Stamboom van Spijk en haar vele voorouders » Hendrik II van Duitsland de Heilige (978-1024)

Persoonlijke gegevens Hendrik II van Duitsland de Heilige 

• Hij is geboren tussen 6 mei 973 en 978.Bron 1
• (kinderen) .Bron 1

  Afkomst
  Hij was de zoon van hertog Hendrik II van Beieren en Gisela van Bourgondië. Hij was een achterkleinzoon van Hendrik de Vogelaar en behoorde aldus tot de Beierse tak van de Ottonen.
  
  Allegorie van de kroning van Hendrik en Cunegonde
  Van hertog tot keizer
  In 1002 wilde hij als hertog zijn achterneef, keizer Otto III, bijstaan in het onderdrukken van een opstand in Italië. Voordat Hendrik aankwam in Italie, stierf Otto III echter aan koorts. Otto liet geen directe erfgenamen na. Na het verslaan van een aantal andere rechthebbenden op de troon, werd Hendrik II op 9 juli 1002 gekroond tot koning van Duitsland en op 15 mei 1004 tot koning van Italië.
  Op 7 juni 1002 werd hij tot Oost-Frankisch koning gekroond en op 14 februari 1014 kroonde paus Benedictus VIII Hendrik tot keizer van het Heilige Roomse Rijk in de Sint-Pietersbasiliek te Rome.
  
  In 1004 hielp Hendrik II Jaromír, hertog van Bohemen, in zijn strijd tegen de Polen en zorgde hiermee dat het Hertogdom Bohemen een deel werd van het Heilige Roomse Rijk. In tegenstelling tot zijn voorganger, die zijn aandacht richtte op Italië, was Hendrik het grootste deel van zijn regeerperiode bezig met het grondgebied ten noorden van de Alpen. Zijn belangrijkste focus lag op een reeks oorlogen tegen de Poolse hertog BolesêA‚aw I van Polen, die al een aantal landen om hem heen had veroverd. Hendrik leidde ook drie expedities naar Italië om de keizerlijke heerschappij over het schiereiland te waarborgen: tweemaal om separatistische opstanden te onderdrukken en een keer tegen het Byzantijnse Rijk om de dominantie over het zuiden van Italië te verkrijgen.
  
  Schenkingen aan het nieuwe bisdom Bamberg
  Beoordeling
  De heerschappij van Hendrik II wordt gezien als een periode van sterk centrale gezag over het hele Rijk. Hij consolideerde zijn macht door het ontwikkelen en onderhouden van persoonlijke en politieke banden met de katholieke kerk. Hij breidde de gewoonte van de Ottonen uit om geestelijken als tegengewicht te gebruiken tegenover de seculiere edelen sterk uit. Door middel van donaties aan de kerk en de oprichting van nieuwe bisdommen zoals bijvoorbeeld Bamberg, versterkte hij het keizerlijke gezag over het Rijk en kreeg hij als keizer meer controle over kerkelijke zaken. Hij benadrukte dienstbaarheid aan de Kerk en bevorderde monastieke hervormingen.
  
  Huwelijk
  Hendrik II was getrouwd met Cunegonde van Luxemburg. Het paar zou geen kinderen nalaten. Hendrik II was de laatste keizer van de dynastie van de Ottonen.
  
  Heiligverklaring
  Paus Eugenius III verklaarde hem in 1146 heilig. Zijn feestdag (protestants en rooms-katholiek) is de dag van zijn overlijden: 13 juli.

• Hij is overleden op 13 juli 1024, hij was toen 51 jaar oud.
• Een kind van Hendrik II Van Beieren en Gisela van Bourgondië

Gezin van Hendrik II van Duitsland de Heilige

Hij is getrouwd met Kunigunde van Luxemburg.

Zij zijn getrouwd.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Hendrik II van Duitsland de Heilige?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Hendrik II van Duitsland de Heilige

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen