Hans Strik » Ebalus Mancer van Aquitanië

Persoonlijke gegevens Ebalus Mancer van Aquitanië 

• Titel: Hertog van AquitaniëBron 1
• Titel: Graaf van PoitiersBron 2
• Een kind van Ranulf II van Poitiers
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 20 augustus 2014.

Gezin van Ebalus Mancer van Aquitanië

Hij is getrouwd met Emiliana.

Zij zijn getrouwd voor 911.Bron 2

Kind(eren):

1. Willem III Touwhoofd van Aquitanië  ± 900-963 

Notities over Ebalus Mancer van Aquitanië

EBLE "Mancer", illegitimate son of RAINULF II Comte de Poitou, Duke of Aquitaine & his mistress --- ([870/75]-[932/34]). The Chronicle of Adémar de Chabannes names "Eblum" as son of "Ramnulfus…comes Pictaviensis", another manuscript specifying that he was born "ex concubina"[320]. The Chronicle of Saint-Maxence names "Ramnulfus comes…Pictavensis…filium Eblum"[321]. The Chronico Richardi Pictavensis names "Ramnulfus Comes Pictavis filium…Eblum"[322]. He succeeded his father in 890 as EBLE "Mancer" Comte de Poitou, his illegitimacy apparently presenting no obstacle to his succession, although he was opposed by Adémar, son of Comte Emenon. Comte Eble found refuge first with Géraud Seigneur d'Aurillac, later with Guillaume "le Pieux" Comte d'Auvergne, his uncles Gauzbert and Eble assuming the defence of his rights to Poitou until their deaths in late 892[323]. Poitou was captured by the forces of Eudes King of France, who gave the county to his brother Robert, who was expelled by Comte Aimar[324]. Comte Eble expelled Comte Aimar in 902 and was restored as Comte de Poitou. He was recognised as Comte du Limousin in 904[325]. Guillaume de Jumièges records that Rollo invaded “Leugas...montis” and that "Ebulus...Pictavensis comes" was unable to defeat him[326]. Acfred Duke of Aquitaine appointed Eble as his heir, who succeeded as Duke of Aquitaine and Comte d'Auvergne in 927[327]. Raoul King of France transferred Aquitaine to Raymond Comte de Toulouse in 932[328]. "Ebolus…Pictavorum…comes" donated "in pago Alninse, Ingolinis, in villa…Verzeria" to St Cyprien, Poitiers by charter dated Jan 934 ("anno XI regnante Radulfo rege")[329]. On the other hand, a charter dated 932 was confirmed by "Guillelmus comes…post mortem patris sui"[330]. It is assumed that one of the documents is incorrectly dated.

[m firstly] (betrothed before 10 Oct 892) AREMBURGE, daughter of ---. She is named as the betrothed of Eble in his charter dated 10 Oct 890[331]: "Ebolus […comite] iuuenili adhuc ætate florens" donated "alodum…Aleriacum in pago Briocinse in vicaria Sauiniacinse super fluvium Carantum…Ciliacum…Curcolmum" to Tours Saint-Martin, for the souls of "genitoris mei Ramnulfi…ac avunculorum meorum Gauzberti et Eboli", and naming "sponsa eius…Aremburgis…in futuris nuptiis", by charter dated 10 Oct 892[332]. This document is redated to 10 Oct 890 by Mabille[333]. No document has been found which confirms that the marriage was ever finalised.

m [secondly] (before Feb 911) EMILLANE, daughter of --- (-after [932/36]). "Emmena femina" granted property "allodus situs in pago Pictavo in vicaria Salvinse in villa…Baidonnus" to "domnum Ebolum comitem et…uxorem eius Emillane" by charter dated Feb 911[334]. Ademar names "Adelam, filiam Rosi Rotomagensis" as wife of Eble and mother of "Willelmum Caputstupæ", but this is chronologically impossible, the individual being confused no doubt with the wife of Comte Guillaume I[335]. The Chronico Comitum Pictaviæ names "Hadelliam…Adestani regis Angliæ filiam" as wife of "Ebles Dux Aquitaniæ et Pictaviæ Comes"[336], but this also appears impossible. "Willelmi comitis, Alaine comitisse que fuit monacha" subscribed the donation by "Rotbertus clericus" of property to St Cyprien, Poitiers by charter dated [932/36][337], it being assumed that "Alaine" was the mother of Comte Guillaume I although no relationship is stated in the document.

[320] Adémar de Chabannes III, 21, pp. 139 and 140.
[321] Chronicon sancti Maxentii Pictavensis, Chroniques des Eglises d'Anjou, p. 372.
[322] Chronico Richardi Pictavensis, RHGF IX, p.21.
[323] Richard (1903) Tome I, p. 68-9.
[324] Richard (1903) Tome I, p. 72.
[325] Richard (1903) Tome I, p. 83.
[326] Willelmi Gemmetensis monachi Historiæ Normannorum, Du Chesne, A. (1619) Historiæ Normannorum Scriptores Antiqui (Paris) (“Willelmi Gemmetencis Historiæ (Du Chesne, 1619)”), Liber II, XVI, p. 230.
[327] Richard (1903) Tome I, p. 95.
[328] Richard (1903) Tome I, p. 99.
[329] Poitiers Saint-Cyprien 528, p. 318, and footnote 1 (continuation on p. 319).
[330] Poitiers Saint-Cyprien 126, p. 90.
[331] Richard (1903) Tome I, p. 73.
[332] Besly (1647), p. 209.
[333] Mabille, E. (ed.) (1866) La pancarte notre de Saint-Martin de Tours brulée en 1793 (Paris, Tours) ("Tours Saint-Martin") XVII, p. 68.
[334] Saint-Maixent, Vol. I, VIII, p. 19.
[335] Ademari Historiarum III.23, MGH SS IV, p. 125.
[336] Chronico Comitum Pictaviæ, RHGF X, p. 294.
[337] Poitiers Saint-Cyprien 23, p. 27.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/AQUITAINE.htm#Ebalusdied934B

Ebalus van Aquitanië (ca. 873 - ca. 935), bijg. Mancer, was hertog van Aquitanië.

Ebalus werd in 890 graaf van Poitiers en hertog van Aquitanië als opvolger van zijn vader maar raakte in 892 zijn bezittingen kwijt aan Aymar van Angoulême die hem verdreef met hulp van Odo I van Frankrijk. Hij vond in 893 zijn toevlucht bij Geraldus van Aurillac en verbond zich daarna met Willem de Vrome van Auvergne, die in die periode de feitelijke heerschappij over Aquitanië verwierf. In 902 veroverde Ebalus de Poitou met een leger van Willem, en werd als graaf erkend door Karel de Eenvoudige met wie hij als kind was opgegroeid. Hij reorganiseerde het bestuur en gaf functies als lekenabt en burggraaf aan vertrouwde vazallen. In 904 veroverde hij ook de Limousin en in 911 was Ebalus een van de aanvoerders bij de overwinning op de Vikingen bij Chartres. Toen in 927 de zoons van Willem de Vrome kinderloos overleden benoemde de laatste Ebalus tot erfgenaam. Na diens overlijden werd hij hertog van Aquitanië, graaf van Berry, de Auvergne en Velay, en lekenabt van Saint-Hilaire.

Koning Rudolf I van Frankrijk ontnam Ebalus in 929 de heerschappij over Berry. In 932 gaf Rudolf bovendien de titels van Aquitanië en Auvergne aan de graaf van Toulouse, en maakte van de Marche (tussen de Limousin en Poitou) een onafhankelijk graafschap. Ebalus deed in 934 een schenking aan de abdij van Saint Cyprien.

Ebalus was een onechte zoon van Ranulf II van Poitiers. Ebalus was in 891 (in oktober 890 waren ze verloofd) gehuwd met Aremburgis en voor februari 911 met Emiliana (-ca. 934). Ebalus en vermoedelijk Emiliana waren ouders van:

Willem III (900-963), hertog van Aquitanië
Ebalus, bisschop van Limoges (- Saint-Michel-en-l'Herm, 26 februari 977). Abt van Saint Maxent en Saint Hilaire, 944 bisschop van Limoges, trad in 963 terug en werd abt van Saint-Michel-en-l'Herm. Hij werd gevangengenomen en zijn ogen werden uitgestoken door graaf Eli I van Périgord.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Ebalus Mancer van Aquitanië?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!