Stamboom Serrij » Manfred Ii. Olderik Van Turijn (982-> 1033)

Persoonlijke gegevens Manfred Ii. Olderik Van Turijn 

• Hij is geboren in het jaar 982 in .
• Hij is overleden na 1033 in .
• Hij is begraven in kathedraal van San Giovanni in Turijn.
• Deze gegevens zijn voor het laatst bijgewerkt op 2 september 2017.

Gezin van Manfred Ii. Olderik Van Turijn

Hij is getrouwd met Berta van Este.

Zij zijn getrouwd

Kind(eren):

1. Irmgard van Turijn  1020-1078 

Notities over Manfred Ii. Olderik Van Turijn

Manfred II Olderik van Turijn, ook Manfred Ulric (ca. 980 - 1034/1035), was markgraaf van Turijn en een van de rijkste en machtigste edelen in het noorden van Italië.

Manfred volgde zijn vader in het jaat 1000 op als markgraaf van Turijn en graaf van Susa, Auriate, Asti, Bredulo, Tortona, Piacenza, Fidenza, Parma en Vercelli. Hij voerde een actieve politiek om zijn macht en bezit uit te breiden waarbij hij er doelbewust naar streefde het centrale gezag aan de ene kant te vriend, maar aan de andere kant ook zo zwak mogelijk te houden.

In 1001 nam Manfred deel aan de veldtocht van keizer Otto III tegen Benevento. In 1002 werd Manfreds buurman Arduin van Ivrea gekozen tot koning van Italië. Manfred vermeed zorgvuldig om partij te kiezen tussen Arduin en Hendrik II. In 1007 had Manfred echter het kamp van Hendrik II gekozen. Zijn broer werd tot bisschop van Asti benoemd, als vervanger van een aanhanger van Arduin van Ivrea. Toen de aartsbisschop van Milaan zich tegen deze gang van zaken verzette liet Manfred zijn broer door depaus wijden.

Manfred probeerde in 1015 tevergeefs het markgraafschap Ivrea te verwerven, dat hem al in 1001 door Otto III was beloofd. Toen hem dit leek te gaan lukken vonden de andere Italiaanse machthebbers en Hendrik II dat hij zo te machtig zou worden. Na enkele gevechten moest hij zich terugtrekken en probeerde hij zonder succes Ivrea aan Rudolf III van Bourgondië toe te spelen. Uiteindelijk zag Manfred af van Ivrea en verzoende hij zich met de keizer. In 1016 vocht Manfred nog een oorlog uit met hertog Bonifatius van Toscane. Manfred begon Hendrik II steeds meer als een bedreiging te zien. Uit angst voor confiscatie van zijn bezit verkocht hij grote landgoederen uit zijn privébezit (1 miljoen juk, dat is 3500 a 4000 km2!) aan een stroman, een zekere priester Siegfried, maar de keizer liet alle bezittingen en lenen van Manfred ongemoeid. Na het overlijden van Siegfried bleek Manfred zijn erfgenaam te zijn. Na het overlijden van Hendrik was Manfred een tegenstander van de keuze van KoenraadII de Saliër. Samen met andere Italiaanse edelen probeerde hij Franse edelen in de Italiaanse kroon te interesseren, maar uiteindelijk moesten ze toch Koenraad als koning erkennen.

Manfred en zijn vrouw Bertha stichtten samen de kloosters Santa Maria di Caramagna en San Giusto in Susa. Ze herbouwden de Santa Maria Maggiore in Susa en het Petrus en Andreas klooster in Novalesa. Manfred ommuurdde de steden Exilles en Bardonecchia. Manfred werd begraven in de kathedraal van San Giovanni in Turijn.

Manfred was zoon van Manfred I van Turijn en Prangorda van Reggio. Hij trouwde met Bertha van Este (ca. 990 - na 4 november 1037). Manfred en Bertha kregen de volgende kinderen:

1. Adelheid van Susa, getrouwd met Herman IV van Zwaben, Hendrik van Monferrato en Otto van Savoye.
2. een zoon, jong overleden
3. Irmengard van Susa (ca. 1020 - 19 januari 1078), gehuwd met Otto III van Zwaben en Egbert I van Meißen
4. Bertha (ovl. na 22 april 1065), gehuwd met markgraaf Otto van Ligurië

Bertha van Este ontdekte in 1037 onderhandelingen tegen Koenraad II, door Odo II van Blois en de aartsbisschop van Milaan. Ze nam hun afgezanten gevangen en stuurde ze na ondervraging naar de keizer. Koenraad kon hierdoor een aantal belangrijke samenzweerders (waaronder drie bisschoppen) verrassen, van hun post ontheffen en naar Duitsland verbannen.

Heeft u aanvullingen, correcties of vragen met betrekking tot Manfred Ii. Olderik Van Turijn?
De auteur van deze publicatie hoort het graag van u!