Hans Strik » Pepijn II de Grote van Herstal (????-714)

Persoonlijke gegevens Pepijn II de Grote van Herstal 

• Hij is overleden op 16 december 714 in Jupille, bij Liège.Bron 1
• Hij is begraven in Metz (Basiliek van Saint-Arnoul.Bron 1
• Een kind van Ansegisel en Begga van Landen
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 11 augustus 2014.

Gezin van Pepijn II de Grote van Herstal

(1) Hij is getrouwd met Plectrudis.

Zij zijn getrouwd

(2) Hij is getrouwd met Chalpais.

Zij zijn getrouwdBron 1

Bigameus

Kind(eren):

1. Karel Martel  ± 690-741 

Notities over Pepijn II de Grote van Herstal

PEPIN [II] "le Gros" or "d'Herstal", son of ANSEGISEL & his wife Begga ([645/50]-Jupille, near Liège 16 Dec 714, bur Metz, basilique de Saint-Arnoul). The Gesta Episcoporum Mettensis names "Anschisus" as father of "Pippinum"[113]. "Pippinus" declares himself "filius Ansegisili" in his charter dated 20 Feb 691, which also names "matrona mea Plectrudis"[114]. The estimated birth date attributed to Pépin [II] is consistent with the general chronology of this family, but can only be approximate. The Annales Xantenses name "Pippinus" as son of "Anchisus dux" when recording that he succeeded on the death of his father in 685[115], although this is misdated. "Pipinum secundum" is named as son of Ansegisel and Begga in the Chronicon Sancti Huberti[116]. Duke in Austrasia [676/80]: the Liber Historiæ Francorum records that, after the death of "Vulfoaldo de Auster", "Martinus et Pippinus iunior filius Anseghiselo quondam…duces" were dominant in Austrasia ("decedentibus regibus, dominabantur in Austria") and led the Austrasian army against "Theudericum regem et Ebroinum" but were defeated at "loco…Lucofao", adding that "Martinus" found refuge at Laon where he was later killed by emissaries from Ebroin while "Pippinus" escaped[117]. The passage can be dated to [676/80]. Civil war with Neustria broke out, until Pépin defeated the Neustrians at Tertry, Somme in Jun 687 before becoming maior domus of Austrasia in [688/90]. Fredegar (Continuator) records that he became maior domus of Neustria in 688 after the murder of maior domus Berchar[118]. "Pippinus filius Ansegisili quondam necnon…matrone mea Plectrudis" donated property to the church of St Arnulf at Metz by charter dated 20 Feb 691[119]. "Childebertus rex Francorum" names "Pippino maiorem domus nostro" in his charter dated 14 Mar 697[120]. Fredegar (Continuator) records that he defeated Radbod Duke of the Frisians at Duurstede in [692/97][121]. The Liber Historiæ Francorum records the death of "Pippinus" after ruling for 27 years[122]. The Chronicon Sancti Medardi Suessionensis records the death in 714 of “Pippinus senior Princeps Francorum et Dux, Præfectus Palatii et Major-domus” and the accession of “Carolus dictus Martellus in loco patris”[123]. The Annales Metenses record the death "XVII Kal Ian 714" of "Pippinus princeps"[124].

m firstly ([670/75]) PLECTRUDIS, daughter of HUGOBERT & his wife [Irmina ---] (-after 717, bur Köln, St Maria im Kapitol). "Pippinus" names "matrona mea Plectrudis, filia Huogoberti quondam" in his two charters dated 13 May 706[125]. The Liber Historiæ Francorum names "Pippino…uxor nobilissima…Plectrudis" but does not give her origin[126]. After the death of her husband, she "took everything under her control" according to Fredegar (Continuator)[127]. The Monumenta Epternacensia records that "Raginfredum maiorem domus" married "Plectrudem"[128], but this is not corroborated by other sources. She was regent for her grandson Theodebald, but opposed by her stepson Charles "Martel" whom she imprisoned. Charles escaped, and defeated the forces of Plectrudis at Vinchy, near Cambrai, 28 May 717. She founded St Maria im Kapitol at Köln.

[m] secondly (bigamously) CHALPAIS [Alpais], sister of DODO, daughter of ---. The Liber Historiæ Francorum records that Pépin had "filium ex alia uxore…Carlo" but does not name the child’s mother[129]. Fredegar (Continuator) records that Pépin married another wife ("aliam duxit uxorem") "nobilem…Chalpaida" by whom he had "filium…Carlo"[130]. Sigeberto's Vita Landiberto episcopi Traiectensis names "puellam nobilem…Alpaidem" as second wife of Pépin, specifying that she was "soror…Dodonis qui domesticus Pippini principis erat"[131]. The mid-12th century Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi names "Alpade, sorore Dodonis, qui sanctum Lambertum episcopum Leodinensem martyrisavit" as second wife of Pépin[132]. Settipani does not support the theory that Alpais was the sister of Bertrada, mother of Charibert, whose daughter married Pépin King of the Franks, the hypothesis being based on King Pépin and his wife inheriting property from their respective fathers[133]. The Chronicle of St Bèze records that "Dodone comite" killed "sanctus Lambertus Tungrorum Episcopus"[134].
Mistress (1): ---. The name of Pépin's mistress is not known.

[113] Pauli Gesta Episcoporum Mettensis , MGH SS 2, p. 265.
[114] MGH Diplomatum Imperii I, Diplomata Maiorum Domum, 2, pp. 91-2.
[115] Annales Xantenses 685, MGH SS II, p. 220.
[116] Chronicon Sancti Huberti Andaginensis 3 (7), MHG SS VIII, p. 570.
[117] Liber Historiæ Francorum, 46, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 319.
[118] Fredegar (Continuator), 5, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 171.
[119] MGH DD Mer (1872), Diplomata Maiorum Domus ex stirpe Arnulforum, 2, p. 92.
[120] MGH Diplomatum Imperii I, Diplomata Regum Francorum, 70, p. 62.
[121] Fredegar (Continuator), 6, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 172.
[122] Liber Historiæ Francorum 51, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 325.
[123] Chronica Sancti Medardi Suessionensis, Spicilegium II, p. 487.
[124] Annales Mettenses 714, MGH SS I, p. 322.
[125] MGH Diplomatum Imperii I, Diplomata Maiorum Domum, 4 and 5, pp. 93-4.
[126] Liber Historiæ Francorum 48, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 323.
[127] Fredegar (Continuator), 8, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 173.
[128] Monumenta Epternacensia, MGH SS XXIII, p. 59.
[129] Liber Historiæ Francorum, 49, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 324.
[130] Fredegar (Continuator), 6, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 172.
[131] Vita Landberti episcopi Traiectensis Auctore Sigeberto xvi, MGH SS rer. Merov. VI, p. 397.
[132] Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi descendentium Mettensis 1, MGH SS XXV, p. 382.
[133] Settipani (1993), p. 156.
[134] Abbé E. Bougaud (ed.) (1875) Besuensis Abbatiæ Chronicon, authore Joanne Monacho (Dijon) [same volume as Chronicle of Saint-Bénigne de Dijon], p. 246, footnote 2 commenting that the murder took place in 696 and that Dodon was the brother of Alpais.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/FRANKSMaiordomi.htm#PippinLeGrosAustrasiedied714B

Pepijn II van Herstal, bekend met de bijnamen de Jonge, de Middelste of de Dikke, (Herstal, ca. 635 - Jupille-sur-Meuse, 16 december 714) was een Frankische hofmeier. Hij was de zoon van de hofmeier Ansegisel en van (de heilige) Begga, een dochter van de hofmeier Pepijn van Landen. Hij werd begraven in de abdij van Sint Arnulf (zijn grootvader) in Metz.

Door de mislukte staatsgreep van zijn oom Grimoald was zijn familie in politieke ongenade gevallen, waarbij veel prominente familieleden, onder wie zijn vader, gedood waren. Pepijn had nog wel de omvangrijke familiebezittingen langs de Maas en de Moezel. Door zijn huwelijk met Plectrudis (rond 670) verwierf hij nog meer bezittingen aan de Moezel en in de Eifel. Ook wist hij veel prestige terug te winnen door Gundewin te doden, de moordenaar van zijn vader.

In 679 was Pepijn een van de leidende edelen in Austrasië. Samen met Martin van Laon leidde hij het verzet tegen de hofmeier Ebroin van Neustrië en Bourgondië die ook de macht in Austrasië wilde verwerven. De Austrasiërs werden bij Laon verslagen, Martin werd gedood en Pepijn moest vluchten. In 680 werd hij hofmeier van Austrasië. Een jaar later werd Ebroin vermoord, en Pepijn sloot een verdrag met diens opvolger Waratton. In 687 kwam hij echter in conflict met Berthar, de nieuwe hofmeier van Neustrië en Bourgondië. Pepijn versloeg hem in de Slag bij Tertry. Koning Theuderik III benoemde Pepijn tot hofmeier van het gehele rijk en Pepijn erkende Theuderik als enige koning. Verder liet Pepijn zijn zoon Drogo trouwen met een dochter van Berthar.

In 689 versloeg hij de Friezen in de Slag bij Dorestad en veroverde hij alle gebieden ten zuiden van de Rijn. Aan de missionaris Willibrord gaf hij een oud Romeins fort, nu de stad Utrecht, als steunpunt voor zijn zending onder de Friezen. Ook onderwierp hij de Alemannen. In 691 deed hij een schenking aan de abdij van Sint-Arnulf te Metz. In 695 benoemde hij zijn zoon Grimoald II tot hofmeier in Neustrië en zijn zoon Drogo tot hofmeier in Bourgondië.

Getrouwd met Plectrudis rond 670 (= Pepiniden):

Drogo (rond 670-708)
Grimoald II, hofmeier in Neustrië, (rond 680 - vermoord in 714)

Met zijn tweede vrouw (in bigamie getrouwd) Alpaida (= Karolingen):

Karel Martel (23 augustus 686-22 oktober 741)
Childebrand (vermoedelijk rond 690-751) (het is niet helemaal zeker dat Childebrand een kind was van Alpaida)

Opvolging

Nadat zijn zonen Drogo (708) en Grimoald (714) nog tijdens zijn leven waren overleden benoemde Pepijn op aandringen van Plectrudis zijn minderjarige kleinzoon Theudoald, de zoon van Grimoald, tot zijn opvolger. Theudoald was echter nog te jong om zelf te regeren. Toen Pepijn van Herstal op 16 december 714, bijna tachtig jaar oud, plots in Jupille (nu een deel van de Luikse agglomeratie in het moderne België) overleed, zou Plectrudis voorlopig het regentschap uitoefenen. Zijn rechtmatige kleinkinderen riepen zichzelf inderdaad uit tot Pepijn van Herstals ware opvolgers, en probeerden met de hulp van Plectrudis hun positie als hofmeier van het paleis in stand te houden. Karel Martel, de oudste zoon van zijn tweede vrouw, had echter de gunst van de Austrasische adel gewonnen. Hij had zich bewezen als een krachtig militair, die zijn volgelingen door succesvolle plundertochten van omvangrijke buit kon voorzien. Ondanks de inspanningen van Plectrudis, die hem enige tijd gevangen liet zetten, slaagde Karel er in de enige hofmeier van het paleis en de de facto heerser van het Frankische rijk te worden. Hier ging echter wel een meer dan drie jaar durende machtsstrijd, de zogenaamde Frankische Burgeroorlog (715-718), aan vooraf.

Karel Martel wordt de eerste van de Karolingen genoemd (oorspronkelijk een partijnaam tijdens de Frankische Burgeroorlog), en de kinderen en kleinkinderen van Plectrudis de laatsten van de Pepiniden.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Pepijn II de Grote van Herstal?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!