Oorzaak: Bezweken in het gevangenkamp van Wöblin
Hij is getrouwd met Eveline Willems.
Zij zijn getrouwd.
Kind(eren):
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Evrard van Goidsenhoven | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Eveline Willems | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Oud-strijder en krijgsgevangene 1914-1918,
Geboren te Wersbeek den 7October 1887,ontrukt aan de liefde van zijn gezin den 11 Augustus en na een langen lijdensweg bezweken in het kamp van Wöblin den 27/04/1945
Jef CLAES: Ik ben al veel kwijt van wat er gebeurd is. Daar stonden allemaal barakken naast elkaar met een draad rond. Wij zaten met allemaal Belgen samen, maar er waren ook mensen van andere streken bij. Voor we het kamp ingingen moesten we het bad in. We moesten onze klederen uitdoen en kregen daarna onze gevangeniskledij. Dat was zo een gestreept pak of een kostuum met van die lappen in. Daar hebben ze ook ons haar afgesneden. Ge kreeg zo een streep in het midden van uw haar. Ze deden daar zo eens net een machine door en lieten de kanten staan. Als die streep terug lang werd sneden ze de kanten weg en lieten die streep staan. Zo waren we altijd kenbaar, moest men proberen te ontsnappen.
In Neuengamme hebben wij niet moeten werken. Ik ben in het begin ziek geworden en moest de ziekenbarak (revier) in voor acht dagen. Ik had daar direkt de afgang. Die soep kon ik niet eten. Wij hadden in de tijd als krijgsgevangene al dezelfde soep gehad en toen kreeg ik die ook al niet binnen. Onze Louis zei me: "Ik zit daar niks mee in. Ik eet liever die soep, eet gij mijn brood maar op". Toen ik uit de ziekenbarak kwam was heel Meensel al weg, behalve Franske Trompet. Die zei dat ze allemaal verhuisd waren. Onze Louis zou naar Hamburg geweest zijn en later heb ik in Schandelah de metser nog gezien (Evrard Van Goidsenhoven). Die zijn later wel teruggekomen naar Neuengamme, maar toen zat ik al in Porto. De metser vertelde mij in Schandelah al van de doden, maar ik kan niet meer zeggen over wie het ging. Toen was het al '45. Wij waren mee moeten achteruit trekken omdat de Amerikaan afkwam. Die terug naar Neuengamme moesten dat kwam omdat ze zo slap waren. Na Porto en Schandelah moesten we nog achteruit en daar hebben we vier dagen op de trein gezeten met els enig voedsel vijf poten (wortelen). Op een moment heeft de trein halt gehouden in 't bos en vertrok de machine alleen. Daar hoorden we ze op mekaar schieten, de Amerikanen en de Duitsers. Die Duitser, die bij ons zat in de beestenwagen, stond gereed om lopen te gaan. Komt daar toch op de laatste minuut die machine niet terug en ze waren opnieuw met ons weg.