Mr. René van den Boorn was de zoon van de in Luik geboren Emile Jean Edouard van den Boorn en Marguérite Haenen. Hij studeerde Rechten in Nijmegen(doctoraal 1933), nam in 1941 waarschijnlijk uit solidariteit met de toenmalige - door de Duitsers en de NSB-ers verfoeide - Limburgse gouverneur Willem van Sonsbeeck ontslag als Kabinetschef bij de Provincie en trad in dienst als directiesecretaris bij directeur Regout van de Kristal-Soda fabriek te Linne. Hij was actief in het verzet (inlichtingendienst[ID]) en werd in 1942 - 1943 geruime tijd gegijzeld in Haaren en St. Michielsgestel. In januari 1945 trachtte hij ten zuiden van Roermond door de Duitse linies te breken en viel bij Maasbracht opnieuw in Duitse handen. Hij werd op 20 januari 1945 gefusilleerd. Zijn lijk werd tezamen met dat van de Roermondse bankdirecteur Franciscus Maurits Marie baron van Lamsweerde(Groesbeek/Berg en Dal 13 maart 1911--Maasbracht/Linne 20 jan.1945, herbegraven H.Landstichting nov. '47) in november 1947 op aanwijzing van de Duitser Streuff (waarschijnlijk lid van het executiepeleton o.l.v. majoor Ulrich Mathaeas) aangetroffen in de berm van de weg Maasbracht Station naar Maasbracht-Beek, ter plaatse bekend onder de naam Kreveld, aldus de overlijdensverklaring van 17 nov.1947
Zijn naam wordt vermeld op de gedenkplaat voor de ten gevolge van de oorlog omgekomen leden van de academische gemeenschap van de Katholieke Universiteit te Nijmegen.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.