Stamboom Uiterwijk » Jan Popke Aldershof (1934-2021)

Persoonlijke gegevens Jan Popke Aldershof 

• Hij is geboren op 3 maart 1934 in Groningen, Groningen, Nederland.
• Beroep: tot 2021 leraar/directeur.Bron 1
• Feit: (maatschappij) .Bron 2

  MAVO Nijlân
  2 februari 2021 ·
  Jan Aldershof
  Vorige week, op 24 januari, overleed, op de leeftijd van bijna 87 jaar, Jan Aldershof, hij was de op één na laatste directeur van een zelfstandige Mavo Nijlân, ging met vervroegd pensioen in 1989 en werd toen opgevolgd door Willem van Schoonhoven die de school door de roerige fusiejaren mocht leiden tot 1993 toen de fusie een feit was. Daarna is de school “opgelost in de tijd” en uiteindelijk spoorloos verdwenen. Het zielloze schip dat er nu op de plaats staat, kan het verleden helaas niet vervangen.
  Als wiskundedocent in Burgum werd hij in 1975 benoemd tot nieuwe directeur, als opvolger van De Boer. Hij was een voorzichtig man, op sommige momenten zelfs een beetje onzeker en om die reden was hij ook een democraat in hart en nieren: hij vroeg bij twijfel advies aan zijn team, een houding die veel personeelsleden bijzonder waardeerden, het gaf aan dat ze serieus werden genomen.
  Hij was een principieel voorstander van openbaar onderwijs en op een sollicitatiegesprek werden de kandidaten ook altijd naar hun principes gevraagd; wie vanuit een christelijke school solliciteerde, had weinig kans op een baan bij Mavo Nijlân. Er zijn ook nog principes, hè?
  Alderhof was zeer begaan met de leerlingen, hij kon streng zijn, maar hij handelde altijd in het belang van de leerlingen. Hij zorgde voor een goede band tussen de school en de ouders en hij was zeer benaderbaar, ook buiten de schooltijden. Samen met Joop Nijboer, dekaan Riek Wilkens, conciërge Jappie de Vries en schoonmaker Cees Hendriks zorgde Aldershof ervoor, dat de school als organisatie prima liep: mooie roosters met weinig tussenuren, dinsdags- en donderdagsmiddag geen lessen en in de school zelf zoveel mogelijk rust en orde. Tussen de middag, in de kantine, werd er van bordjes gegeten en Aldershof zelf was daar vaak bij aanwezig, vroeg even stilte en dan mocht je eten; de pauze verliep bijna altijd zonder “gedonder” en er waren corveeploegjes geformeerd voor de afwas.
  Hij had een bakje op zijn bureau staan, met een kaartsysteem: wie er werd uitgestuurd, moest zich bij de directeur melden en werd opgenomen in het “systeem”: twee keer eruit gestuurd= vrije middag inleveren! Je werd bij de directeur eerst beziggehouden en dan aan het eind van de les moest je weer terug naar de docent die je eruit had gestuurd. Wie dat niet deed, werd alsnog door de directeur daar op aangesproken. Aldershof was daar consequent in. Het zijn vaak die kleine dingen die een school goed doen draaien! Twee keer te laat, dan de volgende dag om acht uur melden. Ik herinner me dat Aldershof een leerling die zich voor de zoveelste keer had verslapen zelf ophaalde van huis!
  Bij schoolavonden was hij meestal aanwezig; ik herinner me hem bij een carnavalsfeest rond 1980 in een soort schapenpak, iets wat hij ook had gedragen bij een Sunneklaasfeest op Ameland, waar hij graag kwam.
  Voor zijn personeel was hij een prima “baas”. Als je als docent iets nodig had bij het lesgeven, dan vond je bij Aldershof een willig oor, er was vaak wel een potje te vinden. En hij was, als Groninger, “sunig”: op de plakbandhouder op de administratie zat een sticker met “zuinig”, er werd niet veel geld verspild! Bij conflicten tussen docent en leerling stond hij (bijna) altijd achter de docent, want “een leerling is er maar tijdelijk en met een docent moet je verder.” Dat klinkt wat onredelijk, maar een goede teamgeest is voor een school heel belangrijk. En een docent die zich gesteund weet, functioneert beter. Hij stond open voor vernieuwingen àls die vernieuwingen maar het onderwijs ten goede kwamen.
  Na zijn pensionering heeft hij nog bijna 32 jaar van zijn pensioen kunnen genieten. Hij kwam elk jaar trouw naar de reünies voor het gepensioneerde personeel van Mavo Nijlân op een zaterdag in januari, in Hurdegaryp, daar heb ik hem een paar jaar geleden nog getroffen. De laatste jaren kreeg hij meer lichamelijke klachten en kon bijna niet meer lopen. Met zijn overlijden verdwijnt er weer een stukje geschiedenis van de vier openbare mavo’s die de stad Leeuwarden indertijd rijk was. Wie de personeelsfoto uit 1980-1981 bekijkt, moet constateren dat al meer dan de helft van het personeel van toen niet meer leeft. Ik denk met warmte terug aan die periode en daar heeft Jan Aldershof een belangrijke rol bij gespeeld.

• Hij is overleden op 24 januari 2021 in Bergum, Friesland, Nederland, hij was toen 86 jaar oud.
• Een kind van Jan Aldershof en Marchien Kettler
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 1 april 2024.

Gezin van Jan Popke Aldershof

Hij is getrouwd met (Niet openbaar).

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. (Niet openbaar)
2. (Niet openbaar)

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Jan Popke Aldershof?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Jan Popke Aldershof

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen