Hij is getrouwd met (Niet openbaar).
Zij zijn getrouwd op 12 december 1945 te Amsterdam, Nederland, hij was toen 23 jaar oud.
Kind(eren):
Joop kwam nog regelmatig bij zijn broer Jan Hendrik Slisser in Amstelveen nadat Jan met pensioen was. Samen konden zij emotionele herinneringen op halen met grote waterlanders over hun moelijke jeugd,de Locomotief fabriek en de familie. De Slisser 's vooral de roodharigen zijn emotionele mensen Amsterdammers met een traan en een lach.
Joops passie en hobbie was voetbalscheidsrechter, voetbal avonden bij Simplex/Locomotief en bij Swift waar zijn zoons voetbalde, maar ook zijn broers en neven. Joop floot de 1e elftallen van de KNVB en AVB competitie in en rond Amsterda tot dat hij die lichamelijk niet goed meer kon bijbenen door zijn hart probleem. Joop vond wel weer een andere activiteit, want stil zitten kon hij niet en organiseerde regelmatig klaverjas avonden voor het personeel van Simplex/Locomotief.
Joop werkte veel samen met Simon Osinga (getrouwd met zijn nichtje Rietje Slisser, dochter van broer Jan Hendrik) in het organiseren van beurzen en congressen, waaronder de jaarlijkse stand in de RAI en ook de showwagens met fietsen die door het hele land reden om de Locomotief Tourfiets aan de man te brengen. Ook werden de jaarlijkse dealerdagen georganiseerd in Bellevue bij het Leidseplein, waarbij de dealers een leuke dag met diner ontvingen en ook hun echtgenotes meekwamen. Joop had voor Simon en zijn nichtje Rietje zelf een tafel en lampen gemaakt van buizen met een marmeren blad. Zo was Joop hij kon alle met zijn handen maken.
Joop was amper 9 jaar toen zijn moeder overleed, Zijn vader kon het niet meer aan en werd opgenomen in Vught. Zijn oudste zus Mien nam tijdelijk de verzorging waar, maar uiteindelijk groeide Joop samen met Gerrit op in een gastgezin in Apeldoorn van de familie Bossink. Bossink had een garagebedrijf en Gerrit die wat ouder was werkte in de garage. De familie Bossink ontving een vergoeding, maar de jongens werden niet liefdevol opgenomen in het gezin, zij moesten werken. Een verhaal is dat met de kerst het gezin Bossink beneden aan tafel at en dit vierde, terwijl Joop en Gerrit boven op hun kamer moesten blijven. Ook werd Joop regelmatig beschuldigd voor allerlei zaken die mis gingen en moest hij al jong bij een wasserij gaan werken. Al met al geen leuke jeugd. De aangestelde voogd kwam af en toe kijken, maar was op de hand van Bossink en sprak de jongens nooit.
Ook als Jan Hendrik Slisser langs kwam met zijn vrouw Jansje en opa/oma werd er net gedaan of alles koek en ei was. Dochter Lenie Bossink was wel aardig en later een muziekwinkel in Apeldoorn.
Pas toen er een nieuwe voogd werd aangesteld die ook je jongens vroeg het was viel Bossink door de mand en washet gauw afgelopen. Op zijn 14e jaar neemt zijn broer Jan Hendrik naast Bertus nu ook zijn jongste broer Joop Slisser in dienst in de zojuist geopende nieuwe werkplaats in de Monnikenstraat. Joop waseen harde werker en deed ook thuis wel werk zoals het bijwerken op de werkbank van de Lusch de verbinding tussen de buizen voor constructie van het frame. De locomotief frames stonden bekend om hun duurzaamheid door speciale afwerking (verkopering).
ingeschrevene: Slisser, Johannes vertrekdatum:25-08-1943 geboortedatum:1922 Archief van de Gemeente Arbeidsbeurs Tewerkgestelden 40-45: NL-SAA-7426282. In de 2e Wereldoorlog werd Joop Slisser in Duitsland te werk gesteld, zoals vele jongens tussen de 18-22 jaar. Joop is 21 en door zijn ervaring met machines en handigheid komt hij een een machinefabriek te werken. Hier krijgt hij een ongeluk doordat het systeem niet beveiligd is met stroomonderbreking, maar direct aangesloten op het net, krijgt Joop Slisser een schok van 10.000 Volt waardoor hij aan een hek kleeft en als hij los is een week lang verlamd op bed heeft gelegen en kantje boord hier uit gekomen is. Hierna heeft hij altijd last gehouden van tintelingen in schouder en arm ook had hij altijd koude vingers en tenen. Hoewel Joop nogatlijd gouwe handjes had, want je kon het zo gek niet bedenken of Joop kon iets maken. Later bleek ook op ECG dat Joop een cardiomyopathie (een verdikking van de hartspier) mogelijk aan dit ongeluk heeft overgehouden. Door deze hartwand verdikking werden de hartkamers tijdens de ontspanningsfase niet goed gevuld, waardoor kortademigheid, pijn op de borst en hartritme stoornissen ontstonden, waarvoor hij enkele malen werd opgenomen.
Joop trouwde net na de oorlog met Alie Sweerman op 12 december 1945 een zuster van Fanny waar broer Gerrit mee was getrouwd. Door de scheiding van zijn Broer Bertus en Marie Bolte betrokken zij hun huis in de Jan Haringstraat. Later verhuisde zij naar de Haarlemmerweg.
In de hoogtijdagen 1946 - 1954 werd de productie in de Monnikenstraat te groot en moest er wroden uitgeweken naar allerlei kleine productie plekken waaronder de Huidenstraat en bij de Schans en opslag op de Gelderse kade. Joop nam zijn zoon Henk weleens mee naar de fabriek. De Slissers hadden om toerbeurtook op zondag het vast aansteken van de ketels zodat er maandag;s meteen weer gewerkt kon worden en het eten geven van de waakhonden op de fabriek 2 grote ontzag wekkende bouviers.
Joop staat op de foto waar zijn Oom Ome Jan Slesker de gangmaker zijn 75 jarige verjaardag viert in Amsterdam tezamen met alle Sleskers actief in de rijwielproductie of sport. Ome Jan (gangmaker), Ome Bertus (rijwielhersteller) , broer Jan Hendrik (rijwielfabriek de Locomtief) , broer Theo (rijwielzaak op Dam) en zijn broer Bertus (frame bouwer en bedenker van het kruisframe).
Toen de daling in verkopen in Amsterdam doorzette na de 2e wereldoorlog verlegde Locomotief zijn markt naar ook productie van bromfietsen. Joop maakte de eerste frame modellen gebaseerd uit een volledig uit hout gefabriceerde proto type. De bromfietsen werden voorzien van een Sachs motor. In het begin waren er nog wat aanloopproblemen met haarscheurtjes in de frames door de enorme krachten die weldra verholpen werden.
Joop zag al vroeg aankomen dat het avontuur met Simplex/Locomotief niet goed ging door de publicaties en wisselende aandeelkoersen. Hij besloot al vroegtijdig eind 1963 bij Locomotief te vertrekkenen regelde een nieuwe baan bij een staalconstructie bedrijf in de Kloosterstraat bij Duivendrecht.
Het dreigende failiessement van Locomotief-Simplex kwam in1964 en werd het bedrijf door Simplex voorzitter Leeuwenberg onder de marktprijs verkocht. De Locomotief naam werd al in 1951 bij de overname van Locomotief door Simplex overgenomen, zodat deze naam ook overging naar de nieuwe eigenaar Vervoort. Hij bracht de productie direct over naar Juncker later JLS in Aoeldoorn, Dit avontuur was van korte duur waarna het merk Locomotief werd verkocht aan Gazelle in Dieren. Joopwerkte inmiddels bij het WG (nu AMC) in het technisch beheer van het o.a. ketelhuis voor verwarming. Tegenwoordig het energiebedrijf, waar zijn zoon René Slisser werkt.
Annekdote in het WG was toen zijn vrouw Alie bij haar werk vreselijk door een hond in haar gezicht en hals werd gebeten. Ze werd in allerijl naar het WG gebracht, waarbij de verpleging (in die tijd standaard) geen hondenbeten wilden hechten vanwege het infectiegevaar. Dit zou leiden tot vreselijke littekens in het gezicht. Joop ging direct naar de professor KNO die hij kende, en hij nam de zorg over en besloot toch de wonden zelf netjes te hechten. Meerdere keren per dag kwam hij kijken of de infectie niet toe zou slaan (want dan moesten de hechtingen er weer uit)., maar dit ging allemaal prima. Van een litteken is vrijwel niets meer terug te zien. Toen Joop en Alie jaren later de professor in het WG tegen kwamen wist hij direct nog dit voorval van toen en wilde nogmaals het resultaat eens van dichtbij bekijken.
Op 11 december 1982 overleed Joop Slisser aan een plotselinge hartstilstand nog maar 60 jaar oud.
grootouders
ouders
broers/zussen
kinderen
Johannes Stephanus (Joop) Slisser | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
1945 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (Niet openbaar) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||