Hans Strik » Karel van Neder-Lotharingen (953-991)

Persoonlijke gegevens Karel van Neder-Lotharingen 

• Hij is geboren in het jaar 953 in Laon.Bron 1
• Titel: Hertog van Neder-LotharingenBron 1
• Hij is overleden op 12 juni 991 in Orléans, hij was toen 38 jaar oud.Bron 1
• Hij is begraven in het jaar 1001 in Maastricht (Sint Servaas).Bron 1
• Een kind van Lodewijk IV van Overzee en Gerberga van Saksen
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 17 augustus 2014.

Gezin van Karel van Neder-Lotharingen

(1) Hij is getrouwd met van Troyes.

Zij zijn getrouwd rond 970.Bron 1

(2) Hij is getrouwd met Adelheid van Troyes.

Zij zijn getrouwd rond 975.Bron 2

Kind(eren):

1. Gerberga van Neder-Lotharingen  ± 980-1018 
2. Ermengarde van Lotharingen  ????-> 1013 

Notities over Karel van Neder-Lotharingen

CHARLES, son of LOUIS IV "d'Outremer" King of the Franks & his wife Gerberga of Germany (Laon summer 953-in prison Orléans 12 Jun 991, bur 1001 Maastricht, St Servatius). Twin with his brother Henri. Flodoard records the birth of twins to "Gerberga regina" in 953 "unus Karolus, alter Heinricus, sed Henricus mox post baptismum defunctus est"[184]. Flodoard records war between "Karolum regis filium fratrem" and "Godefridum atque Arnulfum, Lotharienses comites" in 975[185]. Banished from the Frankish court after accusing Queen Emma of adultery with Adalbero Bishop of Laon[186], he sought refuge at the court of Emperor Otto II who created him Duke of Lower Lotharingia in May 977 at Diedenhofen. The Gesta Episcoporum Cameracensium record that "Karolum ducem, regis Lotharii fratrem" had been granted Lotharingia by Emperor Otto[187]. During Emperor Otto's campaign against his brother King Lothaire, Duke Charles captured Laon in 978 and was proclaimed King of the Franks by Dietrich Bishop of Metz[188]. He claimed the French throne after the death of his brother in 986, and that of his nephew in 987. He captured Laon in [May] 988, and Reims in [Aug/Sep] 989, thanks to his nephew Arnoul Archbishop of Reims. He was captured at Laon 30 Mar 991 with his wife and children and taken to Senlis. Richer records that "Karolum…cum uxore Adelaide et filio Ludovico, et filiabus duabus, quarum altera Gerberga, altera Adelaidis dicebatur, necnon et Arnulfo nepote" were imprisoned[189]. From there, they were imprisoned by Hugues Capet King of France at Orléans, where he died[190]. "Otto…rex" donated property "Vvalbisci in comitatu Karoli comitis" to Quedlinburg by charter dated 6 Jan 992[191]. It is assumed that this refers to Charles ex-Duke of Lotharingia as no other Count Charles or Karl has been identified in Germany at the time. If this is correct, the charter demonstrates that Charles was still recognised with a title in Germany after his capture by the French, although this was "comes" rather than "dux". The necrology of Liège Saint-Lambert records the death "X Kal Jul" of "Karoli ducis"[192]. Sigebert records that "Karolus dux" died in 991 and that "Otto filius eius" succeeded in the duchy of Lotharingia[193].

m ([970]) ADELAIS de Troyes, daughter of [ROBERT Comte de Troyes & his wife Adelais [de Bourgogne]. The Historia Francorum Senonensis refers to the wife of "Karolus" as "filiam Herberti comitis Trecarum"[194]. Assuming the birth of the couple's eldest son in 970, this could not refer to Héribert, son of Robert, whose birth is dated to [950]. It is also unlikely to have been Héribert [II] Comte de Vermandois, father of Robert, who was not comte de Troyes. Settipani suggests[195] that the Historia must be in error and that her father was Robert Comte de Troyes. This would not be the only error in this source, as the Historia also refers to "Karolus, frater eius [=Hludovicus], filius Hlotharii regis" when recording his "succession" in 987[196]. The Chronico Richardi Pictavensis also names "Carolus uxore sua…filia Herberti Comitis Trecarum"[197], presumably based on the same source as the Historia. Her name is recorded by Richer, who states that "Karolum…cum uxore Adelaide et filio Ludovico, et filiabus duabus, quarum altera Gerberga, altera Adelaidis dicebatur, necnon et Arnulfo nepote" were imprisoned by Hugues "Capet" King of France[198]. Orderic Vitalis links the two sets of references by recording that Charles was imprisoned with his wife who was the daughter of Héribert Comte de Troyes[199]. An interesting twist to this apparently straight-forward explanation is provided by another passage in Richer which refers disparagingly to Charles's marriage to "uxorem de militari ordine sibi imparem"[200]. It is difficult to imagine this description being appropriate to the Vermandois/Carolingian origin of Charles's known wife. Ferdinand Lot therefore proposed that the text meant that Charles was married twice[201]. If such a second marriage did take place, it must have occurred at the height of the dispute between Charles and his brother King Lothar around [975]. At that time Charles was challenging his brother's authority to rule, and it is difficult to imagine that he would have weakened his own position by contracting an unequal marriage. On the basis of the primary sources so far consulted, it is felt that there is insufficient basis for concluding that Duke Charles married twice. The comment by Richer could presumably be explained by his personal dislike of the Vermandois family.

[184] Flodoard 953, MGH SS III, p. 402.
[185] Flodoard (Continuator) 975, MGH SS III, p. 407.
[186] McKitterick (1983), p. 325. See also Werner. K. F. 'Du nouveau sur un vieux thème: Les origines de la "noblesse" et de la "chevalerie"', Comptes rendus de l'Académie des inscriptions et des belles-lettres (1985), p. 55, quoted in Settipani (1993), p. 337 footnote 337.
[187] Gesta Episcoporum Cameracensium, MGH SS VII, p. 443.
[188] Thietmar, p. 133, footnote 25, and McKitterick (1983), p. 325. .
[189] Richeri Historiæ IV 49, MGH SS III, p. 642.
[190] Settipani (1993), p. 337.
[191] MGH Diplomata II, D O III 81, p. 489.
[192] Marchandisse, A. (ed.) (1991) L'obituaire de la cathédrale Saint-Lambert de Liège (Brussels), p. 86.
[193] Sigeberti Auctarium Affligemense 991, MGH SS VI, p. 353.
[194] Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 368.
[195] Settipani (1993), pp. 337-39 footnote 1010.
[196] Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 367.
[197] Chronico Richardi Pictavensis, RCGF 9, p. 22.
[198] Richeri Historiæ IV 49, MGH SS III, p. 642.
[199] Chibnall, M. (ed. and trans.) (1969) The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis (Oxford Clarendon Press), I, p. 160.
[200] Richeri Historiæ IV 11, MGH SS III, p. 633.
[201] Lot, F. (1891) Les derniers Carolingiens, Lothaire, Louis V, Charles de Lorraine (954-991) (Paris, Bibliothèque de l'Ecole pratique des hautes études fasc. 87), p. 209 n. 2, cited in Settipani (1993), p. 337 footnote 1010.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/LOTHARINGIA.htm#CharlesdukeLowerLothringiadied991
Karel hertog van Neder-Lotharingen,
geboren Laon zomer 953;
neemt deel aan de vergeefse poging van Reinier IV van Henegouwen en diens broer Lambert I van Leuven hun vaderlijk erfdeel terug te veroveren 976;
wordt verbannen door zijn broer Lotharius IV nadat hij diens gemalin Emma beschuldigd had van een verhouding met de 16.1.977 aangestelde bisschop van Laon. Adalbero;
wendt zich dan tot keizer Otto II die hem aanstelt tot hertog in Lotharingen Diedenhofen/Thionville mei 977 (en daarmee, evenals met het herstel van Reinier en Lambert) een dam wil opwerpen tegen Westfrankische aanspraken op het Karolingische stamland);
neemt deel aan de vergeldingsactie van de keizer tegen West-Francië 978; wordt daarbij (zonder dat zulks veel gevolgen heeft) door bisschop Theudebert van Metz tot koning van Lotharingen
geproclameerd, maar treedt in de eerste jaren daarna niet meer naar voren;
bouwt tussen twee armen van de Zenne een versterkt kamp met aangrenzend bestuurscentrum en geldt daarmee als grondlegger van de stad Brussel;
wisselt tijdens de troonstrijd die in het Duitse rijk na de dood van Otto II (7.12.983) uitbreekt herhaaldelijk van partij, waarop het Duitse hof hem laat vallen en hij van die kant voor zijn Westfrankische aspiraties geen enkele steun meer krijgt; wordt mede daardoor na de plotselinge dood van zijn neef Lodewijk V (21.5.987) niet gekozen tot diens opvolger tijdens een door aartsbisschop Adalbero van Reims te Senlis geleide vergadering;
neemt na de verkiezing van Hugo “Capet” tot Frans koning (gekroond 3.7.987), zich beroepend op erfrecht, de strijd op en krijgt door zijn bastaardneef Arnulf de koningsstad Laon in handen gespeeld mei 988 (waar hij zijn schoonzuster, de koningin-weduwe Emma, en bisschop Adalbero van Laon gevangen neemt) en weet deze stad te behouden;
krijgt door Arnulf ook nog de kroningsstad Reims in handen (989) die hem op Palmzondag (29/3) 991 onder ede nogmaals trouw belooft, maar in de daarop volgende nacht uitlevert aan Hugo Capet die hem, met zijn gezin, gevangen zet in Orléans; overl. ald.
Trouwt. ca. 970 NN, dochter van Rodbert van Troyes (?). Tr. voor 979 (ca. 975) Adelheid (van onbekende herkomst).

www.kareldegrote.nl

Karel van Neder-Lotharingen (953 - Orléans, 22 juni 992) was de jongste zoon van koning Lodewijk IV van Frankrijk en Gerberga van Saksen en werd uitgesloten van de troonopvolging om partijstrijd te voorkomen. Zijn leven stond in het teken van pogingen om toch koning van Frankrijk te worden.

Karel werd als jonge man benoemd tot graaf van Laon.
In 975 probeerde hij om een eigen koninkrijk te vormen in de gebieden rond Laon en in Lotharingen. Hij steunde daarom de pogingen van Reinier III van Henegouwen en Lambert I van Leuven om hun familiegoederen terug te winnen.
Kort na het huwelijk van zijn broer Lotharius van Frankrijk met Emma van Italië beschuldigde hij zijn schoonzuster van overspel met de bisschop van Laon, maar een synode verklaarde Emma onschuldig.
Uit vrees dat Karel de troon zou bemachtigen wanneer haar zoon Lodewijk als bastaard bestempeld zou worden, bewerkstelligde Emma dat Lodewijk al tijdens het leven van zijn vader geassocieerd medekoning werd.
Karel werd in 977 verbannen en zocht zijn toevlucht bij zijn neef, keizer Otto II. Die benoemde Karel in mei 977 tot hertog van Neder-Lotharingen en beloofde hem ook te steunen om koning van Frankrijk te worden.
Lotharius viel in reactie daarop Aken aan maar werd teruggedreven.
In 979 vielen Karel en Otto Frankrijk binnen. Karel riep zichzelf in Laon uit tot koning maar kreeg nauwelijks steun van de adel.
Daarna belegerden Otto en Karel Parijs maar werden teruggedreven door Hugo Capet.

Na de dood van Lodewijk V werd Hugo Capet tot koning gekozen maar Karel riep zichzelf uit tot koning en veroverde Laon.
In 989 kreeg hij ook de stad Reims in handen toen de bisschop van Reims, Karels neef Arnulf, naar hem overliep.
In 991 werden Karel en zijn gezin gevangengenomen door verraad van de bisschop van Laon.
Ze werden opgesloten in Orléans en Karel stierf daar een jaar later.
In 1001 werd hij herbegraven in de Sint-Servaasbasiliek te Maastricht.

Karel trouwde voor 979, waarschijnlijk in 975, Adelheid over wiens afkomst weinig bekend is. Karel en Adelheid kregen de volgende kinderen:

Otto II van Neder-Lotharingen
Ermengarde van Lotharingen
Gerberga van Neder-Lotharingen
Adelheid (ovl. na 1012)
Lodewijk (geb. na 990), door Hugo Capet eerst toevertrouwd aan de bisschop van Laon maar in 993 toch opgesloten in Orléans
Karel (geb. na 990), zou uit gevangenschap zijn ontsnapt en toevlucht hebben gevonden bij zijn broer Otto maar er is verder niets over hem bekend

Volgens sommige bronnen zou Karel ook een huwelijk hebben gesloten met een dochter van een ministeriaal van Hugo Capet, wat hem zoveel status kostte dat hij in 979 geen steun van de adel kreeg. Hiertegen pleit dat Karel zich de gevolgen van zo'n huwelijk vooraf zou hebben gerealiseerd en dat een dergelijk huwelijk daarom gewoon ondenkbaar was, als we bedenken dat Karel zijn leven lang heeft geprobeerd om koning te worden.

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Karel van Neder-Lotharingen?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Karel van Neder-Lotharingen

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen