Zij heeft/had een relatie met Adrianus (Arie) Maria van der Meij.
Kind(eren):
Liefste Oma ❤
Bij oma:
En dan pakte ze mijn hand en we liepen samen de tuin in. Bij elke bloem vertelde ze wat het was en hoe jeze moest verzorgen. Ik kon het niet zo goed onthouden allemaal. Zoveeeeellll bloemen stonden er. Op een dag kon ik niet naar Oma want ze had spitvan de bloemen. Ze was vierkant geworden. Ik dacht hoe kan ze dan slapen in een vierkant? Want ik wist niet wat spit was. Vond het zo erg voor haar.... Gelukkig ging het over en kon ik weer naar toe en haar knuffelen.
Slapen en wakker worden:
<3 En als ik dan bij Oma logeerde, en datwas best vaak, dan sliep ik op de kamer de trap op eerste links. Voor de ramen hingen zware gordijnen met bloemen. Als deze dicht waren, was het pikkedonker.Ik kon zelfs mijn handen niet zien. Links van de deur stond een bed. Op het bed lag een dekbed dat zo gevuld was dat het leek alsof ik onder een wolksliep. Zo zacht en heeel veel wolkendekbed. Rechts aan de muur hingen planken met allerlei boeken. En voor het raam, tegenover de deur, stond eenlage kaptafel. S'ochtends werd ik altijd wakker door het geluid van de sinaasappelpersmachine en de geur van geroosterd brood. Dan wist ik dat iknaar beneden mocht komen. Later toen ik een puber was, lag het wolkendekbed zo lekker, dat Oma eerst boven kwam met versgeperste sinaasappelsap. Zezei: "Drink dit maar op, dan word je wakker". Terwijl ze mijn hoofd streelde. Ze liep dan naar de zware gordijnen en deed deze open. Je hoorde hetgordijn schuiven over de gordijnrails. Het werkte elke keer, zo ontwaken bij Oma. <3
Na het ontbijt
En 1 keer na het ontbijt zei Oma:"Sssst, tegen niemand zeggen, anders gaan ze zeuren ". Ze veegde met haar hand de broodkruimeltjes van haar bord en legde deze onder de tafel. "Numoeten we even wachten." Ik vond het heel spannend want waar moesten we op wachten? Plotseling verscheen er een klein huismuisje en hij begon te knabbelenaan de broodkruimeltjes. We waren allebei stil en genoten van hoe het muisje daar zat te smullen, zijn buikje rond. En weg was hij! We lachten enhadden zo'n lol. Sssst dit is ons geheimpje!
Leren en Lezen:
En ik weet nog heel goed hoe trots mijn liefste oma was bij het behalenvan haar Mavodiploma zo rond haar 60e jaar. Ik vond het heel stoer! Ze las ook heel veel omdat ze zo nieuwsgierigheid was. Op zondag was er een uitzendingvan politieke partijen op tv. Dan zat ze in haar stoel te breien en als ze zich dan opwond over iets in de politiek dan of stopte ze met breien ofhaar pennen gingen nog sneller. Ik moest altijd lachen over hoe boos ze kon worden op dat wat er gebeurde in de wereld. En dan lachte ze weer terug.Ze wist zoveel. Haar geloof was sterk en ze vertelde me dat het niet uitmaakte in welke kerk je zat. Het was jouw geloof. En ze geloofde ook in anderedingen. Maar het allerliefste vond ik dat ze in zichzelf geloofde en in mij. Want ze had een boek met de titel: "Je kunt als je denkt dat je het kunt".Dat was haar magie.
Foto’s, niemand vergeten:
En dan pakte ze mij bij de hand en dan liepen we naar de gang. Daar aan de muur hingeen wissellijst met al haar kleinkinderen. Ze vertelde dan wie wie was en wat ze allemaal deden. Elk jaar verwisselde ze de foto's met de foto's vande schoolfotograaf. Er is ook familie in Canada en ze zeggen daar:" Love you". Dat zeiden we heel vaak tegen elkaar. In de woonkamer was er een wandmet alle trouwfoto's van haar kinderen. Bovenaan de foto van Opa & Oma. In totaal 10 kinderen plus aangetrouwd en 40 kleinkinderen. Er hing een kalenderin de wc met al die verjaardagen. Ze vergat niemand en was gek op kaartjes sturen. Ook als je niet jarig was, dan schreef zij een lief briefje. Metwijsheid of moed of liefs en love you. Later maakte ze zelf haar kaarten met wasschilderen, ze dacht niet na bij wat ze maakte, maar wel bij wat zeschreef.
Wasschilderen:
En we konden uren wasschilderen, net zoals sjoelen. Ze vertelde mij dat ik dan aan niets moest denken en gewoondoen. De eerste laag was gewoon smeren. Daarna als het gehele blad gevuld was, dan van alles eroverheen strijken. Dan kon je op bepaalde manierenmet de strijkbout bepaalde structuren aanbrengen. Je kan spelen met heel warm of wat kouder. Daar was een knop voor. Alle kleuren mocht ik gebruikenwat ik wilde. Maar er was één speciaal wasblokje. Dat was de gouden. "Want dat is een heel duur blokje en maar weinig van te koop, daarmee doenwe zuinig": zei ze,. En dat deed ik ook.
Zwijgen is goud:
En als ik dan boos of verdrietig bij haar kwam met mijn verhaal dan luisterdeze. Terwijl ik praatte zag ik haar wel denken. Dan was het stil bij mij en dan zei ze:"Ach gut mijn kind, tis mij wat. Zullen we samen stiekem eenchocolaatje nemen? Een kopje thee? En daarna sjoelen?". Van oma winnen met sjoelen, dat was echt moeilijk. Ze haalde zó vaak 140. Als het mij danlukte om te winnen dan juichten we allebei!! Soms deden we daarna nog een potje scrabble, dan waren we stil en dachten we na over woorden.
Piano:
En op een dag kreeg ik de sleutel van het huis van Oma. Want ze was wel eens weg. "Dan kan je toch komen om piano te spelen als ik er niet ben",zei ze. Dat deed ik vaak. Kon het niet echt heel goed maar wat ik kon speelde ik uren. Zoals het refrein van Für Elise. Dat klonk wel stoer. Maarhet was veel leuker als Oma toch thuis was. Dan kwebbelden we honderduit. We raakten nooit uitgepraat. Uiteraard met een kopje eikeltjeskoffie (zonoemde oma het) of een kopje thee. Ik herinner mij de theewarmer nog die als een kussenhandtas op tafel stond.
Wordt vervolgd!
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Helena Marie (Lena) Granneman | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Adrianus (Arie) Maria van der Meij | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Meerdere Granneman gezinsbladen.