714, Jupille-sur-Meuse, (now part of Liege), Liâ®ge; 716 ?, Ingelheim; Metz ?, Moselle, Lorraine, Kingdom of the Merovingian Franks; Carolingian
ca 714, Abbaye Royale de Saint-Denis
54; Saint-Denis; La Pleine-Saint Denis, Seine-Saint-Denis, âéle-de-France; 04-12-755 ?, Monte Cassino Monastery ?, Cassino, Lazio, Italia
768, Basilica of Saint-Denis, Seine-Saint-Denis, âéle-de-France; Klosterkirche von Saint-Denis, Francia; L'Abbaye de Monte Cassino ?, Cassino, Lazio, Italia
(1) Hij is getrouwd met Bertrada II van Laon.
Zij zijn getrouwd ca 740 te Champagne-Ardenne, Francia (Frankenrijk), hij was toen 25 jaar oud.
Kind(eren):
(2) Hij is getrouwd met Bertrada II of Laon.
Zij zijn getrouwd op 22 oktober 741, hij was toen 27 jaar oud.
Zij zijn getrouwd in het jaar 744, hij was toen 29 jaar oud.Kind(eren):
(3) Hij is getrouwd met Bertrada II de Laon.
Zij zijn getrouwd op 22 oktober 741, hij was toen 27 jaar oud.
Zij zijn getrouwd op 22 oktober 741, hij was toen 27 jaar oud. Zij zijn getrouwd op 28 juli 754 te Seine-Saint-Denis,âéle-de-France, Francia (Frankenrijk), hij was toen 40 jaar oud.Kind(eren):
Eigenaar van deze stamboom : Henk PEETERS (janniewestra
Pepijn (De Korte) der Franken
M Pepijn (De Korte) der Franken
Sosa : 38.940.475.408
Geboren in 714 - Jupile Sur Meuse
Overleden op 24 september 768 (dinsdag) - Saint Denis , leeftijd bij overlijden: 54 jaar oud
741 hofmeier en vanaf 751 tot zijn dood de eerste koning der Franken uit het Karolingische huis.
1 media beschikbaar
Relaties, kinderen, de kleinkinderen en de achterkleinkinderen
Gehuwd in 748 met Bertha II Gravin van Laon, geboren in 728 - Laon Picardiâ´, overleden op 12 juni 783 (zondag) - Choisy-au-Bac leeftijd bij overlijden: 55 jaar oud, Zij is begraven in Kathedraal St. Denis, Parijs (zie notitie) en hun kinderen
M Karel de Grote 748-814 gehuwd in 767 met Himiltrude Koningin-gemaal van Frankrijk 742-780 en hun kinderen
M Pepijn de Gebochelde 769-811
V Alpeidis Carolingian 770-852 gehuwd in 806 met Bego van Toulouse 765-816
Karel de Grote 748-814 gehuwd in 769 met Desiderata van Lombardije
Karel de Grote 748-814 gehuwd op 30 april 771 (vrijdag) met Hildegard van de Vinzgau 758-783 en hun kinderen
M Karel de Jongere 772-811
V Adelais Prinses der Franken 773-774
M Pepijn (Karloman) van Italie 773-810 gehuwd met Bertha van Toulouse en hun kinderen :
V Aeda der Franken ca 780-/810
Pepijn (Karloman) van Italie 773-810 gehuwd met Chrothais van Italie en hun kinderen :
M Bernard van Italie 797-818
V Adelheid van Italie 798
V Bertrada Prinses der Franken 775-825
V Rotrudis Prinses der Franken 775-810 verloofd in 781 met Constantijn VI Porphyrogâ©nete
Rotrudis Prinses der Franken 775-810 verbonden met Rorico Graaf van Rennes en hun kinderen :
M Pippijn Koning van Lombarden 777-810
M Lodewijk I de Vrome 778-840 gehuwd met Irmingard in de Haspengouw ca 776-818 en hun kinderen :
M Lotharius I van Beieren 795-855
M Pepijn I van Aquitaniâ´ 797-838
V Rotrude van Frankrijk 800
V Bertha van Frankrijk
V Hildegard van Frankrijk 802-857
M Lodewijk de Duitser 806-876
Lodewijk I de Vrome 778-840 gehuwd op 1 februari 819 (vrijdag), Aken, met Judith van Beieren 805-843 en hun kinderen :
V Gisela van Frankrijk 821-874
M Karel de Kale 823-877
V Gisela Prinses der Franken 781-800
V Hildegard Prinses der Franken 783-783
Karel de Grote 748-814 verbonden met Onbekend Vrouw
Karel de Grote 748-814 gehuwd in 783, Worms, met Fastrada van Oostfranken 764-794 en hun kinderen
V Theodrada Prinses der Franken 785-853
V Hiltrude Prinses der Franken 787-814
V Adaltrude Prinses der Franken 790
V Redburga Prinses der Franken 794-858
Karel de Grote 748-814 gehuwd in 794 met Luitgarde van Alemaniâ´ 776-800
Karel de Grote 748-814 verbonden circa 800 met Madelgardis N. en hun kinderen
V Rothildis N. ·Äâ 852
Karel de Grote 748-814 verbonden circa 800 met Gerswinde van Saksen Gersvind 782-829
Karel de Grote 748-814 verbonden circa 800 met Regina N.
Karel de Grote 748-814 verbonden in 806 met Adelinde N.
M Carloman I der Franken 751-771
V Gisela der Franken 757-810
M Pepijn der Franken 759-761
V Chrotais der Franken
V Adelais der Franken
Notities
Aantekeningen
Pepijn (of Pippijn) (Jupille-sur-Meuse, 714[1] - Saint-Denis, 24 september 768[2]), de Korte of de Jongere genaamd, was vanaf 741 hofmeier en vanaf 751 tot zijn dood de eerste koning der Franken uit het Karolingische huis.
Afkomst Hij was een zoon van Karel Martel en Rotrude van Trier.[3] Hij trouwde met Bertrada van Laon, dochter van Charibert van Laon.[4] Omdat hij was genoemd naar zijn grootvader, Pepijn van Herstal, die op zijn beurt ook genoemd is naar zijn grootvader,Pepijn van Landen, beiden hofmeiers, wordt Pepijn de Korte ook wel genummerd als Pepijn III. Pepijn is de vader van Karel de Grote.
Jeugd Pepijn werd in 714 geboren in een geslacht van machtige hofmeiers maar ten tijde van zijn geboorte was zijn vader nog lang niet zeker van zijn positie. Pas na enkele jaren van burgeroorlog kon Karel Martel zich in 719 als hofmeier van alle Franken vestigen
Gedeelde regering met Carloman Hofmeier Karel Martel verdeelt het Frankenrijk tussen Pepijn en Carloman. Grandes Chroniques de France (14e eeuw) door MaâÆtre de Fauvel, Bibliothâ®que Nationale in Parijs.
In 741 stierf Karel, in naam nog hofmeier maar in de praktijk koning van de Franken. Karel had niet eens de moeite genomen om de schijn op te houden en na de dood van de laatste koning had hij de positie vacant gelaten. Pepijn en zijn broer Carloman volgden hun vader op als hofmeier en de facto heersers van het koninkrijk tijdens een interregnum (737-743).[5] Pepijn kreeg het gezag in het westelijk deel van het rijk (Aquitaniâ´, Neustriâ´, Bourgondiâ´, de Provence en de gebieden rond Metz en Trier), Carlomanregeerde in het oostelijk deel (de rest van Austrasiâ´, Thâºringen, Alemanniâ´ en Beieren). Hun halfbroer Grifo kreeg enkele graafschappen in het westen van Austrasiâ´. Aquitaniâ´, Alemanniâ´ en Beieren waren onderworpen aan het Frankisch gezag maar behielden een hoge mate van zelfstandigheid.[6]
De bijzondere verdeling van het westelijke grensgebied van Austrasiâ´ was vermoedelijk gebaseerd op een tweede verdeling: naast de regering moest ook het familiebezit worden verdeeld. En het familiebezit van de Karolingen lag in de dalen van de Maas en de Moezel. Het lijkt erop dat Pepijn de bezittingen in het Moezeldal kreeg, Carloman die in het Maasdal en dat ook Grifo enkele restanten kreeg. Consolidatie van de macht
In 742 bakenen Pepijn en Carloman hun domeinen af tijdens een bijeenkomst in Naintrâ©. Grifo wordt in Laon gevangengenomen en gedwongen om in een klooster in te treden. Ze voeren samen veldtochten in Aquitaniâ´ en Alemanniâ´.
De broers halen in 743 de Merovingische troonpretendent Childerik III uit het klooster en maken hem koning, vermoedelijk als zet tegen de hertogen van Allemaniâ´, Beieren en Aquitaniâ´, die ontevreden zijn over de behandeling van Grifo.[7] Ze verslaan aan de Lech een verbonden Beiers-Alemannisch leger dat wordt ondersteund door Saksische en Slavische hulptroepen. Het jaar daarop (744) verslaat Pepijn de opstandige Alemannen in de Elzas.
In 745 laat Carloman het grootste deel van de adel van de Alemannen (wegens verraad) doden tijdens een landdag in Cannstatt (tegenwoordig een wijk in Stuttgart). Het verzet van de Alemannen is hiermee definitief gebroken. De hertog van Aquitaniâ´ heeft gebruikgemaakt van de verwikkelingen in Allemaniâ´ door Neustriâ´ aan te vallen. Hij wordt op zijn beurt ook door de broers verslagen.
Carloman treedt in 747, vermoedelijk onder dwang, in een klooster. Hij benoemt zijn zoon Drogo tot zijn opvolger en beveelt hem aan in de bescherming van Pepijn, maar Drogo wordt al snel door Pepijn terzijde geschoven. Pepijn is nu alleen hofmeier (dux etprinceps Francorum).[8] Grifo ontsnapt naar Beieren, waar zijn moeder, Swanahilde, de tweede vrouw van Karel Martel, vandaan komt, Pepijn dwingt hertog Odilo van Beieren om zijn gezag te erkennen.
Wanneer in 748 Odilo van Beieren sterft, probeert Grifo in Beieren de macht te grijpen. Pepijn valt Beieren binnen en installeert de minderjarige Tassilo III als hertog. Hij benoemt Grifo tot markgraaf van de Bretonse mark. Kerkelijke hervormingen
In 743 zijn op voorstel van Bonifatius in Austrasiâ´ hervormingen doorgevoerd in de kerk. Deze zijn gericht op handhaving van het celibaat en het opgeven van de onmatige manier van leven van de geestelijkheid. In 744 roept Pepijn een concilie bijeen te Soissons om de hervormingen ook in Neustriâ´ door te voeren. Pepijn paaide de ontstemde geestelijkheid door eerder door zijn vader in beslag genomen kerkbezittingen weer terug te geven. Regering als koning
Naast zijn actie in Beieren in 748 is van de eerste jaren van de regering van Pepijn als enige hofmeier alleen bekend dat hij in 749 bezittingen schenkt aan het klooster van Prâºm.[9] Paus Stefanus II ontvangt land van Pepijn de Korte in 754.
In 751 sluit Pepijn een overeenkomst met paus Zacharias.[10] De paus is ernstig in het nauw gebracht door de Longobarden die van de interne problemen in het Byzantijnse Rijk gebruik maakten door eerst Ravenna te veroveren en vervolgens Rome te bedreigen. Als wederdienst steunde de paus Pepijn in zijn streven om zelf koning te worden. Volgens de overlevering vroeg Pepijn aan de paus wie koning moest zijn: diegene die de titel droeg of hij die de eigenlijke macht uitoefende.[10] Tijdens een landdag in Soissons werd Childerik III, de laatste koning van de Merovingen, afgezet en gedwongen in te treden in het klooster St Bertinus in St Omer, en werd Pepijn tot koning gekozen.[11]
In 752 zendt Pepijn Chrodegang naar Rome als gezant naar de nieuwe paus Stefanus II (III). Voordat Pepijn tegen de Longobarden kan optrekken, moet hij eerst nog enkele andere zaken afwikkelen. In 753 verslaat hij de Saksen en in datzelfde jaar wordt zijn halfbroer Grifo bij Maurienne gedood, wanneer hij de Alpen wil oversteken om zich bij de Longobarden aan te sluiten.[12]
In 754 reist paus Stefanus II naar Pepijn om het bondgenootschap tegen de Longobarden te bevestigen en zalft Pepijn en zijn zoons opnieuw.[13] De Frankische edelen zweren op straffe van excommunicatie om alleen nakomelingen van Pepijn als koning te kiezen. Pepijn belooft op zijn beurt aan de paus een eigen staat rond Rome, onder zijn bescherming. Deze gift van land staat bekend als de Donatie van Pepijn. Carloman komt uit zijn klooster in Italiâ´ en trekt als onderhandelaar namens de Longobarden naar zijn broer, hij verblijft bij zijn schoonzuster Bertrada. Zijn missie blijft zonder succes, maar is vermoedelijk wel de aanleiding dat zijn zoon Drogo gedwongen wordt om in een klooster te treden. Carloman sterft korte tijd later in Vienne. Pepijn de Korte verdrijft een Arabisch leger uit Narbonne in Septimaniâ´ (759). Franse gravure van Emile Bayard (19e eeuw)
In 755 belegert Pepijn de Longobarden in hun hoofdstad Pavia en sluit een vredesovereenkomst met hun koning Aistulf.[14] In 756 verbreekt Aistulf de bepalingen van het verdrag en belegert de paus in Rome. Pepijn trekt opnieuw naar Italiâ´ en dwingt de Longobarden om het exarchaat van Ravenna af te staan, dat hij vervolgens aan paus Stephanus II schenkt.[15] Dit leidt tot spanningen met de Byzantijnen, omdat Ravenna voor de verovering door de Longobarden Byzantijns was. Pepijn wordt door de paus tot Patricius van Rome benoemd.
Terug in eigen land voert hij een monetaire hervorming door waarbij de zilveren denarius als eenheidsmunt wordt ingevoerd. In 757 voert hij oorlog tegen de Saksen en dwingt hij Tassilo III van Beieren een eed van trouw aan hem af te leggen. In 758 volgt nog een campagne tegen de Longobarden en in 759 verdrijft hij de Arabieren uit Septimaniâ´.
In 760 begint Pepijn een campagne tegen hertog Waifar van Aquitaniâ´. Hij slaagt erin zijn macht over dit hertogdom systematisch van noord naar zuid uit te breiden. In 761 verwoest hij de stad Clermont-Ferrand en schenkt, onder bedreiging van excommunicatie, grote sommen voor herbouw van de kerk. Gedwongen door een hongersnood moet hij zijn campagnes in 764 opschorten maar na het overlijden van Waifar weet hij zijn macht over Aquitaniâ´ definitief te vestigen. Graf van Pepijn en Bertrada (beelden uit de gotiek
De bijnaam "de Korte" die veel wordt gebruikt lijkt geen enkele historische grond te hebben maar door middeleeuwse geschiedschrijvers te zijn geâØntroduceerd. Pepijn zet het binnenlandse beleid van zijn vader voort (ontwikkeling naar feodale structuren, opbouw zware cavalerie) en legt het huwelijks- (en scheidings-) recht vast. Ook stelt hij een hofkapel en een kanselarij in, en bereidt een hervorming van de liturgie voor.
Pepijn sterft in Saint-Denis in 768, en ligt nog altijd begraven in de kathedraal van Saint-Denis naast zijn vrouw Bertrada van Laon.[16] Volgens zijn eigen wens is hij begraven met zijn gezicht naar beneden, als boetedoening.[17] Zijn rijk wordt verdeelddoor zijn zonen Karel en Carloman.[18] Familie en kinderen
In zijn eerste huwelijk was Pepijn getrouwd met Leutberga, een prinses uit het Donaugebied. Zij hadden vijf kinderen. Hij verstoot haar voor Bertrada van Laon. Door te nauwe verwantschap zijn er jaren nodig voordat de kerk het huwelijk met Bertrada erkent. In 762 wil Pepijn haar verstoten maar dat mislukt door verzet van de paus. Pepijn en Bertrada hadden de volgende kinderen:
Karel de Grote Carloman I Gisela, 757 - Chelles, 30 juli 810). In 765 verloofd met de latere keizer Leo IV van Byzantium maar de verloving werd verbroken. In 788 tot abdis van Chelles benoemd. Pepijn (759-761) Chrotais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz. Adelais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz. mogelijk nog twee onbekende dochters, waarvan er een door Maximinus van Trier zou zijn genezen van een ernstige ziekte.
Aantekeningen
Hij kreeg een relatie met haar rond 743 Pippijn is getrouwd rond 749 met Bertrade VAN LAON (in de Frankische ridderroman 'Floris ende Blanchefloer' genoemd 'Berte metten breden voeten')
Berthe van Laon, gest. Choisy-au-Bac, 12 juni 783. Huwt Pepijn 743/44 volgens de annalen van Prâºm, betrouwbaarder dan andere bronnen die verschillende data opgeven. In 753 ondernam paus Stephanus II de reis naar Galliâ´ om de hulp van de koning in te roepen tegen de Lombarden, bij deze gelegenheid werden Pepijn, Berthe en hun twee zonen gezegend op 28 juli 754 in de basiliek van St. Dâ©nis, waarbij door de paus de banvloek werd uitgesproken over een ieder die de macht in het rijk zou grijpen en niet tot hungeslacht behoorde.
Berthe werd nauwelijks meer genoemd tijdens haar huwelijk met Pepijn behalve toen het huwelijk met Pepijn snel verslechterde en in 762 moest de paus Paulus I ingrijpen om Pepijn van een scheiding af te houden, des te meer liet zij zich gelden tijdens de regering van haar zoons door haar sterkr sympathie voor de Lombarden, reden van Karel’s huwelijk met de dochter van de lombardische koning, zij verloor snel invloed toen Karel een ander koers ging varen
Bronnen
Persoon: https://nl.wikipedia.org/wiki/Pepijn_de_Korte
*****
Wat gebeurde er op 6 januari?
754 ·Äì Paus Stephanus II zalft de Frankische koning Pepijn de Korte in de Kathedraal van Saint-Denis.
Pepijn III, de Korte genaamd, was vanaf 741 hofmeier en vanaf 751 tot zijn dood de eerste koning der Franken uit het Karolingische huis. Hij was een zoon van Karel Martel en Rotrude van Trier. Hij trouwde met Bertrada van Laon, dochter van Charibert van Laon. Omdat hij was genoemd naar zijn grootvader, Pepijn van Herstal, die op zijn beurt ook genoemd is naar zijn grootvader, Pepijn van Landen, beiden hofmeiers, wordt Pepijn de Korte ook wel genummerd als Pepijn III. Pepijn is de vader van Karel de Grote.
Overzicht van de stamboom
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Pepijn III de Korte der Franken | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
(1) 740 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bertrada II van Laon | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
(2) 741 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bertrada II of Laon | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
(3) 741 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bertrada II de Laon | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.