He is married to ADELE Adélaïde Alix de VERMANDOIS.Source 5
They got married on April 11, 934 at Brugge, 31005, West-Vlaanderen, Belgique, he was 34 years old.Source 6
Child(ren):
Arnulf I van Vlaanderen, ook bekend als Arnulf de Grote, Arnulf de Rijke of Arnulf de Oude (ca. 873 – 27 maart 965), zoon van Boudewijn II vanVlaanderen en Elftrudis van Wessex (of Elfride of Elfthryth), was graaf van Vlaanderen van 918 tot 958 en vervolgens, na de dood van zijn zoon, Boudewijn III van Vlaanderen, van 961 tot 965. Aan
het
begin van zijn regering koos hij de zijde van de Karolingers en steundehij Karel de Eenvoudige in de Slag bij Soissons (923). Later steunde hij Raoul van Bourgondië tegen de Normandische hertog Rollo. In 928 namen Sigfrid de Deen en zijn Normandiërs Guînes in. Arnoul gaf de tegenaanval op en gaf zijn dochter Elftrudis ten huwelijk aan de Normandische piraat, die hij aanstelde als graaf van Guînes, een vazal van de graaf van Vlaanderen.
In een poging zijn domein uit te breiden, veroverde hij in 931 onder andere het kasteel van Mortagne (in de regio Doornik). In 933, na de doodvan zijn broer Adalolphe, nam hij de rijke abdij van Saint-Bertin in bezit, die hij in 943 schonk aan Gerard, die toen al abt was van Saint-Pierre in Gent, terwijl hij Calais voor zichzelf reserveerde.
Aanvankelijk bondgenoot van Hugo de Grote en de toekomstige keizer van het Heilige Roomse Rijk Otto I tegen de Karolingische Lodewijk IV van Frankrijk, beter bekend als Lodewijk IV van Outremer (Lodewijk IV van Frankrijk), veroverde Arnulf Montreuil op de rechtmatige graaf Herluin, die het vervolgens heroverde met de hulp van hertog Willem van Normandië, beter bekend als Willem Langzwaard. In 942, tijdens een bijeenkomst in Pecquigny, zette Arnulf de moord op Willem I in gang en stookte vervolgens een coalitie op tegen zijn erfgenaam, Richard I van Normandië, waartoe ook Otto I en Lodewijk IV behoorden, met wie hij een loyale bondgenoot werd.
Op Arnulfs advies belegerde Otto Rouen. Het was echter een verpletterende nederlaag, een klap die diep werd gevoeld door de koning van Duitsland, die zijn neef tijdens het beleg verloor. Arnulf voelde dat zijn bondgenoten zich tegen hem begonnen te keren en trok zich terug. Ondanks zichzelf viel Otto de gebieden van zijn voormalige bondgenoot binnen. Gent werd verwoest. Otto liet er het Novum Castrum bouwen, vertrouwde de verdediging ervan toe aan Wichmann, en liet de Ottonische gracht gravendie de grens markeerde van de keizerlijke bezittingen in Vlaanderen. Uiteindelijk verzoend, kende Otto de soevereiniteit over het castrum toeaan Arnulf, die zijn dochter Lutgarde aan Wichmann uithuwelijkte. Montreuil werd definitief verworven in 948. Ondertussen was ook Arras ingenomen (932). Vervolgens kwam Douai (het Castrum Duacum) in 950, waar de graaf de collegiale kerk Saint-Amé liet bouwen.
In 958 riep de graaf van Vlaanderen een vergadering van de Staten bijeen in Gent, waar hij het bestuur van het graafschap overdroeg aan zijn zoon, Boudewijn III. Na diens vroegtijdige dood nam zijn kleinzoon, Arnulf II, slechts twaalf jaar oud (961), het grafelijk ambt op zich. Hij stierf drie jaar later, op de eerbiedwaardige leeftijd van 92 jaar, nadat hij het graafschap van het kerkelijk domein Lambres, beloofd door de bisschop van Kamerijk in ruil voor zijn hulp tegen het opstandige gildevan Kamerijk, verder had uitgebreid.
Hij stichtte de kerk van Torhout, vestigde een kapittel in Sint-Donatusin Brugge en bouwde de Sint-Janskapel in Gent. Hij riep Sint-Gerardus van Brogne op om verschillende kloosters in zijn gebied te hervormen: de twee abdijen van Gent (Sint-Baafs en Sint-Pieters), de Sint-Bertijnsabdij in Sint-Omaars en de Sint-Amandsabdij.
Bronnen: Wikipedia - Internetdocument - Internetnotitie
Arnoul I van Vlaanderen
grandparents
parents
brothers/sisters
children