Stamboom Serrij » Herman van Billung (910-973)

Persoonlijke gegevens Herman van Billung 

• Hij is geboren in het jaar 910 in .
• Hij is overleden op 27 maart 973 in Quedlinburg, hij was toen 63 jaar oud.
• Hij is begraven in St-Michaelsklooster te Lüneburg.
• Een kind van Egbert van Billung en N.n.
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 23 december 2020.

Gezin van Herman van Billung

(1) Hij is getrouwd met Oda N.n..

Zij zijn getrouwd voor 940 te .

Kind(eren):

1. Mathilde van Saksen  942-1008 

(2) Hij is getrouwd met Hildesuith N.n..

Zij zijn getrouwd na 942 te .

Notities over Herman van Billung

Herman Billung (ook wel Herman van Saksen) (tussen 900/912 - Quedlinburg, 27 maart 973) was een van de belangrijkste vazallen van Otto I de Grote.

In 936 werd hij wegens zijn verdiensten in de onderwerping van de Redariërs door Otto aangesteld tot markgraaf van de Redariërs, Abodriten, Wagriërs en Denen. In die functie onderwierp hij de Slaven aan de Oder. In 940 was hij graaf van de Wetigau.In 953 benoemde Otto hem tot zijn plaatsvervanger in Saksen, waardoor hij de rol van hertog kreeg, maar niet de titel had. In die hoedanigheid onderdrukte hij een opstand van zijn neven Wichman II en Ekbert Eénoog, die zich verbonden hadden met Otto's opstandige zoon Liudolf van Zwaben en de Slaven. Otto gaf hem in 955 de graafschappen Tilithigau en Marstengau, en in 956 werd hij tot markgraaf benoemd.

Op 19 oktober 955 versloeg hij de Abodriten waar zijn neven onderdak hadden gevonden in de slag bij de Recknitz: de legers waren gescheiden door de rivier en konden elkaar niet aanvallen totdat het leger van Herman verderop een oversteekplaats vonden zo de Abodriten kon verrassen. In 961 en 965 werd hij opnieuw tot plaatsvervanger (procurator) van Otto in Saksen benoemd, tijdens Italiaanse reizen van Otto. Nu kwam hij in conflict met de graven van Werl en Stade, en versloeg in 962 de Polen.In 968 werd Herman door de aartsbisschop van Maagdenburg ontvangen met de eerbewijzen die alleen de koning toekwamen, waarna de bisschop door Otto werd bestraft.

Billung had eigen bezittingen rond Lüneburg. Hij was stichter en voogd van het Sint Michaelsklooster te Lüneburg, hier werd hij ook begraven. De begrafenis had nogal wat voeten in de aarde omdat Herman bij zijn dood blijkbaar nog geëxcommuniceerd was en de bisschop van Verden hem daarom niet in de kerk wilde begraven.

Herman was gehuwd met Oda en met Hildesuith en de vader van:
Bernhard I van Saksen (-1011)
Liudger (- 26 februari 1011), gehuwd met de H. Emma van Lesum, graaf in Saksen en begraven in het Sint Michaelsklooster te Lüneburg.
Mathilde (942-1008), in 961 gehuwd met graaf Boudewijn III van Vlaanderen (940-962) en in 963 met graaf Godfried van Verdun (930-1002).
Suanehilde (- 26 november 1014), gehuwd met markgraaf Thietmar I van Meißen (-979) en met markgraaf Ekhard I van Meißen (-1002), begraven in een klooster in Jena, in de 13e eeuw herbegraven in de St Joriskerk van Naumburg (Saale)
Imma, abdis in Herford

Hermann Billung (900 of 912 – 27 maart 973) was de markgraaf van de Billung March van 936 tot zijn dood. De eerste van het Saksische Huis van Billung, Hermann was een vertrouwde luitenant van Otto I, Heilige Roomse Keizer.

Hoewel nooit hertog van Saksen zelf, terwijl Otto (die was de troonsbetrond van Saksen) was in Italië van 961 tot 972, Hermann diende als persoonlijke vertegenwoordiger otto's in het regeren van Saksen. Tegen het einde van zijn leven was Hermann de effectieve hertog in alles behalve naam.

Hermann stierf in 973, slechts twee maanden voor Otto's eigen dood. Hermann's zoon Bernard I werd genoemd als de nieuwe hertog van Saksen door Otto I's zoon Otto II, de nieuwe Heilige Roomse Keizer.

Leven
Hermann was waarschijnlijk de zoon van Billung. Hij was de jongere broer van de Saksische graaf Wichmann de Oudere. Hermann wordt over het algemeen geteld als eerste hertog Billung (Herzog) van Saksen, maar zijn nauwkeurige positie is onduidelijk. De hertogelijke Ottomaanse dynastie was met de toetreding van Hendrik de Fowler in 919 tot Duits koningshuis gestegen en moest zich concentreren op landelijke aangelegenheden. Tenminste in 961, toen koning Otto I van Duitsland marcheerde tegen het Koninkrijk Italië voor de tweede keer, maakte hij Hermann de beheerder (procurator regis) in zijn Saksische land.

