Een van een Tweeling:Hendrik
Cornelis Tuit bleef ongehuwd. Cornelis werkte eerst bij een boer op Kolderveen, maar dat beviel hem slecht. Hij was blij dat hij een vaste baan bij de Waterleidingmij. van Steenwijk, die in het bos aan de Ruiterweg een pompstation heeft. Het vele graafwerk zorgde ervoordat Knelis al spoedig volledig afgekeurd werd en al vroeg van een pensioentje moest rondkomen. Dat ging hem overigens niet slecht af, want hij was een van de eersten die een nieuw huis kon bouwen aan de Bisschopsbergweg. Met een grote tuinen legde Knelis zich toe op het fokken van konijnen (witte rex), kippen en later duiven. Menig prijsje werd in de wacht gesleept, en als het helemaal niets werd kon je ze nog eten ook. Eind vijftiger jaren nam hij ook zijn moeder in huis, die sinds de dood van Klaas niet meer alleen kon zijn. Op het laatst kwamen ook Eltje, Martijn en Klaas er nog bij om voor oma te zorgen; dat werd toch wel een beetje behelpen. Toen Fijgje in 1961 overleed, ging de familie dan ook weer terug naar Steenwijk. In de zeventiger jaren wilde Knelis wel weer aan een nieuw huis beginnen, schuin achter de Bisschopsbergweg, zodat ie aangrenzend met Ma kon bouwen. Ook daar werd een grote schuur bijgebouwd gemaakt van zelf uitgekozen dennen uit het aangrenzende bos. Hier konden de konijnen, kippen en duiven ondergebracht worden. Een grote siertuin en iets kleinere moestuin gaven hem zo voldoende werk, maar ook wist ie nog aktief te zijn in het verenigingsleven van de buurt
schap Havelterberg.In 1960 de oprichting van een eigen voetbalclub Fit-door-Sport (FDS), het aanleggen van een echt veld, kleedkamers, kantine waren zaken waar Knelis actief aan bijdroeg ook met geld en materialen. Na de eerste beginjaren van de vereniging m
oest er al uitbreiding komen van de kantine, en werd een nieuw gebouw neergezet. Knelis, inmiddels erelid, opende de nieuwe kantine van de voetbalvereniging FDS aan de Haarweg te Havelterberg.Doordat hij steeds meer moeite kreeg om dingen met handen vast te kunnen houden, en het allemaal minder makkelijker werd, kwam zijn zus Eltje haar belofte na om bij hem te komen wonen. Martijn en Eltje trokken opnieuw bij Knelis in huis, nu
definitief en zorgden voor hem tot zijn dood in 1989. De laatste maanden van zijn leven bracht hij noch door in verpleeghuis Reggersoord te Meppel, omdat ook Eltje en Martijn hem niet meer alleen konden verzorgen.
Bron: Klaas Steffens ; 20220410.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.