Eindhovens Dagblad 25 februari 1959
DORPSDRAMA - 'Was ze maar niet naar binnen gerend'
AALST - Bomen die omknakken als luciferhoutjes, een wiel dat een meter diep de grond in steekt en een groot motorblok, losgeraakt door de klap, in de achtertuin van een woning.
Een straaljager van het type Thunderstreak F-84F stort op 24 februari 1959 neer op een huis in Aalst en kost de 29-jarige mevrouw Van der Pol het leven. Er wordt wel gezegd dat het in die periode 'vliegtuigen regent' in de regio. Naar verluidt zijn de straaljagers van Thunderstreak geen exemplaren van het sterkste soort.
Voordat het vliegtuig crasht, heeft het net een periodieke controle achter de rug. Het mag aan het begin van de middag, goedgekeurd en wel, een testvlucht maken vanaf vliegbasis Eindhoven. De sergeant die het toestel bestuurt is volgens zijn commandant één van de meest geroutineerde piloten.
Het gaat mis als hij, na ongeveer een uur vliegen, tussen Helmond en Eindhoven de minimumsnelheid wil controleren. Het toestel komt in een zogenaamde vrille - een soort draaikolk - terecht. Met verschillende foefjes probeert de piloot het toestel daaruit te halen, maar niets lukt. Hem rest de schietstoel, die hem redt en ongedeerd op een bouwland in Zesgehuchten doet belanden.
Het onbemande vliegtuig raast verder, komt steeds lager te hangen en dringt uiteindelijk het huis van het echtpaar Van der Pol binnen, gelegen nabij de huidige bocht Prins Mauritsweg/Voorbeeklaan. Een explosie volgt en grote stukken van het vliegtuig, waaronder de motor en het staartstuk, schuiven door en brengen ernstige schade toe aan een andere woning.
In de buurt wonen in die tijd veel werknemers van Philips. Zo ook meneer Van der Pol, die zojuist door zijn vrouw naar het werk is gebracht. "Ik zie haar crèmekleurige Vauxhall, waar ze net was uitgestapt, nog staan" , zegt Jos van Wanrooij. De Waalrenaar woonde destijds met zijn ouders en zus vlakbij, in de Willemstraat, en was zes toen het ongeluk gebeurde. " Ik stond voor het raam te kijken naar een vriendje dat voorbij fietste" , vertelt hij. "Het naderende vliegtuig maakte een enorm lawaai. Mevrouw van der Pol rende naar binnen, maar dat had ze beter niet kunnen doen. Met het hele huis werd ze weggevaagd, terwijl de auto behalve een versplinterde voorruit niets mankeerde."
Voor meneer Van der Pol is de gebeurtenis het meest tragisch. Nadat zijn eerste echtgenote in de Tweede Wereldoorlog is omgekomen in een concentratiekamp, verliest hij door de crash zijn tweede vrouw en zijn huis. "We hebben hem nooit meer gezien", zegt Van Wanrooij. "Bij ons thuis was iedereen erg geschrokken. De motor van de straaljager lag in onze achtertuin en alles gebeurde op een paar meter afstand. Mijn moeder kreeg vlak na de crash een miskraam. We denken nog steeds dat dat door de schrik kwam."
Nog dagen nadat het vliegtuig is neergestort blijft de omgeving afgezet. Veel nieuwsgierigen komen kijken en proberen overblijfselen van het ramptoestel mee te nemen. "Er was permanent bewaking", vertelt Van Wanrooij. " Ik mocht ik er pas door als ik de agent ervan kon overtuigen dat ik daar woonde." Nadat mevrouw Van der Pol is begraven, vindt (de inmiddels overleden) vader Van Wanrooij een groot bot in de tuin. "We weten vrijwel zeker dat dat van haar bovenbeen was. Ze schijnen heel weinig van haar te hebben teruggevonden", zegt Van Wanrooij. Ook daarna herinneren verschillende vondsten, zoals de kelder van het weggevaagde huis die bij graafwerkzaamheden zichtbaar wordt, aan de crash. Spelende kinderen komen jaren later nog brokstukkentegen.
Zij is getrouwd met Willem Johannes van de(r) Pol(L).
Zij zijn getrouwd op 20 november 1956 te utrecht, zij was toen 27 jaar oud.Bron 1
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Cornelia Cecilia de Lang | ||||||||||||||||||
1956 | ||||||||||||||||||
Willem Johannes van de(r) Pol(L) | ||||||||||||||||||