Hans Strik » Pepijn de Oude van Landen (????-± 640)

Persoonlijke gegevens Pepijn de Oude van Landen 

• Feit: (functie) maior domus (Hofmeijer) in Austrasia.Bron 1
• Hij is overleden rond 640.Bron 1
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 11 augustus 2014.

Gezin van Pepijn de Oude van Landen

Hij is getrouwd met Ida van Nijvel.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Begga van Landen   

Notities over Pepijn de Oude van Landen

PEPIN [I] "le Vieux" or "de Landen", son of --- (-[640]). Adviser of King Dagobert I 622. He was banished to Orléans in 629. He was appointed maior domus in Austrasia in 639; according to Fredegar he was loved by the Austrasians "for his concern for justice and his goodness"[17]. The Liber Historiæ Francorum names "Pippino duce" as united with "Sighiberto" in governing the kingdom and having been retained by his younger brother "Chlodovecho"[18]. According to Fredegar, Pépin died about a year after King Dagobert[19]. The Annales Xantenses record the death in 647 of "Pippinus filius Karlomanni, maior domus Lotharii"[20].

m ITTA [Ittaberga], daughter of --- (592-652). The Annales Metenses name "matertera ipsius [Pippini]…virgo Domino consecrate Geretrudis" and record that she founded the monastery "in loco…Nivella cum genitrice sua Itaberga"[21]. The Annales Xantenses record that "Itta relicta Pippini" founded the abbey of Nivelles in 650[22]. The Vita Beggæ (dated to [1080/90]) names “duarum filiarum...unam...Beggam, alteram...Gertrudem” as the children of “Dux Pipinus Regni Francorum” and his wife “Yduberga”[23]. The Annales Xantenses record the death in 657 of "Beata Itta mater sancte Gerthrudis"[24].

[17] Fredegar, IV, 85, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 164.
[18] Liber Historiæ Francorum 42, MGH SS rer Merov, Tome II, p. 314.
[19] Fredegar, IV, 85.
[20] Annales Xantenses 650, MGH SS II, p. 219.
[21] Annales Mettenses 687, MGH SS I, p. 316.
[22] Annales Xantenses 650, MGH SS II, p. 219.
[23] Ghesquière, J. (ed.) (1789) Acta Sanctorum Belgii, Tome V (Brussels), De S. Begga vidua, Caput I, 1.
[24] Annales Xantenses 657, MGH SS II, p. 220.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/FRANKSMaiordomi.htm#_Toc359686213

Pepijn I van Landen of de Oudere "Pépin le-Vieux" (ca. 580 – 21 februari 639/640 (?)) was van 623 tot 629 en vanaf 639 hofmeier van het Frankische koninkrijk Austrasië onder de Merovingische koningen Chlotharius II, Dagobert I en Sigibert III.

Pepijn van Landen wordt in de Kronieken van Fredegar, de belangrijkste bron over zijn leven, genoemd als zoon van Carloman van Landen. Verder is over zijn afkomst weinig met zekerheid bekend. Zijn bijnaam komt van de Vlaams-Brabantse stad Landen, zijn waarschijnlijke geboorteplaats. Pepijn was afkomstig uit een familie van grootgrondbezitters in het Maasdal.

In 613 leidde hij met Arnulf van Metz en hofmeier Warnachar II van Bourgondië, de aristocratische opstand tegen de nieuwe minderjarige koning van Austrasië en Bourgondië, Sigibert II, en de koningin-overgrootmoeder Brunhilde van Austrasië, die de feitelijke macht bezat - de oorzaak van het conflict. De opstandelingen sloten een bondgenootschap met Chlotharius II van Neustrië. Tezamen versloegen ze de troepen van Sigibert en Brunhilde bij de Aisne, waarna Sigibert en Brunhilde werden gedood. In Andernach werd een verdrag gesloten waarin de autonomie van Austrasië en de leidende rol van de Austrasische adel werden vastgelegd.

Hij werd in 623 benoemd tot hofmeier van de in dat jaar tot (onder)koning benoemde Dagobert I. In 629 stierf koning Chlotharius II en werd Dagobert I koning over het gehele Merovingische rijk. In datzelfde jaar verloor Pepijn zijn functie en werd hij verbannen naar Orléans. Volgens de traditie was de kritiek van Pepijn op het overspel van Dagobert de aanleiding voor de verbanning. Pas na de dood van Dagobert I (19 januari 638/639) werd Pepijn wederom benoemd tot hofmeier. Hij stierf echter niet lang daarna (in 639 of 640).

Pepijn en Arnulf van Metz zijn erin geslaagd de feitelijke macht in de Frankische koninkrijken in handen van de aristocratie te leggen. Zo begon de periode van de "Vadsige of Luie koningen": de Merovingische koningen die alleen in naam regeerden terwijl de hofmeiers de feitelijke macht uitoefenden.

Pepijn van Landen was gehuwd met Ida van Nijvel (592–652). Pepijn en Ida van Nijvel hadden drie kinderen:

een dochter Begga, die trouwde met Ansegisel, de zoon van Arnulf van Metz. Een zoon uit dit huwelijk, Pepijn van Herstal, was de overgrootvader van Karel de Grote in de mannelijke lijn.
een dochter, Gertrudis van Nijvel, samen met haar moeder stichter en eerste abdis van de abdij van Nijvel
een zoon Grimoald die net als zijn vader hofmeier van Austrasië is geweest.

Volgens een latere legende was ook Allowin van Haspengouw, beter bekend als de heilige Bavo, een zoon van Pepijn van Landen.

Pepijn van Landen wordt als zalige beschouwd maar is in tegenstelling tot zijn vrouw en twee van zijn kinderen niet officieel zalig verklaard. Zijn feestdag is 21 februari.

BroN: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Pepijn de Oude van Landen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!