Toen koning Otto I in 936 de troon had beklommen, benoemde hij Hermann tot markgraaf (princeps militiae), die hem de Saksische mars ten noorden van de Elbe toekende. Zijn Billung March strekte zich uit van de Limes Saksen in het westen langs de Baltische kust tot de Peene rivier in het oosten, ruwweg overeenkomt met de latere mecklenburg regio. Otto negeerde daarmee de beweringen van Hermanns oudere broer graaf Wichmann, een zwager van koningin-weduwe Matilda. Wichmann sloot zich op zijn beurt aan bij de mislukte opstand van koning Otto's halfbroer Thankmar en hertog Eberhard van Franconia in 938. Met meer autonomie dan de hedendaagse markgraaf Gero uitspraak over de aangrenzende Marca Geronis in het zuiden, Hermann eiste eerbetoon van de lokale Polabian Slaven van de Obotrite tribale federatie.

Na de dood van zijn broer in 944, werd hij ook graaf in de Saksische Bardengau rond de stad Lüneburg, waar hij het klooster van Sint-Michaël in die stad stichtte. Hij weer genegeerd de erfenis vorderingen van zijn neefjes Wichmann de jongere en Egbert de Eenogige. In 953 sloten zich beiden aan bij de landelijke opstand die werd ingezet door koning Otto's jongere broer hertog Liudolf van Swabia, die alleen maar instortte als gevolg van de massale invasie van de Hongaarse troepen. Tijdens deze ernstige crisis begon de koning, die ook hertog van Saksen was, tijdens zijn afwezigheid steeds meer van zijn gezag in het Saksische land aan Hermann toe te vertrouwen. Hermann werd echter nooit dux genoemd in koninklijke documenten. In plaats daarvan wordt hij genoemd als een militaire leider, graaf, en markgraaf.

Zijn positie werd verstevigd, toen koning Otto op 2 februari 962 door paus Johannes XIIwerd gekroond tot Heilige Roomse Keizer in Rome. Hermann werd ontvangen als een koning door Aartsbisschop Adalbert van Maagdenburg in 972, die zelfs de keizer ergerde. Hij kan de stichter van de plaats Hermannsburg in de Dopheide Lüneburggeweest zijn, eerst vermeld in 1059.

Hermann stierf in Quedlinburg. Zijn zoon Bernard erfde en versterkte de positie van zijn vader en werd erkend als hertog.

Afstammelingen
Hermann Billung was misschien twee keer getrouwd: Volgens de kronieken van de Sint-Michaëlsabdij in Lüneburg, een gravin Oda stierf op 15 maart in een onbekend jaar na 973, de Xanten annalen merkte de dood van een Ode, echtgenoot van hertog Hermann, op dezelfde dag. Ze was waarschijnlijk verwant aan de koninklijke Ottomaanse dynastie; Henry de Fowler's grootmoeder werd genoemd Oda (zelf een lid van de Billung dynastie), die ook de naam van zijn zuster was. Een tweede vrouw Hildesuith of Hildegard van Westerburg wordt genoemd in de kronieken, maar haar relatie met Oda blijft onduidelijk. Hildegard was ook de naam van de echtgenoot van Hermanns zoon Bernard. De naam van Hermanns kleindochter Oda van Meissen suggereert dat Oda de moeder van zijn kinderen was.

Hij kreeg vijf kinderen:

Bernhard I (overleden 1011), hertog van Saksen
Liutger (overleden 26 februari 1011), getuigd in 991, begraven in St. Michaels in Lüneburg, trouwde met Emma van Lesum (overleden 3 december 1038), begraven in de kathedraal van Bremen.
Suanhilde (geboren tussen 945 en 955, overleden 26 november 1014,[2] begraven in het klooster van Jena, herbegraven na 1028 in de Kerk van St. George in Naumburg, getrouwd:
in 970 Thietmar I (overleden na 979) Markgraaf van Meissen,
vóór 1000 Ekkehard I (vermoord op 30 april 1002 in Pöhlde); werd in 992 Markgraaf van Meissen, begraven in het klooster van Jena, herbegraven na 1028 in de Kerk van St. George in Naumburg
Mathilde (geboren tussen 935 en 945, overleden 25 mei 1008 in Gent, begraven in de Sint-Pieterskerk), trouwde:
"kort voor 961" naar Balduin III, graaf van Vlaanderen (overleden op 1 januari 962),
Gottfried der Gefangene (overleden op 3/4 april na 995) in 963/982, graaf van Verdun (Wigeriche), begraven in Sint-Pieterskerk in Gent
Imma, in 995 Abbess van Herford
Referenties

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Herman van Billung?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!

Tijdbalk Herman van Billung

Klik op de namen voor meer informatie. Gebruikte symbolen:  grootouders    ouders    broers/zussen    kinderen