Hij is getrouwd met Marie Wilhelmina Hunting.
Zij zijn getrouwd in het jaar 1935, hij was toen 25 jaar oud.
Kind(eren):
Arie van Duin, fietsenhersteller en verkoper
Het was een tijd, waarin de kerk nog in het middelpunt stond van het rijke Roomse leven en waarin dagelijks nog veel mensen de kerk bezochten. En die kwamen……….op de fiets.
Arie van Duin vestigde zich in 1929 als zelfstandig rijwielhersteller aan het Zuideinde D 9 ‘skuin tegenover’ de R.K. kerk van Hoogwoud (nu Herenweg14). Hij was de zoon van Nicolaas van Duin (1876-1953) en van Cristina van Duin-Appel (1880-1961). Moeder van Duin beheerde een klein winkeltje tegenover de kerk. In de kerkherberg, waar later Jan Niele zijn schoenmakerij had. Nicolaas van Duin deed in verzekeringen, maar het gezin had helaas veel te kampen met de ziekten T.B.C. Het was een veel voorkomende ziekte in die jaren en er van genezen wasbijna niet mogelijk. Twee dochters van de familie van Duin zijn eraan gestorven en de derde dochter (Tante Stien) heeft haar hele leven de gevolgen van haar ziekte moeten dragen.
Voor hun zoon Arie voorzagen ze dat zwaar werk voor hem op de duur niet haalbaar zou zijn. Het was ook de tijd dat de fiets in opkomst was en veel mensen op de fiets naar kerk en werk kwamen en zo ontstond er een nieuw vak: de fietsenmaker. Er werd een stuk grond gekocht, gelegen tussen de kruidenierszaak van Beemster en de winkel van Swan in. Nicolaas Vlaming kreeg in 1929 de opdracht om een bouwtekening te maken voor een woning met winkel en werkplaats. Het gezin van Duin-Appel gaat wonen in het nieuwe pand en Arie begint daar zijn fietsenhandel.
Het gezin van Duin-Hunting
Arie van Duin trouwde in 1935 met Marie Hunting en ging wonen bij de zaak. Zijn vader en Moeder lieten een nieuw huis bouwen in Obdam en vader Nicolaas ging daarverder in verzekeringen. Marie Hunting was geboren in de Achterhoek in het plaatsje Genderingen. De werkgelegenheid was daar slecht en daarom was ze samen met haar zus naar West-Friesland gekomen. Zewas als boerenmeid gaan werken bij Klaas Ursem aan het Noord-Einde in Hoogwoud en had zo Arie van Duin leren kennen. In de ogen van de fam. Hunting had hun Marie het gewoon gemaakt, `n man die een eigen zaak had en ook nog een nieuw huis, dan mag je van geluk spreken.
Hoera, er werd weer een baby geboren op 18 februari 1947. De klantenkring groeide, maar ook het gezin en zo werd er op 18 februari 1947 het negende kind, Joke, geboren. Maar het bijzondere was, dat er op die zelfde dag ook een prinsesje werd geboren, die Marijke werd genoemd (nu Cristina). Ook toen speelden het bedrijfsleven daar al goed op in en naar aanleiding van de geboorte van het prinsesje, werden er aan alle gelukkige ouders van Nederland die op 18 februari 1947 een baby hadden gekregen, een kinderwagen aangeboden, kompleet met matrasje en verdere toebehoren.
Ook kregen ze heel veel baby kleertjes cadeau en ook schoentjes. Zo vlak na de oorlog was het bijzonder moeilijk om aan kleertjes te komen, alles was nog op de bon, dus de spullen waren meer dan welkom. Voor Joke zelf was er een zilveren servetring met de Nederlandse Leeuw erop. Deze was geschonken door Prinses Juliana en Prins Bernard.
De moderne tijd breekt aan
Arie van Duin ging als zakenman met zijn tijd mee, dus bleef het niet alleen bij de verkoop van fietsen. Toen er na de oorlog centrifuges, bandrecorders en elektra op de markt kwamen, werd het assortiment uitgebreid. De winkel moest wel worden uitgebreid en zo kwam er bij de gemeente Hoogwoud een verzoek binnen, op 29 augustus 1962, om tot uitbreiding over tegaan voor meer etalageruimte. Het werk werd uitgevoerd door de Gebr. De Boer uit Hoogwoud. Op 17 oktober 1962, ‘s middags om drie uur, vond de opening plaats door Burgemeester Breebaart. Hoe groot het assortiment was dat werd aangeboden, kan u lezen op de openingsfolder van toen.
De benzinepomp
Wanneer er in de jaren 60 al meer mensen zich een auto of brommer aanschaffen, komt er een benzinepomp voor het huis te staan van het merk Pam. Arie van Duin kreeg de kans om benzine te gaan verkopen en zag dit als een goede investering naar de toekomst. Het gezin telde inmiddels dertien kinderen, waarvan elf jongens. Het was een volle boel daar in het huis van de familie, want ook de nieuwe fietsen moesten een goed onderkomen hebben. De bovenverdieping stond niet alleen vol met bedden, maar ook met ingepakte fietsen.
Schoolkinderen waren ook klanten
De R.K. lagere school stond ook aan de overzijde van de kerk en wel op Herenweg 6. In de jaren vijftig en zestig kwam er dagelijks heel veel schooljeugd op de fiets naar school. Wanneer er een band lek was of de ketting was er af of het achterlicht had het begeven, je zette dan je fiets neer in de steeg bij van Duin, vertelden wat er aan mankeerde en ging naar school. Na school was alles weer gerepareerd en kon je weer fietsende naar huis. En betalen……dat deed je niet, je liet het gewoon opschrijven. En al die kleine bedragen van `n paar dubbeltjes werden in het winkelboek geschreven en later op nota overgeschreven en die bedragen werden dan door een van de kinderen opgehaald bij de klant. Dochter Tinie zal zo heel wat kilometers gefietst hebben om de centen binnen te halen. Want het bleef een eeuwig gegeven, de klant is koning en als dochter van een middenstander moest er op jou gedrag ook niets aan te merken zijn.
Vader van Duin had de stille hoop, dat er toch wel een of twee zonen zouden zijn die het bedrijf wilden voortzetten. Wanneer een zoon de fietsen, brommers en benzinepomp overnam en de tweede handel zou gaan drijven in elektrische apparaten, dan liet hij toch een mooi levenswerk na. Maar het was alleen Wim die een deel van de branche overnam. Hij koos er voor om zich als zelfstandige fietsenmaker te vestigen in De Weere en kwam pas later weer naar Hoogwoud terug.
In 1969 kwam er voor Vader Arie de mogelijkheid om gebruik te maken van de sanering. Deze regeling was door der regering ingesteld om kleine zelfstandige ondernemers hun zaak of bedrijf te laten sluiten en daarvoor een maandelijkse vergoeding te verstrekken. Op deze wijze kwam er meer ruimte voor wat grotere ondernemers. Men mocht daarnaast wel gaan werken bij een ander, maar in jou pand mocht niet een ander gaan starten in die zelfde branche.
Van fietsenmaker naar bezorger en magazijnchef
Vader van Duin heeft de leesportefeuille nog enige jaren rondgebracht en daarna is hij tot aan zijn 65ste jaar als magazijnchef gaan werken bij de Firma Mens in Hoogwoud. In 1988 is het pand verkocht aan de Herenweg en kon het echtpaar van Duin-Hunting aan de Graaf Willemstraat rustiger gaan leven. Helaas voor vader Arie heeft dat maar zeven jaar mogen duren.Maar de rust die ze daar ondervonden was welverdiend. Voor de kinderen van Duin was het heel aangenaam om te merken, dat zij bij de familie Hunting in hoog aanzien bleven staan, want bij een logeerpartij moesten hun fietsen op een veilige plek staan, want zij waren kinderen van een zelfstandige ondernemer en daar werd met respect naar gekeken. Het doet goed dat de naam van Duin ook nu nog in ons dorp Hoogwoud verbonden is met brommers en scooters en dat er heel veel fietsen rijden met het naamplaatje Van Duin erop.
bron: https://www.hoochhoutwout.nl/2004/bij-een-kerk-is-er-werk
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Adrianus (Arie) van Duin | ||||||||||||||||||
1935 | ||||||||||||||||||
Marie Wilhelmina Hunting | ||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.