Stamboom Van Koert » Gerardus Cornelis van Koert (1839-1910)

Persoonlijke gegevens Gerardus Cornelis van Koert 

• Hij is geboren op 5 mei 1839 in Den Haag.
• Beroep: Koetsier-Majoor bij het Koninklijk Stal Departement van Koning Willem III, Koningin Emma en Koningin Wilhelmina.

  Op 1 oktober 1862 kwam hij als extra-koetsier in dienst van de Koninklijke stallen. Per 1 mei 1870 mocht hij zich koetsier noemen en op 1 juli 1880 werd hij bevorderd tot Koetsier-majoor.

• Hij is overleden op 7 april 1910 in Den Haag, hij was toen 70 jaar oud.
• Een kind van Cornelis van Koert en Catharina Peters
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 12 december 2022.

Gezin van Gerardus Cornelis van Koert

Hij is getrouwd met Johanna Maria Evers.

Zij zijn getrouwd op 24 augustus 1864 te Den Haag, hij was toen 25 jaar oud.

Cornelis Smeele was hierbij getuige.
Johannes van den Broek was hierbij getuige.

Kind(eren):

1. Catharina Johanna van Koert  1864-1934
2. Johannes Hendricus van Koert  1867-1948
3. Hendrika Johanna van Koert  1869-1960
4. Johanna Catharina van Koert  1872-1947 
5. Gerardus Cornelis van Koert  1874-1928 
6. Cornelis Hendricus van Koert  1877-1881
7. Geertruida Klazina van Koert  1880-1960 
8. Levenloos geboren dochter van Koert  1882-1882
9. Cornelia Maria van Koert  1885-1885

Notities over Gerardus Cornelis van Koert

In 1900 werd een boekwerkje uitgegeven met als onderwerp de Koninklijke stallen. Het vraaggesprek met Gerardus Cornelis, dat hierin werd teruggevonden is onverkort weergegeven:

Van de mindere ambten vervullen de beide koetsiers-majoors, Albers en van Koert zeer zeker de belangrijkste. Als bestuurders van de rijtuigen onzer Koninginnen, hebben zij de vaak zware taak, hun kostbaren vracht veilig en ongedeerd door soms zeer kritieke omstandigheden heen, weer thuis te brengen. De paarden worden trouwens ook wel langzamerhand gewend aan de soms zeer luidruchtige betuigingen van liefde en trouw van het Nederlandsche volk, aan kanongebulder, wapperende vlaggen, en alles wat verder bij een intocht als b.v. in Amsterdam gebruikelijk is. Albers, een goed gebouwde flinke man van ± 60 jaar oud, glad geschoren gezicht en een deftige en onverstoorbare kalmte, spreekt wat langzaam en flegmatisch van de veertig jaren, die hij nu reeds aan 't Hof in dienst is. Zijn collega, van Koert, die meer bizonderlijk in dienst is van H. M. de Koningin-Moeder, is levendiger van natuur, hoewel zijn uiterlijk veel strenger is dan van Albers en hij zelfs meer heeft van een deftigen burgemeester. Buitengewoon spraakzaam, verschafte hij mij vele inlichtingen omtrent zijn arbeid. Is Albers meer de man, om de jeugdige Koningin te vergezellen als Zij met rijtuig uitgaat, van Koert is bovenal de koetsier voor gezelschapsritten.
"Ziet u, meneer, in de 38 jaar, dat ik in dienst ben geweest bij Hunne Majesteiten, heb ik wel geleerd wat Zij 't prettigst vonden. Er zijn van die geheimpjes die maken, dat je diensten gewaardeerd worden.
Als de zon schijnt, rij ik bij voorkeur beschaduwde wegen of neem de schaduwkant ervan; dàn vermijd ik kuilen en steenen, want 't is altijd onaangenaam om zoo geschokt te worden. De Koning kon daar heelemaal niet tegen, en was dan niet altijd even vriendelijk. Maar van een man, die zooveel verdriet heeft ondervonden als Zijne Majesteit verdraag je alles gemakkelijk. Al Zijn kinderen dood, dat was vreeselijk treurig. De Prins van Oranje was zoo'n flink man en zoo vriendelijk tegen ons, ondergeschikten. Ook heb ik Koningin Sophie en Koning Willem de Derde de laatste maal vóór hun sterven gereden."
Op mijn vraag of Onze Koningin goed kan rijden, raakte hij in geestdrift: "nou, meneer, Zij rijdt als een eerste koetsier met de vier. Zij heeft van ons niets meer te leeren. En Hare Majesteit gaat zoo aardig met ons om ook. Dan laat Zij mij roepen en zegt b.v.: "van Koert, ik wilde vanmiddag eens naar Wassenaar." Dan zeg ik: "Majesteit dat zou ik U om die of die reden afraden," en dan antwoordt Zij weer "misschien heb je wel gelijk, rij dan maar waarheen jij 't beste denkt." En dan weet ik altijd wel weer een weg, dien Zij niet kent, b.v. dwars door de duinen of langs 't strand of zoo. Maar u begrijpt, dat ik altoos vooruit zoo'n weg verkend heb, want ik mag natuurlijk geen flater maken. Komt er nu hoog bezoek dan moet ik 't gezelschap naar al die mooie plekjes brengen. Zoo reed ik hen eens langs 't strand van Scheveningen naar Katwijk, maar wat zat ik in de benauwdheid, toen ik merkte, dat ik niet op den vloed had gerekend, zoodat ik er bijna niet door 't zand heen kon komen. Gelukkig zat 't Gezelschap in druk gesprek, zoodat zij er niet op letten".
Als van Koert in gala is, met den grooten steek op den gepoederden pruik, en al 't goud van tressen en galons op den blauwen rok met vergulde knoopen, en als hij zoo parmantig rust op de met witte kousen omkleede kuiten, en zich verwaardigt vriendelijk met mij te spreken, gevoel ik mij als bij een minister op audiëntie. - In dit kostuum is hij evenwel alleen bij bizondere plechtigheden als b.v. met de opening der Staten-Generaal, de Koninginnen daarheen geleidt.
Bron: Bibliotheek Gemeentearchief Den Haag.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Gerardus Cornelis van Koert?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Gerardus Cornelis van Koert

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen