De auteur van deze publicatie heeft toestemming van de persoon in kwestie (voor zover het een levende persoon betreft) voor het vermelden van de gegevens.
Zij is een partner van Hendrik Moonen.
De geschiedkundige wortels van de Sint-Walburgiskerk in Antwerpen lopen terug tot de 8ste eeuw. De allereerste kapel, die gebouwd werd binnen de ringwalburg aan de rechter Schelde-oever waar tegenwoordig het Steenplein ligt, dateert van 727. Zij werd in 836 door de Noormannen verwoest. Midden 900 laat Keizer Otto I de Grote er op dezelfde plek aan de oevers van de Schelde een burcht bouwen met in het midden een nieuwe kerk opgedragen aan de heilige Walburgis en de kerk krijgt aldus haar definitieve naam. Onder het bestuur van de monniken van Afflighem wordt de kerk in 1250 voor een derde keer herbouwd. In 1478 wordt de kerk verheven tot parochie, krijgt een doopvont en het recht tot begraven. Rond 1500 gebeurt een vierde verbouwing onder de hoede van bouwmeester de Waghemakere met een nog grotere kerk als resultaat.
De kruisoprichting door Rubens
In 1609 benadert het kerkbestuur van de Sint-Walburgiskerk de Antwerpse kunstenaar Peter Paul Rubens en die schildert in 1610 voor de kerk het drieluik De Kruisoprichting. Dit kolossale werk (middenpaneel: 460 x 340 cm, zijpanelen: 460 x 150 cm) wordt deel van het hoofdaltaar. In 1661 schildert een andere Antwerpse schilder, de architectuurschilder Antoon Gunther Gheringh, een binnenzicht van de Sint-Walburgiskerk. Op 13 juli 1734 wordt het houten hoogaltaar afgebroken om plaats te maken voor een nieuw altaar. Kleinere delen van de triptiek van Rubens worden hierbij van de hand gedaan omdat ze niet passen in het nieuwe altaar. Op 31 augustus van datzelfde jaar legt de bisschop de eerste steen van dit nieuwe altaar ontworpen door architect Willem Ignatius Kerrickx. De eerste mis aan het nieuw hoogaltaar geschiedt op 11 juni 1737 en wordt opgedragen door de bisschop in aanwezigheid van het kapittel en van de Magistraat. Op 11 mei 1748 gaat er een viering door voor het honderdjarig bestaan van het Broederschap van Onze-Lieve-Vrouw. In 1794 wordt de triptiek van Rubens door de Franse bezetter uit de kerk weggehaald en naar Parijs overgebracht. Later werd het schilderij terug naar Antwerpen gehaald en er in de kathedraal opgehangen.
Ze werden partners te Antwerpen.
Zij zijn getrouwd op 16 augustus 1792 te Antwerpen, zij was toen 27 jaar oud.Sint-Walburguskerk
Kind(eren):
Woonachtig: Antwerpen.
Woonachtig: Antwerpen.
Woonachtig: AntwerpenKipdorppoort.
Door de erfenis van Joanna Catharina van Heffen van een stuk erf buiten de Kippooort in Antwerpen verkregen, en na het overlijden van Hendrik Moonen in 1829 is dit land, waar een huis heeft opgestaan verkocht, zie hiervoor de akte van verkoop van Notaris Beens in Breda.
Woonachtig: Antwerpen.
Joanne Catharina van Heffen ( Effen) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
1792 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hendrik Moonen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
De getoonde gegevens hebben geen bronnen.