken onderzeeboot hebben gelegd. Echter, omdat zij door een ander Nederlands schip ontdekt waren, zou de Tatsumiya Maru het mijnenveld niet geheel volgens het boekje hebben gelegd. En zo zou de K XVII op een Japanse mijn zijn gelopen.[7][8][9]

• Hij is overleden op 21 december 1941 in Zuid-Chinese zee, hij was toen 40 jaar oud.
• Een kind van Wilhelmus Prinsen en Geertje van der Korf
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 16 juli 2023.

Gezin van Jan Prinsen

Hij is getrouwd met Wilhelmina Elisabeth Heijmans.

Zij zijn getrouwd op 13 juli 1922 te Amsterdam, hij was toen 21 jaar oud.

Kind(eren):

1. (Niet openbaar)

Tweede Wereldoorlogslachtoffer

• Hij komt voor op de Erelijst van gevallenen
• Hij komt voor op de website Oorlogsbronnen
• Hij komt, volgens Online Begraafplaatsen, voor op een oorlogsmonument
• Hij komt voor op de website van de Oorlogsgravenstichting

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Jan Prinsen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Jan Prinsen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen