No 86. Gedoopt in de Koepel Kerk te Amsterdam, Karel Cornelis geboren 18. Maart 1908 Vader: Hendrik Jonge Vos Moeder: Hendrika Huijzer. Amsterdam 5. April 1908. De Pred. bij de Ned. Herv. Gemeente C.Hunningh .
Gedoopt (NH) 05-04-1908 te Amsterdam. No 86. Gedoopt in de Koepel Kerk te Amsterdam, Karel Cornelis geboren 18. Maart 1908 Vader: Hendrik Jonge Vos Moeder: Hendrika Huijzer. Amsterdam 5. April 1908. De Pred. bij de Ned. Herv. Gemeente C.Hunningh
Het Joles ziekenhuis werd in 1930 geopend als joodse vleugel van het St. Elisabeth Gasthuis. Het werd gefinancierd uit een legaat van Mozes Joles, een lid van de joodse gemeente Haarlem. Gemiddeld werden er zo’n vijf joodse patiënten opgenomen.
Karel werd verpleegd door de (Joodse) arts Max Levij-Suhl.
Waarom werd voor Karel als niet-Jood zo'n uitzonderingspositie ingenomen?
Pas na pakweg 70 jaar werd duidelijk waarom Karel stierf: hij pleegde zelfmoord door voor de trein in Bloemendaal (of Overveen?) te springen. HIj was toen al enige jaren in behandeling wegens zware depressiviteit. Karel was homo, maar zoals dat begin 20e eeuw gebruikelijk was: in het geheim. Hij kreeg van de psychiater uit Vogelenzang het advies gewoon een vriendje te nemen en dan kon hij braaf getrouwd blijven. Zijn broer Jan was het hiermee niet eens: Karel moest vrij zijn om voor zijn homoseksualiteit uit te komen. Een voor die tijd vooruitstrevend standpunt.
Wellicht is zijn zelfmoord naast zijn depressiviteit ingegeven door zijn homoseksualiteit. Dat was in die tijd verboden en het was bekend dat de Duitsers na de bezetting van Nederland zowel de Joden als Roma/ Sinti en homo's wilden uitroeien.
Naar schatting werden er 100.000 homoseksuele mannen gearresteerd. Tussen de 5.000 en 15.000 daarvan werden naar concentratiekampen gestuurd. Daarnaast werden nog honderden mannen gedwongen gecastreerd of opgenomen in psychiatrische ziekenhuizen.
Velen geloofden dat homoseksuele mannen in de kampen onderaan de pikorde stonden; er was weinig bescherming, met sadistische en wrede straffen die vaak werden uitgevoerd in het bijzijn van honderden andere gevangenen.
Na de oorlog werden homoseksuele concentratiekampgevangenen niet erkend als slachtoffers van de nazi-vervolging en werd schadeloosstelling geweigerd.
Abel Herzberg spreekt in zijn Kroniek der Jodenvervolging 1940-1945 van een zelfmoordepidemie'', Tegenover een gemiddelde van ongeveer 70 zelfmoorden per jaar waren dat er in 1940 maar liefst 248.
Hij is getrouwd met Christina Hendrika Bruggink.
Zij zijn getrouwd op 24 juli 1930 te Amsterdam (NH), hij was toen 22 jaar oudAmsterdam (NH).
Karel en Stien zijn op dezelfde dag getrouwd als haar zuster, Suus met C. van den Burg.
Kind(eren):
Gebeurtenis (Residence) van 24 juli 1930 tot 31 juli 1936 in Amsterdam (NH) : Bij oma Jonge Vos in de Kanaalstraat?Amsterdam (NH).
Gebeurtenis (Residence) van 31 juli 1936 tot 4 juni 1940 in Haarlem (NH) : Gruttostraat 11Haarlem (NH).
Gebeurtenis (Residence) van 4 juni 1940 tot 20 september 1940 in Haarlem (NH) : Jan Luyckenstraat 83Haarlem (NH).
Hij was vertegenwoordiger in meubelen in eerste instantie bij Drilling, Amsterdam. Hij moest veel op beurzen werken. Later ging hij werken voor de firma de Jong (in Enschedé). Als bijverdienste werkte hij als ceremoniemeester/entertainer. In de mobilisatietijd moest hij weer onder dienst. Hij was gelegerd in Utrecht. Hij zat bij een afdeling van de dienst O .& O. (Sport en ontspanning) en speelde toneel. Getuige de verhalen die ik gehoord heb en de beschikbare foto's uit de periode 1929 tot ca 1938 stond hij bekend als een fijne vent, vol humor en een goede vertegenwoordiger.
GETUIGSCHRIFT BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN AMSTERDAM hebben aan Karel C. Jonge Vos geb.18.3.08 leerling eener School voor Gewoon Lager Onderwijs, bij het verlaten der school, dit GETUIGSCHRIFT verleend tot een vereerend bewijs, dat hij de hoogste klasse geheel doorloopen, het onderwijs met vrucht genoten heeft.
Pas na pakweg 70 jaar werd duidelijk waarom Karel stierf: hij pleegde zelfmoord door voor de trein in Bloemendaal te springen. HIj was toen al enige jaren in behandeling wegens zware depressiviteit. Karel was homo, maar zoals dat begin 20e eeuw gebruikelijk was: in het geheim. Hij kreeg van de psychiater Max Levi-Suhl ( van het Psychiatrisch Ziekenhuis Vogelenzang) het advies gewoon een vriendje te nemen en dan kon hij braaf getrouwd blijven. Zijn broer Jan was het hiermee niet eens: Karel moest vrij zijn om voor zijn homoseksualiteit uit te komen. Een voor die tijd vooruitstrevend standpunt.
Voordat hij in Vogelenzang werd verpleegd, was hij opgenomen in het (Joodse) Joles Ziekenhuis, onderdeel van het Elizanbeth Gasthuis.
In 1941 stuurde de Duitse bezetter naar gemeentes in Nederland een brief. Hierin vroegen ze om een lijst van alle veroordeelde homoseksuele mannen in hun gemeente. De politie van Bloemendaal stuurde een lijst met negen mannen. Op deze lijst staan onder andere een advocaat, een jonkheer en de bekende Joodse kunstenaar Jacob Schelvis. Hij werd tijdens de oorlog gedeporteerd en in Auschwitz vermoord.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Karel Cornelis Jonge Vos | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
1930 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Christina Hendrika Bruggink | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.