Hans Strik » Karel III de Eenvoudige (879-929)

Persoonlijke gegevens Karel III de Eenvoudige 

• Hij is geboren op 17 september 879.Bron 1
• Titel: Koning van West-FranciëBron 1
• Titel: Koning van LotharingenBron 1
• Hij is overleden op 7 oktober 929 in Péronne, hij was toen 50 jaar oud.Bron 1
• Hij is begraven in Péronne (Klooster van Saint-Fursy).Bron 1
• Een kind van Lodewijk II de Stamelaar en Adelheid van Parijs
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 17 augustus 2014.

Gezin van Karel III de Eenvoudige

Hij is getrouwd met Eadgyfu van Engeland.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Lodewijk IV van Overzee  ± 921-954 

Notities over Karel III de Eenvoudige

CHARLES, son of LOUIS II "le Bègue" King of the West Franks & his second wife Adelais (posthumously 17 Sep 879-Péronne 7 Oct 929, bur Péronne, monastère de Saint-Fursy). The Genealogica Arnulfi Comitis names (in order) "Karolum quoque postumum et Irmintrudim" as children of "Hlodovicus rex…ex Adelheidi regina"[321]. His parentage is also given in the Annalista Saxo[322]. Regino specifies that he was born posthumously[323]. On the death of King Louis II, Emperor Charles III "le Gros" was elected King of the West Franks, and on the latter's death in 888, Eudes [Capet] was elected king. Louis II's son, Charles, sought refuge with Ramnulf II Comte de Poitou[324]. Regino names "Folcone episcopo, Heriberto et Pippino comitibus in Remorum civitate" when recording that they supported the accession of Charles as king in 892 in opposition to King Eudes[325]. Supported by Foucher Archbishop of Reims, he was crowned 28 Jan 893 at Reims as CHARLES III "le Simple" King of the West Franks, as anti-king to Eudes, who later agreed to appoint him as his successor and whom he succeeded from 1 Jan 898. The early years of his reign appear to have been dominated by Viking raids in the north which led to the treaty with Rollo in 911 and the grant of territory in the future duchy of Normandy. He was chosen as CHARLES King of Lotharingia 1 Nov 911, in succession to Ludwig IV "das Kind" King of the East Franks and Lotharingia, representing a significant extension of the royal domain. He used the title "King of the Franks/rex francorum", and later "King of France/rex franciæ". He captured Alsace early in 912, and fought the army of Konrad I King of Germany three times in Lotharingia[326]. From [920], he fell under the influence of Haganon, a Lotharingian described in a charter of 921 as his cousin on his mother's side[327]. This triggered the revolt of Robert Marquis en Neustrie [Capet] and other nobles during which King Charles was obliged to seek refuge with Hérivé Archbishop of Reims. Although the king was restored after seven months, tension continued and Charles's award of the monastery of Chelles to Haganon in 922 triggered another revolt which led to the king's deposition 30 Jun 922 in favour of Robert, who was elected as Robert I King of France. Ex-king Charles fled to Lotharingia. All these events are recorded by Flodoard[328]. He returned, but was defeated at Soissons 15 Jun 923, although King Robert was killed in the battle: Flodoard records in 923 that "Karolus cum suis Lothariensibus" crossed “Mosam...ad Atiniacum...et...super Axonam” where he lost the battle near Soissons in which “Rotbertus...rex” was killed[329]. Raoul de Bourgogne was elected king of France 13 Jul 923. Ex-king Charles was tricked into capture by Héribert II Comte de Vermandois and imprisoned at Château-Thierry: Flodoard records in 923 that "Heribertus comes" sent “Bernardum consobrinum suum” with a delegation “ad Karolum” who was “in castello suo super Somnam apud Sanctum Quintinum”, and who was detained “in...munitionem suam...Castellum Theoderici super Maternam fluvium”[330]. He was transferred in 924 to the château de Péronne, where he remained captive for the rest of his life[331]. He was briefly declared king once more in 927 by Comte Héribert during the latter's unsuccessful attempt to capture Laon[332]. According to Thietmar of Merseburg, Heinrich I King of Germany secured his release from prison and in return was rewarded with "the right hand of St Denis and the entire kingdom of the Lotharingians"[333].

m firstly ([1/18] Apr 907) FREDERUNA, sister of BOVO [II] Bishop of Châlons, daughter of --- (-10 Feb 917, bur Reims, église abbatiale de Saint-Rémi). The charter of "Karolus…rex" dated "907 XIII Kal Mai" refers to "quondam nobili prosapia puellam…Frederunam" who had recently become his wife[334]. The charter of "Karolus…rex" dated "917 VII Kal Aug" refers to "nostra uxor Frideruna…frater eius Bovo Catalannensis Antistes Ecclesiæ"[335]. Nothing definite is known about the origins of Bovo, although Flodoard refers to "Berengario Transrhenensi clerico" as "nepoti Bovonis Catalaunensis quondam episcopi" when recording his appointment as Bishop of Cambrai in 956[336]. McKitterick assumes that Frederuna was of Lotharingian origin[337]. Settipani speculates that Queen Frederuna was probably a close relation of Mathilde, second wife of Heinrich I King of Germany[338]. This could be explained if Mathilde's mother, Reginlind, was Queen Frederuna's sister, as hypothesised in the document REIMS. The charter of "Karolus…rex" dated "918 IV Id Feb" refers to the death of "nostræ…coniugis Friderunæ"[339], and the charter dated "918 II Id Mar" that she had died "IV Id Feb"[340]. The necrology of Reims Saint-Rémi records the death "IV Id Feb" of "Frederuna regina"[341].

m secondly ([917/19]) as her first husband, EADGIFU, daughter of EDWARD I "the Elder" King of England & his second wife Ælfleda ([902/05]-after 951, bur église Saint-Médard de Soissons). The Genealogica Arnulfi Comitis names "Otgiva" wife of "Karolus rex" after the death of "Frederuna regina"[342]. She fled with her two-year-old son to England in 923 after her husband was deposed, returning to France in 936 after the death of King Raoul. Abbess of Notre-Dame de Laon, this was taken from her 951 by her son on her second marriage. She married secondly (951) Héribert Comte "le Vieux" [de Vermandois] (-980/84). Flodoard records in 951 that “Ottogeba regina mater Ludowici regis” married “Heriberti...Adalberti fratris” and that “rex Ludowicus iratus” confiscated “abbatiam sanctæ Mariæ...Lauduni” from her and donated it to “Gerbergæ uxori suæ”[343].

Mistresses: ---. The names of King Charles III's mistresses are not known.

[321] Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303.
[322] Annalista Saxo 887.
[323] Reginonis Chronicon 878, MGH SS I, p. 589.
[324] Richard, Alfred (1903) Histoire des Comtes de Poitou (republished Princi Negue, 2003), Tome I, p. 57.
[325] Reginonis Chronicon 892, MGH SS I, p. 605.
[326] Settipani (1993), pp. 322-3.
[327] McKitterick (1983), p. 308.
[328] Flodoard 922, MGH SS III, p. 370.
[329] Flodoard 923, MGH SS III, p. 371.
[330] Flodoard 923, MGH SS III, p. 372.
[331] France, J., Bulst, N. and Reynolds, P. (eds. and trans.) (1989) Rodulfi Glabri Historiarum Libri Quinque, Rodulfus Glaber Opera (Oxford) I.5, p 13.
[332] McKitterick (1983), p. 312.
[333] Warner, D. A. (trans.) The Chronicon of Thietmar of Merseburg (2001) (Manchester University Press), 1. 23, p. 84.
[334] RHGF IX, XXXVII, p. 504.
[335] RHGF IX, LXVIII, p. 534.
[336] Flodoard Annales 956, MGH SS III, p. 403.
[337] McKitterick (1983), p. 308.
[338] Settipani (1993), p. 325 footnote 324.
[339] RHGF IX, LXV, p. 531.
[340] RHGF IX, LXIX, p. 536.
[341] 'Obits mémorables tirés de nécrologes luxembourgeois, rémois et messins', Revue Mabillon VI (1910-1911), p. 273.
[342] Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303.
[343] Flodoard 951, MGH SS III, p. 401.

Bron: http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAROLINGIANS.htm#CharlesIIIleSimpleFrancesB

Karel III, bijgenaamd de Eenvoudige of in Latijn Carolus Simplex (17 september 879 - Péronne, 7 oktober 929), uit het Karolingische Huis, was koning van West-Francië van 898 tot 922 en koning van Lotharingen van 911 tot 923.
Hij heeft zijn bijnaam gekregen omdat hij altijd gewoon simpel en duidelijk was in communicatie, niet omdat hij dom zou zijn.

Karel werd geboren als een postume zoon van Lodewijk II de Stamelaar en van diens tweede echtgenote Adelheid van Parijs. Door zijn jonge leeftijd, de twijfels over de geldigheid van het huwelijk van zijn ouders (wegens mogelijke bloedverwantschap) en doordat politieke tegenstanders geruchten verspreidden dat Lodewijk helemaal zijn vader niet was, werd hij in eerste instantie gepasseerd voor het koningschap. Eerst koos men in 882 voor Karel III van Oost-Francië en in 888 werd er een koning gekozen die geen Karolinger was: Odo, graaf van Parijs.

Karel verbleef in zijn jongste jaren veilig aan het hof van de machtige hertog Ranulf II van Poitiers. Op 28 januari 893 werd de dertienjarige Karel, met steun van Arnulf van Karinthië, door bisschop Fulco van Reims, Herbert I van Vermandois en Pepijn van Senlis, in Reims tot tegenkoning uitgeroepen. Maar toen Arnulf korte tijd later de kant van Odo koos, werd Karels positie onhoudbaar. In 895 moest Karel naar Bourgondië vluchten. Door bemiddeling van Zwentibold van Lotharingen werd er echter een overeenkomst bemiddeld: Karel erkende Odo als koning, en Odo wees Karel aan als zijn opvolger. In 896 hield Karel nog een bespreking met de koningen Lambert van Italië en Rudolf I van Bourgondië te Remiremont. Na de dood van Odo op 1 januari 898 werd Karel, zoals overeengekomen, koning van West-Francië. Hij had echter weinig macht, de hertogen en de belangrijke graven waren stuk voor stuk praktisch onafhankelijk en machtiger dan hun koning.

De aanvallen van Vikingen waren een steeds terugkerend probleem in West-Francië. Maar toen de Vikingen in 911 de stad Chartres belegerden werden ze verslagen door Ebalus van Aquitanië, Richard I van Bourgondië en Robert van Parijs. Karel sloot daarop het akkoord van Saint-Clair-sur-Epte met de Vikingleider Rollo. De locatie van Saint-Clair-sur-Epte was gekozen omdat het halverwege Parijs en de kust lag. Als onderdeel van het verdrag werd aan Rollo het gebied dat later het hertogdom Normandië zou vormen, in leen gegeven. In ruil zou hij de toegang tot de Seine verdedigen tegen aanvallen door andere Vikingen.

In 911 werd Karel ook in Lotharingen tot koning uitgeroepen omdat de Lotharingse edelen, na het overlijden van de Duitse koning Lodewijk IV het Kind, de keuze van de nieuwe Duitse koning (hertog Koenraad I van Frankenland), niet wilden steunen. Daarna noemt Karel zichzelf "rex Francorum" (koning van de Franken), en sprak daarmee de pretentie uit dat hij koning van het gehele oude Frankische Rijk zou moeten zijn. In 912 leverde Karel drie veldslagen tegen Koenraad, die Lotharingen niet wilde opgeven, en veroverde de Elzas.

In het jaar 915 overleden Reinier I van Henegouwen en bisschop Radbod van Trier. Na het wegvallen van deze twee machtige edelen dacht Karel de autonomie van Lotharingen te kunnen inperken, maar wegens de weerstand van de Lotharingse adel kon hij zijn plannen niet doorvoeren. Als gevolg daarvan ging Karel steeds meer vertrouwen op zijn Lotharingse adviseur Haganon, mogelijk een neef van hem. Maar in West-Francië leidde de steeds grotere invloed van Haganon tot weerstand. In 919 vielen de Hongaren Karels koninkrijk binnen maar zijn vazallen negeerden zijn oproep om een gezamenlijk leger te vormen. In 920 werd Karels positie zo benauwd dat hij zijn toevlucht moest zoeken bij de bisschop van Reims. Giselbert II van Maasgouw verklaarde Lotharingen onafhankelijk van Karel maar uiteindelijk wist Karel de macht over Lotharingen te behouden wat blijkt uit het feit dat hij nog in 920 in staat was om een nieuwe bisschop van Luik te benoemen. Datzelfde jaar probeerde Karel nog te profiteren van het overlijden van koning Koenraad door een veldtocht naar het Oost-Frankische Rijk op te zetten. Hij kwam echter niet verder dan Worms. Op 11 november 921 moest Karel in Bonn een verdrag sluiten met Hendrik de Vogelaar waarbij de bestaande grenzen werden bevestigd en de koningen elkaar als gelijkwaardig erkenden - hoewel Hendrik geen Karolinger was.

In 922 schonk Karel de abdij van Chelles aan Haganon. Dit klooster was traditioneel aan de hoge adel en de koningen verbonden, en daarom was deze schenking onverteerbaar voor de West-Frankische adel. Er brak een opstand uit en Robert van Parijs (broer van Odo) werd gekozen tot tegenkoning. Na enkele korte gevechten rond Reims en Laon moest Karel naar Lotharingen vluchten. Daar verzamelde hij een leger om tegen Robert te vechten. De schenking op 15 juni 922 van goederen te Egmond aan de Friese graaf Dirk I moet waarschijnlijk in dit licht worden gezien. Op 15 juni 923 werd Karel verslagen in een veldslag bij Soissons, hoewel Robert werd gedood. Roberts schoonzoon Rudolf I van Frankrijk werd gekozen tot koning. Karel werd uitgenodigd voor onderhandelingen in Saint-Quentin (Aisne) maar werd daar door Herbert II van Vermandois (een zwager van de dode koning Robert) gevangengenomen en opgesloten in Péronne (Somme). Karels vrouw Eadgifu vluchtte met haar zoon naar haar familie in Engeland. In 928 werd Karel nog voor korte tijd vrijgelaten omdat dit paste in de politieke doelen van Herbert, maar daarna weer opgesloten. Karel overleed het jaar daarop in gevangenschap en werd begraven in de St Fursy te Péronne.

Karel huwde (in april 907) met Frederune (- 10 februari 917), de zus van de bisschop van Châlons-en-Champagne en mogelijk ook zus van Mathilde van Ringelheim. Zij kregen de volgende kinderen:

Ermentrudis, gehuwd met Godfried, paltsgraaf van Lotharingen
Frederuna
Adelheid, gehuwd met Rudolf II van Vexin
Gisela, gehuwd met de Vikingaanvoerder Rollo
Rotrude
Hildegarde

Later trouwde hij (917 - 919) met Eadgifu van Engeland (ook Hedwig van Wessex genaamd), dochter van Eduard de Oudere. Uit dit huwelijk is geboren:

Lodewijk van Overzee (920 - 954), gehuwd met Gerberga van Saksen (914 - 984).

Zijn weduwe hertrouwde in 951 met Herbert III van Vermandois.

Bij verschillende minnaressen had Karel de volgende kinderen:

Arnulf
Drogo
Rorico (- 20 december 976), bisschop van Laon, begraven in de St. Vincent te Laon
Alpais

Bron: Wikipedia

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Karel III de Eenvoudige?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Karel III de Eenvoudige

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen