Hans Strik » Ranulf II van Poitiers (????-> 892)

Persoonlijke gegevens Ranulf II van Poitiers 

• Titel: Hertog van AquitaniëBron 1
• Titel: Graaf van PoitiersBron 1
• Hij is overleden na juli 892.Bron 1
• Een kind van Ranulf I van Aquitanië en van Maine
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 20 augustus 2014.

Gezin van Ranulf II van Poitiers

Kind(eren):

1. Ebalus Mancer van Aquitanië   

Notities over Ranulf II van Poitiers

RAINULF ([845/50]-after Jul 892). The primary source which confirms his parentage has not yet been identified. The Chronicle of Adémar de Chabannes specifies that "Ramnulfus…comes Pictaviensis" was "consanguineus…Willelmi…comitis Arvernis"[280]. The Chronico Richardi Pictavensis also states that "Ramnulfus consanguineus erat Willelmi Pii Aquitanorum Ducis et Arveniæ Comitis"[281]. The relationship between Rainulf and Duke Guillaume has not yet been traced. After the death of Rainulf's father in 866, he and his brothers were deprived of their inheritance. It appears that no-one was at that time installed as Comte de Poitou, the county being administered by Louis King of Aquitaine, son of Charles II "le Chauve" King of the Franks[282]. He appears to have been finally installed as RAINULF II Comte de Poitou in [878], judging by his heading the list of confirmants of his brother's Apr 878 donation to the church of Saint-Hilaire de Poitiers[283]. After the death of Louis II "le Bègue" King of the West Franks, Comte Rainulf had custody of the late king's youngest son Charles, who later succeeded as Charles III "le Simple" King of the West Franks[284]. After the deposition of Emperor Karl III in Nov 887, Comte Rainulf claimed the succession to the kingdom of Aquitaine and supported the candidature of Guy of Spoleto as King of the Franks[285]. He was appointed Duke of Aquitaine in 888. Regino names "Ramnulfum et fratrem eius Gozbertum et Ebulonem abbatum de sancto Dionysio" when recording their battle against "Waltgerius comes" in Jul 892[286]. The Chronicle of Saint-Maxence records the death in 890 of "Ramnulfus comes Pictavinus"[287], but the year is incorrect if Regino correctly names Rainulf in Jul 892. m [ERMENGARDE, daughter of ---] (-1 Jul after 890). The name of the wife of Comte Rainulf II is not known with certainty. "Gauzberto comite, Ramnulfus comes, Ermengarde…" subscribed the charter dated Apr 878 under which "Gauzbertus comes" donated property "in pago Santonico…in villa…Dorodonno" to the church of Saint-Hilaire de Poitiers[288]. Richard suggests that Ermengarde must have been the wife of one of the named counts because of the order of the signatures[289]. Richard rejects the hypothesis that Adda "coniunx Ramnulf", whose tomb was discovered at Saint-Hilaire de Poitiers, was the wife of Comte Rainulf II[290]. Mistress (1): ---. The name of Comte Rainulf's mistress is not known.

[280] Adémar de Chabannes III, 21, pp. 139 and 140.
[281] Chronico Richardi Pictavensis, RHGF IX, p.21.
[282] Richard (1903) Tome I, p. 48.
[283] Richard (1903) Tome I, p. 53.
[284] Richard (1903) Tome I, p. 57.
[285] Richard (1903) Tome I, p. 58-9.
[286] Reginonis Chronicon 892, MGH SS I, p. 604.
[287] Chronicon sancti Maxentii Pictavensis, Chroniques des Eglises d'Anjou, p. 371.
[288] Saint-Hilaire de Poitiers, VIII, p. 11.
[289] Richard (1903) Tome I, p. 43, footnote 6 continuation on p. 44.
[290] Richard (1903) Tome I, p. 43, footnote 6 continuation on p. 44.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/AQUITAINE.htm#RainulfIIPoitoudied890

Ranulf II van Poitiers (ca. 850 - 5 augustus 890) was een praktisch onafhankelijke hertog van Aquitanië.

Ranulf werd in 866 graaf van Poitou als opvolger van zijn vader Ranulf I van Aquitanië. In 868 werd hij door de opstandige Bernhard van Septimanië uit de Poitou verjaagd en vluchtte hij met zijn broers naar Lodewijk de Stamelaar die toen koning van Aquitanië was. Pas in 878 wist hij de Poitou weer terug te krijgen. Ranulf gaf op zijn beurt Lodewijks zoon Karel de Eenvoudige een veilig onderdak en zorgde voor zijn opvoeding. In 882 leverde hij strijd tegen de Vikingen bij Brillac en werd verslagen.

Ranulf werd in 887 benoemd tot hertog van Aquitanië. Hij steunde Guido van Spoleto in zijn poging om koning van West-Francië te worden. Toen Odo I van Frankrijk koning was geworden weigerde Ranulf om hem te erkennen, en riep zichzelf uit tot koning van Aquitanië. Hij creëerde een stelsel van burggraafschappen om zijn gebied te kunnen verdedigen. In 889 probeerde Odo om Ranulf door een veldtocht te onderwerpen maar Ranulf wist deze aanval af slaan. Ranulf stierf op 5 augustus 890 volgens sommige bronnen in gevecht met de Vikingen, volgens andere bronnen omdat hij vergiftigd was in opdracht van Odo.

Ranulf was zoon van Ranulf I van Aquitanië en Bilchildis van Maine. Hij was gehuwd met Ermengarde maar zijn zoon Ebalus Manzer was geboren uit een buitenechtelijke relatie met een onbekende vrouw. Ebalus´ bijnaam Manzer heeft aanleiding gegeven tot speculatie onder genealogen. Manzer is een bijnaam die in Zuid–Frankrijk nog een enkele keer voorkomt, en steeds bij een bastaard. Het woord heeft echter geen betekenis in een lokale taal van die tijd, maar wel in het Hebreeuws waar het bastaard zou betekenen. Hieraan wordt soms de speculatieve conclusies verbonden dat Ebalus moeder van Joodse afkomst zou zijn.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Ranulf II van Poitiers?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!