Kind(eren):
Hij was rechtsgeleerde. Hij is de eerst bekende stamvader van het geslacht Wijnen. Dit geslacht "staat boven aan de rij der echt Patricische familiën van Gelderland, zowel door de ouderdom alsdoor de verwantschap met aanzienlijke en adelijke geslachten. Haar leden hebben gedurende vijf eeuwen uitgemunt door hun opleiding en door het bekleden van regeringsbetrekkingen en belangrijke postenin die provincie." (genealogie van het geslacht Wijnen, 1891). Het wapen van de familie Wijnen vertoont: in rood drie gouden rosbellen, geplaatst 2 en 1; als helmteken een uitkomende wildeman (Hun), omgord en omkranst van groen, houdend in de rechterhand een hellebaard aan welk ijzer één der bellen uit het schild aan een rood lint hangt. De dekkleden zijn rood en goud. "Zonder twijfel is het wapenfiguur, dat het schild der familie Wijnen versiert, één der oudste welke in de geschiedenis der heraldiek voorkomt". Volgens het boek "De Nederlandsche Geslachtsnamen in oorsprong, geschiedenis en betekenis, bladzijde 97" (Johan Winkler, Haarlem 1885), zou de geslachtsnaam Wijnen zijn afgeleid van de voornaam Winne, Wijne of Wijn, hetwelk 'vriend' zou betekenen in de oud-germaanse talen.
******************************
Het Wapen der familie Wijnen.
Het wapen van de familie Wijnen vertoont : in rood drie gouden rosbellen, geplaatst 2 en 1, en als helmteken een uitkomende wildeman (Hun), omgord en omkranst van groen, houdende in de rechterhand een hellebaard aan welk ijzer een der bellen uit het schild aan een rood lint hangt. De dekkleden zijn rood en goud.
Zonder twijfel is het wapenfiguur, welke het schild der familie Wijnen versiert, een der oudste die in de geschiedenis van de heraldiek voorkomt.
De reden waarom de familie Wijnen in vroegere eeuwen dit wapenfiguur heeft verkozen is onbekend, ofschoon daaraan wel een familielegende is verbonden, welk echter uit chronologisch oogpunt beschouwd van elke waarde ontbloot is. Deze overlevering toch zegt het volgende:
Een voorvader van Lambert Wijnen (1) zou zich in de strijd van de bewoners van Gelderland tegen de Hunnen bijzonder door zijn dapperheid hebben onderscheiden. De Hunnen namelijk streden immer te paard en hun paardentuigen werden versierd met bellen, waarvan het gerinkel hen zelf en hun Strijdrossen in het vuur van het gevecht moesten opwekken. De voogden van Gelderland zouden toen, ten einde deeer en de strijdroem van het geslacht Wijnen aan de vergetelheid te ontrukken, het boven omschreven wapen aan die familie hebben toegekend, als zinspeling op de vele paardebellen door de leden der familie op de Hunnen veroverd, terwijl dan ook de uitkomende wildeman van het helmteken een der overwonnen Hunnen zou moeten voorstellen.
Zoals wij hierboven reeds vermeldden is deze legende in strijd met de geschiedenis en tijdrekening. De Hunnen toch zijn nimmer tot deze streken doorgedrongen, zij kwamen onder Attilla tot Orleans en leverden in het jaar 461 in de vlakten van Champagne een beslissenden veldslag tegen de romeinsch-westgothische legioenen, zij werden echter tot de terugtocht gedwongen. Later in 452 vielen de Hunnen in Italië, maar na den dood van Attilla in 463, werden zij tot in Rusland terug gedreven. In de 5de eeuw dacht men buitendien nog niet aan geslachtswapens.
Echter ook in latere eeuwen bestond de gewoonte de paardetuigen der krijgslieden met bellen te versieren en het is zeer wel mogelijk dat de voorouders (vader en grootvader) van Lambert Wijnen voornoemd, zich in den strijd roemrijk hebben onderscheiden en toen dat wapenfiguur hebben verkregen of aangenomen.
Toegevoegd door een Smart Match te bevestigen
Stamboom op MyHeritage.com
Familiesite: van Diermen Web Site
Stamboom: gedcom