Zoon van Jacobus Wagenaar en Cornelia Zoeteweij
Bev. register 1833-1846, blad 70, Gehuwd. Protestant. Landbouwer. Overleden te Kloetinge 30-05-1840
Middelmatige staat van gegoedheid in 1813.
Bs Kloetinge, Akte 15, img. 7
De auteur van deze publicatie heeft toestemming van de persoon in kwestie (voor zover het een levende persoon betreft) voor het vermelden van de gegevens.
Hij is een partner van Johanna Wise.Bronnen 1, 2
Het ringdorp Kloetinge is een van de oudste dorpen van Zuid-Beveland, ontstaan voor de systematische bedijkingen toen het wonen op natuurlijke hoogten de enige bescherming boden tegen het water.
De stichting van het dorp was omstreeks de 10e eeuw op een kreekrug. Op de plaats van Kloetinge was toen een tijdelijke verblijfplaats van herders, die van Walcheren of Noord-Beveland kwamen. Dat Kloetinge al in de tiende eeuw werd bewoond is gebleken uit archeologische vondsten in de dorpskern in de periode 1967-1969.
Al vroeg in de elfde eeuw is men de dorpskern gaan verstevigen met schapenmest tot een omvangrijke woonhoogte, wat nog steeds zichtbaar is. Hier hangt de dorpsnaam mee samen: kloeten dient opgevat te worden als kluiten. Tijdens opgravingen in het dorpscentrum zijn ongeveer vier meter diepe lagen schapenmest teruggevonden, die dateren uit de elfde en twaalfde eeuw. De schapenteelt is dus nog lange tijd een belangrijk middel van bestaan geweest.
In de 15e eeuw moeten er poortgrachten in Kloetinge zijn geweest, die in de dorpsrekeningen uit die tijd werden genoemd. Deze hebben tot het einde van de 17e eeuw bestaan.
Rondom en in het dorp heeft een reeks van kunstmatige hoogten gelegen, die vliedbergen worden genoemd. Ooit zijn dit verdedigbare punten geweest, waarop - in de meeste gevallen - torenachtige bouwwerkjes hebben gestaan. Dit geeft aan dat Kloetinge in de Middeleeuwen van strategische betekenis is geweest.
Goes was in de Tachtigjarige Oorlog in Spaanse handen. In 1572 werd het dorpscentrum van Kloetinge platgebrand door de geuzen die Goes belegerden. In 1578 kwam het gebied in handen van de Prins van Oranje.
In 1216 wordt gesproken over Clotinge, dat later Cloetinge werd en ten slotte Kloetinge. In de volksmond (dialect) spreekt men over Kloetehe of Klusdurp.
In de 15e eeuw stonden er vijf molens, allemaal in het bezit van de ambachtsheren, de heren van Borssele.
Geerteskerk, de voorkant (westzijde)
Geerteskerk, gezien vanaf het Marktveld (noordzijde)
Een ander teken van de welvaart in Kloetinge is de imposante Geerteskerk, waaraan men in 1250 (noorderbijkoor) begon te bouwen. Hiervoor stond er eerst een houten kapel, die later werd vervangen door een stenen. Deze werd uitgebouwd tot het majestueuze kerkgebouw. Het bijkoor en het hoofdkoor dateren van de 13e eeuw. Het laatstgenoemde is een mooi voorbeeld van Vlaamsgotische baksteenbouw uit die periode. Het schip van de kerk dateert van de 15e eeuw en was oorspronkelijk driebeukig. In 1500 werd deze vervangen door één beuk. De toren werd in 1494 voltooid. De Geerteskerk is gewijd aan de heilige Geertrudis. Sint Geertruida was/is de beschermster tegen ratten- en muizenplagen.
Naast een grootste kerk verschenen in de omgeving ook verschillende versterkte boerderijen, ofwel kastelen. Een van deze versterkte huizen was het Huis Smallegange, waar de voorouders woonden van de Zeeuwse historicus Mattheus Smallegange (1624-1710), auteur van de Nieuwe Cronyk van Zeeland (1700). Op de plaats van de tegenwoordige boerderij Ravenstein in het Noordeinde zou het 'kasteel' Ravenstein hebben gestaan; het versterkte huis van de ambachtsheren van Kloetinge. In de 16e en 17e eeuw waren de belangrijkste middelen van bestaan landbouw, zoutwinning en leerbewerking.
Media afspelen
Bioscoopjournaal uit 1963 ter gelegenheid van de opening van een nieuwe apparaten- en ketelfabriek in Kloetinge.
Na 1900 was er een snelle groei van inwoners. Dit kwam door het gunstige belastingklimaat. Veel gegoede Goesenaren vestigden zich toen in Kloetinge en het dorp kreeg dan ook de bijnaam 'Het Wassenaar van Zeeland'.
Op 1 januari 1940 werd het noordwestelijke deel van de gemeente Kloetinge geannexeerd door Goes[1]. Daarbij gingen 610 personen over naar de buurgemeente. Na de Tweede Wereldoorlog werd in dit gebied de wijk Goes-Oost gerealiseerd. De gemeente Kloetinge hield als zelfstandige gemeente in 1970 op te bestaan, het werd onderdeel van de gemeente Goes en deels van de gemeente Borsele. Hiermee kwam aan bijna tien eeuwen zelfstandigheid een einde. Tegenwoordig zijn het dorp Kloetinge en de stad Goes aan elkaar vastgegroeid, waarmee Kloetinge in de praktijk bijna een wijk van Goes is geworden. Dit geldt al helemaal voor de nieuwbouwwijken Oostmolenpark en Riethoek, die officieel onder Kloetinge vallen.
A
Ze werden partners te Kloetinge, Zeeland, Nederland.
Zij zijn getrouwd op 7 maart 1811 te Kloetinge, Zeeland, Nederland, hij was toen 26 jaar oud.BS Kloetinge, Akte 2, Img. 3
Kind(eren):
Woonachtig: Kloetinge, Zeeland, Nederland.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Isaac ( Izaak) Wagenaar | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Johanna Wise | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Archiefnaam: Archief Kloetinge
Akteplaats: Kloetige
Huw. Akte -01 van Izaac Wagenaar in Kloetinge op 7 maart 1811 met Janna Wise
Inventarisnr.: Akte 2, img. 3
Archief: Huw. Register
Gebeurtenissen 7 maart 1811
Huw. Akte 02 van Izaac Wagenaar in Kloetinge op 7 maart 1811 met Jaan Wise.
Archiefnaam: Archief Kloetinge
Inventarisnr.: Akte 2, img. 4
Akteplaats: Kloetinge,ZE,NLD
Archief: Huw. Register
Gebeurtenissen 7 maart 1811